Reisverslag Australië 2014 21 t/m 22 juli

Fogg dam - Corroboree Billabong - Mamukala - Cahills crossing - Ubirr

Maandag 21 juli
Afgelegde afstand: ± 150 km
Activiteiten: camper ophalen bij Apollo - Boodschappen Palmerton - Fogg dam - Boot cruise Corroboree Billabong
Overnachting: bush camp 100 meter van de aanlegplaats van de Corroboree Billabong boot cruise.

Om kwart over 4 in de ochtend landt het vliegtuig op het vliegveld in Darwin. We hebben weinig geslapen. De tijd hiervoor was ook erg kort. Nog voor dat je door de douane gaat, loop je eerst langs de drankwinkel. Kan niet missen want personeel roept voortdurend, dat dit de laatste kans is om nog tax free drank te kopen. Daar kopen we twee kleine flesjes wodka. In onze reistas hebben we 2 maal 2 literdozen wijn van de Albert Heyn meegenomen, omdat we vandaag voordat de drankwinkels open zijn, Darwin al weer hebben verlaten. We mochten samen nog een halve liter drank invoeren.
Bij Immigration hadden ze nog wat problemen met het herkennen van ons nieuwe paspoort. We moesten even apart gaan zitten terwijl ze ergens anders ons paspoort hebben gecontroleerd. Het paspoort is zo nieuw dat ze die nog niet goed kunnen verwerken. Dan lopen we naar beneden waar de koffers al langs komen. Dat is weer een zorg minder. Bij Customs geven we aan dat we (nasi en bami)kruiden bij ons hebben (in de voorvakjes van onze reistassen) en die laten we dan ook even zien. Dit was geen probleem en we konden daarna direct doorlopen.
Omdat het nog zo vroeg is hebben we in de vertrek- en ontvangsthal bij het restaurant nog een kop koffie gedronken met een broodje. In het vliegtuig hadden we al een hoofdmaaltijd gehad.
Om een uur of half 7 gaan we naar de taxi standplaats. De afstanden zijn kort. Misschien zo’n 50 meter lopen vanaf het restaurant. Hier werkt Ineke nog even op de lachspieren van de wachtende taxi chauffeurs als ze achter het stuur wil gaan plaats nemen.
Uiteindelijk wordt het achterin plaatsnemen, dat kan niet fout gaan. De vriendelijke en spraakzame taxi chauffeur weet feilloos de route naar Apollo. Onderweg hebben we een geanimeerd gesprek met deze gepensioneerde politieagent uit Engeland. Taxi chauffeur geworden omdat hij zich thuis verveelde. Natuurlijk gaan de gesprekken ook over de vliegramp. Maar ook over zichzelf. Hij werkt eigenlijk alleen voor zijn plezier op prettige tijden. Al snel worden we afgezet bij Apollo. De rit is 19+3 dollar. 3 dollar is de heffing van het vliegveld voor taxi’s. Omdat we nog geen kleingeld hebben, maakt hij er 20 dollar van. Inmiddels is het al licht en nemen we plaats bij de bushalte vlak naast het  Apollo terrein. Ineke gaat nog even de tijd verdrijven door op zoek te gaan naar twee caches:  1 gevonden (RAAF Base Siding) en 1 niet gevonden (Abridged #2, terwijl ze hier helemaal onder een brug gekropen is). Om half 8 komt er al iemand van Apolo aan (manager) en kunnen we naar binnen om daar verder te wachten totdat ze om 8 uur beginnen.
Het lijkt een goed opgezet systeem. Je moet eerst een formulier invullen. Dan wordt iedereen op zijn beurt geholpen. Wel lastig dat ze ons dat formulier pas ruim na achten gaf.
Misschien is het een Australische gewoonte waar we nog niet aan gewend zijn, maar er werd ons geen koffie, water of thee aangeboden. Later zagen we dat iedereen zich gewoon zelf van koffie voorzag. Wij hebben dus geen koffie gehad. Ook verwelkomde ze je niet echt. En gaven ze je bv. geen hand. Dit komt op ons een beetje onvriendelijk en onpersoonlijk over.
Gelukkig waren wij het eerst aan de beurt. Een ander echtpaar dat bij ons in het vliegtuig zat kwam pas om een uur of half 9 binnen. Waarschijnlijk hebben zij tot die tijd in het restaurant op het vliegveld gezeten. Toen wij weggingen om ongeveer half 10 waren zij nog niet eens aan de beurt. Het loont dus om vroeg aanwezig te zijn. Het is echt druk die ochtend.
Verder waren we erg ontevreden over Apollo. De camper, een Adventure, ziet er prima uit. Maar we mogen nu alsnog niet naar de Mitchell Falls. We hebben zelfs nog Ineke’s mailwisseling met Apollo hierover geopend en geprint en aan de persoon gemaild die ons hielp. Hij heeft twee keer hierover met het hoofdkantoor van Apollo gebeld. Uiteindelijk mogen we wel met de camper naar Mitchell Falls maar dan op eigen risico. Ja, en daar betaal je dan zo’n dure verzekering voor. We vinden het beleid over het rijden op de wegen met een 4WD in Australië (alleen Apollo?) wel erg raar.

