Reisverslag Australie2014 8 t/m 10 augustus

Bungle Bungles  - Homestead Valley walk - Echidna Chasm - Domes walk  - Cathedral Gorge - Piccaninny Creek Lookout
The Window - Kungkalanayi lookout - Carr Boyd Ranges lookout - Lake Archyle - Zebra Rock campsite

Vrijdag 8 augustus
Afgelegde km: ± 165 km
Activiteiten: Bungle Bungles - Homestead Valley walk - Echidna Chasm
Overnachting: Walardi campsite Bungle Bungles

Om half 6 staan we op en rijden eerst naar de Leycester rest area. Even een kijkje nemen. Dit is een erg grote rest area, groter dan menig camping waar we gestaan hebben. En er is nog plaats genoeg. Maar ons plekje van vannacht was toch leuker. Vooral de verlichte road trains waren erg leuk. Ineke vindt nog even een cache (Ord River) als Johan gebruik maakt van het toilet van deze rest area.

We vervolgen onze weg naar de afslag van de Bungle Bungles. Hier moet Ineke nog even de camper uit om het hek open te maken, want je gaat over privéterrein. We doen 1,5 uur over de 53 km naar de Rangerspost. Hemelsbreed is de weg niet zo lang, maar deze 53 km is continue op en neer en heen en weer. Maximale snelheid is 50 km/uur. Je moet met name oppassen als je over een heuveltje rijdt. De neus van de camper is dan in de lucht en je kunt dan niet zien hoe de weg er voor je uit ziet en of er mogelijk tegenliggers zijn. Dus oppassen geblazen! We rijden direct door naar de parkeerplaats bij de Mini Palms Gorge (The Bloodwoods Parking area). Eerst drinken we koffie op de schaduwrijke parkeerplaats en dan op weg.

Daar wacht ons een teleurstelling. De Mini Palms gorge wandeling is gesloten. Zo wie zo zien we dat de paden anders lopen dan we op Internet (bv. Openstreetmap) hadden gezien. Gelukkig had Ineke in Kununurra een folder van de Bungles Bungles met kaarten opgepikt bij het Visitorscentre. We besluiten om de Homestead Valley walk te doen. De enige wandeling die start vanaf deze parkeerplaats. Een leuke wandeling die volgens de folder 4,4 km is. De wandeling leidt naar een open gorge waarvan de Aboriginals zeggen dat er vroeger een nederzetting heeft gestaan. Inderdaad is er aan het eind een verhoging, waarvan je je heel goed kan indenken dat daar mensen hebben gewoond. Er zijn echter geen bewoningsresten gevonden. Leuke wandeling met veel palmen aan het eind. Hé klinkt bekend.

Gelukkig zijn de batterijen weer opgeladen en kunnen we onze route vastleggen met de GPS. Onze route: Wikiloc.com Home Valley walk. Wij lopen de wandeling van 4,8 km in 1 uur en 29 minuten. Hoogteverschil is slechts 76 meter. Dus zeker op dat punt geen moeilijke wandeling. Het lastige aan deze wandeling is het grind van de rivierbedding waarop je loopt. Daarna rijden we direct door naar de Echidna Chasm. De beste tijd voor deze wandeling is nl op het  midden van de dag. PPRR….aacchhtttig, Prachtig, Prachtig! Ook zien we nog een nest van de bowerbird. Dit keer met steentjes i.p.v. botjes. Op een brede plek in de gorge is het druk. We gaan zelfs nog even op een bankje zitten, omdat je dan eenvoudiger naar boven kan kijken.

Daarna lopen we weer door. Als het zo druk is kun je toch geen goede foto’s nemen. Achteraf gezien hadden we misschien beter kunnen blijven en hadden we gezien hoe om ongeveer kwart voor 12 de bodem van de gorge beschenen werd. De zon staat dan loodrecht boven de gorge. Dit wisten we echter niet en heeft Ineke ook nergens gelezen. We lopen, over steeds meer en grotere rotsblokken, verder naar het eind van de gorge die erg abrupt ophoudt. Tijdens de terugtocht lopen we weer langs de plek waar het net zo druk was. Een ruime plek bijna aan het eind van de gorge. Nu hadden we de plek even voor ons alleen om een foto te maken in de schaduw! Ondertussen had Ineke het al heeeeel erg heet.
Onze route: Wikiloc.com Echidna Chasm. De trail is niet helemaal betrouwbaar. Zeker niet aan het eind, waar de gorge erg smal is. We doen 1 uur en 9 minuten over deze 1,8 km (volgens de folders: Easy to moderate, 2 km, 1 to 2 hour return walk).