Ook zit er weinig materieel in de camper. En kunnen we alleen nog 2 lepels extra erbij krijgen. We hebben uiteindelijk 4 lepels, 2 vorken en twee messen. Overigens wel goede andere items zoals messen en opscheplepels (link naar de paklijst van de camper).
Omdat we onze eigen slaapzakken bij ons hebben, vroegen we om een extra deken. In plaats daarvan kregen we een dekbed. Wat eigenlijk veel beter is. Veel hygiënischer omdat hier een hoes om heen zit. De elektrische waterkoker, de elektrische broodrooster, het extra gasstel op speciale gastank geven we terug. En natuurlijk de slaapzakken. Die gaan we niet gebruiken want we hebben onze eigen slaapzakken meegenomen, dus willen we ze ook niet als ballast meenemen. We hadden extra betaald voor 2 stoelen, een tafel en een gevulde gasfles.
Van de 2 stoelen die we krijgen (en controleren) valt er al 1 af omdat deze kapot is. Het zijn die typische relatiegeschenkstoelen, waar je niet lekker in zit en die zeer snel kapot gaan. Dus goed controleren is een must. Zeker als je ons verslag verder lees. Tip: maak van iedere zijde van de auto foto’s, zodat je later goed kan zien hoe de begintoestand was.
Dan eindelijk, een beetje gefrustreerd, op weg. De stemming is wel wat gedaald. We concluderen dat ze bij Apollo in Darwin niet echt servicegericht zijn. De Apollo medewerker is niet prettig in de omgang. Hij vond ons vast erg lastig. Hij was een typische vakantiewerker uit Europa (dit keer Frankrijk), die onderweg geld verdienen om hun reis te bekostigen. Later komen we veel meer van dit soort werknemers tegen. Volgens ons heeft deze jongeman nog nooit zelf gekampeerd en/of met een 4WD rondgereden. Later horen we van anderen, die ook over hem klagen, dat hij na 4 maanden nu weg is.
In Palmerton gaan we de twee jerrycans vullen met diesel en de Coles supermarkt verblijden met een bezoek. Helaas hebben ze geen dozen. Ze gooien alles direct weg. Voor de rest kunnen we alle producten van onze boodschappenlijst vinden, zelfs een aansteker.
Daarna gaat Johan bier (Gold XXXX) kopen bij de drankwinkel.
Dan kunnen we eindelijk echt op pad en rijden richting Fogg dam.
Daar aangekomen rijden we helemaal tot het eind en kijken daar even rond. Er is een uitzicht platform. Rijden dan langzaam terug naar de parkeerplaats. Hier lunchen we en gaan even een middagdutje doen. We vinden het te warm voor een wandeling. We hebben daar ook geen puf voor. Het is erg heet en we zijn moe.

Daarna leggen we de laatste etappe af. Bij de Corroboree Tavern proberen we ons te melden voor de Corroboree bootcruise (www.wetlandcruises.com) Het blijkt echter dat dat niet meer hiervandaan mogelijk is. We moeten bellen. Maar daar hebben we geen zin in. We gaan op goed geluk naar het beginpunt. Vanaf de Arnhem Highway eerst 10 km asfalt en daarna nog 10 km dirt road. Onderweg komen we nog een bush fire tegen. Het lijkt Afrika wel.

Bij het opstappunt is net een eerdere cruise aangekomen. Bij de leidster boeken we voor de sunset cruise. Ze belt even met Darwin (daar heb je dus bereik) en regelt onze boeking.
Daarna wachten we in de schaduw van de camper. Rond een uur of half 5 komen er steeds meer mensen aan. Uiteindelijk zijn er voldoende mensen om 2 boten te vullen. Het is een mooie tocht langs de billabong. Gelukkig is er een lekker briesje. We zien niet veel vogels en een enkele krokodil. Na de zonsondergang gaan we weer terug naar de start plek waar we ongeveer om 7 uur aankomen. We rijden de camper nog even zo'n 100 meter verder landinwaarts op een grote vlakte. We hebben zicht op een aantal kleine brandhaarden. Maar het meisje van de bootcruise hebben we gevraagd of het veilig was om hier te overnachten.

Volgens haar kon dat wel. Het waaide niet hard en het vuur ging de andere kant uit. Johan maakt kipkarbonades met rijst. Met behulp van de nasikruiden die we mee genomen hebben uit Nederland. Hij moest snel koken. We werden opgevreten door de muggen en het koken was een race tegen de muggenbeten. Het is laat als we uiteindelijk ons bed opzoeken. Nadat we alle muggen in de camper hebben uitgeroeid slapen we als roosjes. Het is doodstil. Wel hoort Johan nog een klap gedurende de nacht. Later bleek dat een omvallende boom te zijn geweest, geveld door het vuur.

Dinsdag 22 juli
Afgelegde km: ± 200 km
Activiteiten: Mamukala walk - Cahills crossing - Ubirr
Overnachting: Ubirr Merl campsite

We worden om kwart voor 7 wakker. Tijdens het ontbijt zien we, al muggen wegslaand, het mooie landschap om ons heen. Er hangt een mist over het landschap. In de verte zien we enkele walibi’s en vogels. Maar helaas ook nog steeds veel muggen. Vandaar dat we na het ontbijt snel wegrijden. We stoppen na een paar 100 meter voor de brandende boom die vannacht over de weg is gevallen. Johan had vannacht al wat gehoord, maar kon de klap toen niet thuisbrengen. Nu weten we dat dat deze boom was. Gistermiddag/avond lag hij er nl. nog niet.

Bij Aurora stoppen we om een Kakadu park pas aan te schaffen ($ 25 p.p.). We nemen ook het boekje van Kakadu mee, waar alle details en wandelingen in staan (Kakadu visitor-guide). Ineke had thuis al een aantal pagina’s hiervan uitgeprint. Een autokaart en Telstra telefoonkaart hebben ze helaas niet.  Die waren we gister in Palmerton vergeten aan te schaffen.
Even verderop is de afslag naar de Mamukala walk. Ineke dacht al dat we het voorbijgereden waren en helaas stond de wandeling niet in de GPS, zoals alle andere wandelingen. Mamukala walk is volgens de beschrijving een wandeling van 3 km die 1 à 2 uur duurt. Een leuke wandeling door de bush van Australië met uitzicht over de wetlands. Na zo’n 3 kwartier zijn we rond en gaan nog een kijkje nemen bij het viewpoint. In totaal is onze route hierdoor 3,5 km en 1 uur en 5 min. Onze route: Wikiloc Mamukala.