Na de wandeling rijden we naar de Rangers Office waar we net voor één uur aankomen. We moeten even wachten totdat hun lunchpauze voorbij is. Ineke wil weten hoe duur een helikoptervlucht is. Per slot van rekening is de vlucht bij Mitchell Falls niet doorgegaan. Maar 265 dollar voor 18 minuten vinden we toch wel iets te duur. Dus rijden we naar de Walardi campsite. We rijden er overheen zoals anderen dat ook altijd doen en bepalen vanuit de auto op welke plek we gaan staan. De verkeerde plek blijkt achteraf. We staan prima hoor maar omdat het bijna volle maan is, kun je beter aan de droge rivier staan. Tenslotte produceert de camper wel genoeg schaduw. Plaats 18 (we stonden, geloof ik op 21) was beter geweest. Met volle maan licht het zand in de rivier nl. heel mooi op.
De campsite is lang niet vol. Gelukkig maar voor ons. Zo staan we allemaal goed ver van elkaar af. Zo te zien hadden we geen moeite hoeven te doen om online te reserveren. Ook hier is een IJzeren Hein (buiten bij de Rangers office). Alleen kun je dan niet zien of er plaats is, dus misschien werkt die wel niet meer. Site voor het boeken van de campsite: //parkstay.dpaw.wa.gov.au/.
Om een uur of 5 gaat Ineke nog even op weg naar het sunset point. Die overigens niet duidelijk is aangegeven. Dus maakt Ineke maar snel een foto van het landschap met daarop de mooie rode bergen beschenen door de ondergaande zon.

Ineke heeft ’s middag nog even de Solar Shower geprobeerd, maar dat werkt echt niet. Hij is op 3 punten stuk, dus lukt het niet goed om er onder te staan en te douchen. Het haar wassen lukt net. We hebben veel contact met andere kampeerders. 2 Australische stellen (grey nomads) en een Zwitsers/Duits stel dat problemen heeft met hun, ja 1 keer raden: Adventure van Apollo. Johan helpt hen om de luifel weer terug te krijgen in de oorspronkelijke stand. Om hem daarna niet weer te gebruiken. Een luifel is echt niet nodig. De Adventure Camper geeft zelf genoeg schaduw als je het dak omhoog zet. Ineke assisteert hen met hun tafel en verteld hoe ze die in elkaar moeten zetten om hem op de goede hoogte te krijgen. We liepen samen op naar de niet bestaande sunset point en kwamen toevallig aan de praat. Ze vonden hun tafel erg laag. Ze hadden dezelfde tafel als wij die je in 2 standen kan zetten. Moet je net even weten. Wij deden het de eerste keer ook verkeerd, maar hebben ondertussen wat meer ervaring.
We eten vroeg en genieten van het prachtige vollemaanlandschap. Om 7 uur is het al heerlijk stil. Iedereen op de campsite is al naar bed of zit binnen in hun camper.

Zaterdag 9 augustus
Afgelegde km: ± 175 km
Activiteiten: Bungle Bungles  - Domes walk  - Cathedral Gorge - Piccaninny Creek Lookout – The Window – Kungkalanayi lookout
Overnachting: Langs the Great Northern Highway aan de Telegraph Creek

Terwijl ik dit schrijf zijn we aangekomen op onze eindbestemming voor vandaag. Bij de cache Telegraph Creek (Geocaching.com Telegraph-creek-bridge), Zijn we zo’n 200 meter van de weg afgereden naar een mooi plekje langs de droge rivier. We hebben vandaag weer het nodige meegemaakt. Dus even bij het begin beginnen.
Om 5 uur opgestaan. We zijn de eersten op ons deel van de campsite die wakker zijn. Het is helemaal niet koud geweest vannacht en we hebben dan nu ook geen trui nodig. Terwijl we juist verwacht hadden om die hier nodig te hebben. Na het ontbijt rijden we naar het begin van de wandeling. Onderweg maken we nog een foto van de Elephant heads (even anders als die in Namibië 2 jaar geleden). We starten om 20 minuten voor 7 met wandelen.