Op de parkeerplaats drinken we koffie. Ineke raakt nog aan de praat met een Nederlands gezin dat reist met een 4WD van Wicked Campers die er niet uitziet als een 4WD. Tip van hen is een bezoek aan de Douglas hotsprings en de Butterfly Gorge. We noteren het direct. Per slot van rekening hebben we nu twee reserve dagen, omdat we besloten hebben geen risico’s te nemen en niet naar Mitchell Falls gaan.

We vervolgen onze weg naar Ubirr. Eerst nemen we een kijkje bij Cahills crossing. Leuk plekje in de schaduw met zicht op de river crossing Arnhemland in. Wij mogen niet verder omdat we geen vergunning hebben om Arnhemland (Aboriginal land) te betreden. We zien een aantal krokodillen en vissers op de river crossing. Zij liever dan wij. Daarna zoeken we een plekje op het non-generator deel de Merl campsite. Wel gebruiken we het toiletgebouw van het generator deel omdat daar wel licht brand en we daar ook dicht bij staan. We houden wel van een beetje comfort. Ineke neemt ’s middags nog een douche. Vlak voordat we naar Ubirr gaan komt de kampwacht (ranger) langs om geld voor de nacht te innen (20 dollar). Het valt gelukkig nog mee met de muggen.
Om 5 uur gaan we naar Ubirr. We bekijken de rotsschilderingen en genieten samen met heel veel anderen van de zonsondergang waargenomen vanaf de top van de heuvel.

We hebben geen last van het grote aantal aanwezigen. Men praat allemaal heel rustig en zacht. Heerlijk. Het is een leuke ervaring. Na zonsondergang zie je pas echt hoeveel mensen op de top verspreid waren. Iedereen gaat tegelijkertijd weer naar beneden in alle rust. Het eerste deel van de wandeling: Wikiloc Ubirr. De terugwandeling is een rechtstreekse route, die je kunt zien door in wikiloc te kiezen voor de openstreetmap kaart. Prettig om nu te weten dat deze heuvel maar 30 meter hoog is.
In het donker komen we aan op de campsite waar Johan een vuur maakt voor het eten. De voorbereidingen waren vanmiddag al gemaakt (aardappels en wortel zijn alvast in folie gedaan).

Het wordt erg laat vanavond. We hebben het gevoel dat we de enigen zijn die nog niet slapen. Het is stil en donker om ons heen. Inmiddels zijn we, ondanks sokken en lange broeken en uiteindelijk een zwart vest, (een wit T-shirt trok alleen nog maar meer muggen aan) opgevreten door de muggen. Johan neemt nog even een douche terwijl Ineke het bed opmaakt en alles opruimt en afwast. Afwassen doen we, op één dag na, met koud water. Geen probleem, het wordt altijd schoon. Om ongeveer half 10 gaan we naar bed.


19-20 juli:
Heenreis - Kuala Lumpur
21-22 juli: Fogg dam
Corroboree Billabong
Mamukala; Ubirr
23-25 juli: Bardedjilidji
Nourlangie; Jim Jim Falls
Twin Falls; Maguk; Gunlom; The Rock hole
26-27 juli:
Katherine gorge
Escarpment Walk
Keep River NP
28-29 juli:
Keep River Nat. Park
Wyndham; King River
30-31 juli: Karunjie track
El Questro
1 - 3 aug: Emma Gorge; Mirima NP; Amalia Gorge
Gibb River Road
4 - 5 aug: Manning Gorge
Galvan Gorge
Bell Gorge
6 - 7 aug: Windjana gorge; Tunnel Creek
Geiki Gorge; China Wall
8 - 10 aug: Bungle Bungles; Lake Archyle
11 - 12 aug: Joes Creek walk; Edith Falls; Douglas Hotsprings
13 - 14 aug: Robin Falls; Litchfield
15 - 17 aug: Wangi Falls walk; Cascades walk;
Darwin; terugreis