Eerst lopen we de Domes walk, inclusief een kleine detour, die niet wordt vermeldt op kaarten. Daarna de Cathedral Gorge, die we gelukkig helemaal alleen voor onszelf hebben. Ineke gaat dan ook nog even wat tonen laten horen. Prima akoustiek. Er is net een hele groep die de gorge net weer verlaat. Daarna naar de Piccaninny Creek lookout. Om daar te komen loop je een hele tijd in de Piccaninny Creek en krijg je een goed beeld van de grillige bodem van de droge rivier. Bij de lookout heb je prachtig uitzicht op een deel van de Bungle Bungles. Door Ineke omgedoopt in “Poor mans helicopter view”. Op zich hoeven we helemaal niet erg te klimmen naar de lookout. Gelukkig zijn we ook hier alleen en kunnen zelfs nog in de schaduw zitten om even uit te rusten. Daarna vervolgen we de Picaninny Creek tot aan The Window. We nemen het wijze besluit, had Ineke ook zo gepland, om vanaf The Window terug te keren. Uiteindelijk moet je nog een uur door de hitte teruglopen. Een prachtige wandeling met veel fotomomenten.

Om 10 minuten voor 10 zijn we terug bij de camper, waar we op de ondertussen behoorlijk volle maar grote parkeerplaats in de schaduw koffie drinken. Hier repareert Johan de koelkast, waarvan de poten los zijn gaan zitten. Johan verankert de koelbox met ijzerdraad aan de achterwand. Op de terugreis stoppen we nog af en toe voor een foto. Ook nemen we nog een kijkje bij de Kungkalanayi lookout alvorens de terugtocht te aanvaarden. We doen er ook nu ongeveer 1,5 uur over. Wel maakt Ineke nog wat foto’s bij waterdoorsteken door er eerst op slippers door of om heen te lopen.

Het is ongeveer half 2 als we op de Rest Area staan aan het begin van de Bungle Bungles. Deze Rest Areas is veel kleiner dan de Leycester rest area en ook veel voller. Zelfs midden op de dag is hier al bijna geen lege plek meer te vinden. Hier maakt Johan met een restje rijst, een worstje en wat eieren een heerlijke lunch klaar.
Vanaf daar zal Ineke rijden, maar de camper maakt ineens veel lawaai en het stuur trilt. Dus stoppen we en Johan constateert dat van het linker wiel 1 schroef mist, die is afgebroken en de rest zit los. Johan krikt de camper weer wat op en draait alle schroeven weer goed aan.

Daarna rijdt de auto weer als een zonnetje. In Warnum tanken we. Daar moet je bij de balie eerst een ID achterlaten voordat ze de pomp voor je activeren. Daarna gaan we bij Telephone Creek een cache zoeken. Dit zou tevens 1 van de 3 mogelijke overnachtingspunten zijn. Die we direct maar benutten. Wederom een prachtplek zo’n 200 meter vanaf de weg langs een droge rivier. Johan maakt vanavond pannenkoeken. Veel anders hebben we ook niet meer in de camper.

Zondag 10 augustus
Afgelegde km: ± 250 km
Activiteiten: Diverse Caches – Carr Boyd Ranges lookout - Kununurra – Boot cruise Lake Archyle
Overnachting: Zebra Rock campsite

We doen het vandaag rustig aan. Een wandelloze dag. Om dat te compenseren gaan we (herstel: gaat Ineke) af en toe op zoek naar een cache. Vandaag gaan we ook de tijd weer terug zetten. Voor het gemak houdt Ineke de oude tijd aan en Johan zet zijn horloge alvast op de nieuwe tijd.
Eerst doen we (zie voorgaande correctie) de cache (Dont-get-bitten-by-a-marchfly). Hierdoor zien we nog een mooie uitgeholde Baobab.
Op eens hebben we een road train voor ons. Om die niet in te hoeven halen, gaan we even kijken of hier een cache vlak bij is. Alle caches die langs de route liggen heeft Ineke in de GPS gezet.

En ja hoor, bij de Jailhouse Creek over 3 km is een cache met de toepasselijke naam: Lets dance to Jailhouse rock. Een eenvoudige cache, die we vrijwel direct vinden. We schieten er niet echt mee op, want vlak voor we weer de weg op willen rijden, passeert ons weer een road train. Maar ze rijden best hard, ongeveer 90-100 km/uur, dus blijven we er gewoon achter rijden. Bij Doon Doon roadhouse maken we even gebruik van het toilet (even sleutel vragen) en kopen we een pak koekjes voor meer dan 5 dollar. Die zullen we dus goed laten smaken.
Hier ligt ook een cache vlak naast de plek waar we de camper hebben geparkeerd. Maar we vinden hem niet snel genoeg. En dan komt er een bus aan die al zijn passagiers uitlaat op de cache locatie. We houden het dus voor gezien.

Al snel komt de cache die we zo wie zo wilden doen. En eigenlijk ook als overnachtingsplek hadden gedacht: Carr Boyd Ranges lookout (Geocaching.com carr-boyd-ranges). Als je geen geocacher bent, had je dit mooie plekje niet snel gevonden. Het staat ook niet aangegeven op de hoofdweg. Op de kaart staat de weg als asfalt, maar er is nog maar 1 slechte rijbaan over. Maar al snel komen we bij de prachtige viewpoint. Dit was zeker een mooie overnachtingsplek geweest, maar ook goed voor een koffie break. Natuurlijk zoekt en vindt Ineke de cache die hier ligt.
Om de tijd te doden, zoeken we ook nog even de cache bij de Cockburn rest area (Three-ways). Dit is een erg leuke cache. Het duurde nog wel even voordat we die gevonden hadden. Johan zag hem liggen en kon hem eenvoudig pakken. Het was een grote magnetische bout, die je vervolgens weer uit elkaar kon schroeven. Heel origineel. Een jong stel, dat met verbazing onze speurtocht gadeslaat, zoekt na onze uitleg het woord geocache op en ik denk dat we weer nieuwe volgelingen aan het geocachersbestand hebben toegevoegd.
Daarna naar de supermarkt in Kununurra om wat verse levensmiddelen in te slaan. We zijn ondertussen goed bekend in Kununurra. Het is al de derde keer dat we hier zijn. De drankwinkel is nog niet open omdat het net na 10 uur is. Maar we hebben ook niets nodig.
Dan rijden we de laatste km’s naar de Duncan road, waar we de 5de en laatste cache van vandaag vinden.

Een erg leuke cache. Deze blijkt van de Zebra Rock mine campsite te zijn, dus een mooie opwarmer. Na deze cache opgevist te hebben, rijden we over de Duncan road nog 5 km voor de afslag van de campsite. We zijn om ongeveer 1 uur op de campsite. Een sobere maar leuke campsite. We willen ook de sunset cruise doen, maar hadden ons niet gerealiseerd dat dit 90 dollar + 10 dollar kamperen per persoon zou kosten pp. We hebben niet meer genoeg contant geld op zak. En kunnen op deze campsite niet betalen met Visa. We hadden net in Kununurra nog besloten niet te pinnen, wat we achteraf gezien beter wel hadden kunnen doen. Maar geen probleem. Ineke krijgt het bankrekeningnummer en kan bij de lookout (kan dus niet want we hebben geen laptop) of thuis het geld over maken. Ze was blij dat we de cruise deden. Anders hadden ze te weinig deelnemers. Hoewel na ons nog een echtpaar zich aanmeldde. We waren in totaal met 4 koppels. Wij en de rest grey nomads. Wij waren duidelijk de jongsten. Ook bestellen we Fish en Chips voor vanavond à 14 dollar pp. Om 3 uur doet Ineke mee met de 20 minuten durende (gratis) rondleiding door de shop. We krijgen uitleg over de stenen die hier zijn gevonden. Geologen zijn er tot op heden nog niet uit hoe deze steen wordt gevormd. Je had natuurlijk ook gewoon zelf even de shop kunnen bekijken. Een rondleiding is dus niet echt nodig.
Om 10 minuten voor 4 verzamelen we voor de bootcruise. Eerst met een bus (zo’n 4WD bus waar je vaak gezelschappen mee ziet reizen) rijden we een afstand van “a 3 songs distance”. Dan stappen we (inderdaad na 3 liedjes) in een uitloper van Lake Archyle op de boot. Eerst varen we heeeel rustig (geen type fout) deze rivier arm af zodat ieder mooie plaatjes kan schieten van de vogels. Daarna geeft Max, onze gastheer tijdens de cruise, vol gas en stuiven we langs de dode boomtakken naar het midden van het meer. Daar houden we even rust om zo een goed idee te krijgen van de omvang en de stilte van het meer.

Toen we daarvan hadden genoten kwam de drank uit de koelboxen. Volop bier en diverse soorten wijn. Zelfs Ineke gaat aan de wijn. Mousserende erg lekkere licht roze wijn van 8,4%. Ze vroeg eerst om frisdrank maar dat werd afgeserveerd door de anderen met: ”We zijn hier in de Nothern Territory”. Met ons glas (=plastic) of blik in de hand gaan we in volle vaart weer een andere rivierarm, Higgs Creek, in. Eerst snel, later heel langzaam om zo te genieten van de omgeving. Aan het eind varen we weer een eindje terug naar een leuk eilandje met groen zacht gras waar we aan land gaan. Er staan zelfs stoeltjes en een tafel klaar op dit eiland. Hier komt ook een bak met crackers, kaas, vlees, olijven, zongedroogde tomaatjes en stukjes augurk tevoorschijn. Te veel om op te eten. Hier komt het gesprek tussen de deelnemers goed op gang. De sfeer is erg prettig en ontspannen: 6 grey nomads en wij als jonkies.

Na ongeveer een half uur gaan we weer aan boord. Door de vele drank die is genuttigd, is ieder erg vrolijk. Dan heeft Max nog een stunt met 2 zeearenden. Met een naald pompt hij lucht in een dode vis, die hij dan overboord gooit. Wij allemaal klaar met de camera voor foto’s of filmpjes om te zien en vast te leggen hoe de arend de vis oppikt. Dat herhaalt hij nog een keer voor de andere arend. Later zien we de arend hoog op een dode boomtak genieten van zijn maal.
Dan is het tijd voor zonsondergangfoto’s. Een prachtige zonsondergang door de boomtakken in het water.

En als we ons omdraaien ook nog mooie foto’s van de opkomende volle maan. Volle maan volgens een van de medeinzittenden maar volgens Johan is het nog niet echt volle maan omdat de hoek tussen de ondergaande zon en de maan nog geen 180 graden is. Dit bracht een schok teweeg omdat men dacht dat het volle maan is als de maan vol is. De werkelijkheid is toch iets complexer. Eén iemand vatte het als volgt samen: “ik heb vandaag 2 dingen geleerd: als de champagne over je glas dreigt te gaan dan (vette) vinger op de rand van je glas en volle maan is lang niet altijd volle maan”

Daarna varen we met neus omhoog en kont diep in het water in vliegende vaart terug. Gelukkig is het huis van, waarschijnlijk,  de campingeigenaar op een heuvel achter de campsite goed te zien vanaf het water. Daar staan heel grote schijnwerpers opgesteld. Aan het eind glijdt de boot heel kalm naar de oever en kunnen we prachtige foto’s maken van de mooie luchten en de wel of niet volle maan. Daar was nog steeds discussie over. Maar ja, Johan is de expert, dus die zal het wel weten.
Onze boottocht: Wikiloc Cruise Lake Archyle.

Na dezelfde rit met de bus terug halen we de fish en chips op bij de receptie, die we bij de camper opeten. Heerlijk en knapperig en beslist niet te vet. Echt een aanrader. Daarna drinken we in ontspannen sfeer nog een kopje thee bij het kampvuur. Thee en koffie wordt gratis aangeboden bij de receptie. Bij het kampvuur zijn ook andere campinggasten. Als je deze campsite bezoekt aan het begin van je Gibb River avontuur kun je nog veel tips opvangen. Johan leert nog wat over het knipperlicht rechts. Dat was bij ons vandaag bijna verkeerd gegaan. Roadtrains  geven met hun knipperlicht vaak  aan dat je ze kunt inhalen. Wij deden dat ook om aan te geven dat we naar rechts wilden gaan. Vervolgens werden we door een busje ingehaald. Het ging in ons geval overigens goed. Ineke zag het direct in de spiegel dat ze werd ingehaald en wachtte even tot de bus voorbij was. Ook hoorde Johan dat iedere Australiër 300 dollar ontvangt ongeacht of hij/zij werkt of niet. Een soort van basisinkomen. Als je daarvan kunt leven hoef je dus niet te werken en volgens een van onze gespreksgenoten zat daar ook de oorzaak van het drankprobleem van veel Aboriginals.
Voordat we op bed gaan, gaat Ineke nog even een douche nemen. Niet echt warm meer, maar je wordt er wel lekker schoon van. Voor ons doen gaan we laat op bed.


19-20 juli:
Heenreis - Kuala Lumpur
21-22 juli: Fogg dam
Corroboree Billabong
Mamukala; Ubirr
23-25 juli: Bardedjilidji
Nourlangie; Jim Jim Falls
Twin Falls; Maguk; Gunlom; The Rock hole
26-27 juli:
Katherine gorge
Escarpment Walk
Keep River NP
28-29 juli:
Keep River Nat. Park
Wyndham; King River
30-31 juli: Karunjie track
El Questro
1 - 3 aug: Emma Gorge; Mirima NP; Amalia Gorge
Gibb River Road
4 - 5 aug: Manning Gorge
Galvan Gorge
Bell Gorge
6 - 7 aug: Windjana gorge; Tunnel Creek
Geiki Gorge; China Wall
8 - 10 aug: Bungle Bungles; Lake Archyle
11 - 12 aug: Joes Creek walk; Edith Falls; Douglas Hotsprings
13 - 14 aug: Robin Falls; Litchfield
15 - 17 aug: Wangi Falls walk; Cascades walk;
Darwin; terugreis