Reisverslag Botswana en Zuid-Afrika 2004

Parrs Halt - Johannesburg - Terugreis

Donderdag 12 augustus
Einddoel: Bij de grenspost Parrs halt overnacht vlak bij de Limpopo

De volgende dag verder gereden. We zaten dicht bij een veterenary fence. Die hebben we uit bed getoeterd om het hek voor ons open te doen. Daar zullen niet veel mensen per dag langs komen.
Direct doorgereden naar Serowe. De af te leggen afstand was groot.
In Serowe heeft Johan als souvenir een steelpan gekocht om te koken op een houtvuur.
In Palapye gegeten in het Botsalo hotel, waar Ineke, en soms Anita, vroeger naar toe gingen om te zwemmen. Ook hier hadden ze een heerlijk lopend buffet met goede lokale gerechten. Alleen vond Ineke tijdens het eten een beestje in het eten (soort kevertje).
Daarna nog even getankt en op weg naar de grens. Volgens het shell boekje was de grens wel open. Volgens de Lonely Planet niet. En ook de mensen bij de pomp wisten niets van de grensovergang waar wij naar toe wilden: Parr’s Halt. De meeste mensen gingen bij Palapye over de grens: Martins Drift.
Toch maar geprobeerd en ja hoor er was een grenspost en deze was open. We zijn er nog even langs gegaan. Hij was open van 7 tot 4 uur.
De laatste 15 km van de weg was eigenlijk geen vrij land, alles was omheind, net zoals in Zuid-Afrika en Namibië. Maar vlak bij de grens was nog wel een zijweggetje. Volgens ons was dat een verlaten campsite. Maar je kon er prima staan. Het was vlak aan de grensrivier de Limpopo. Jonathan heeft op de oever nog een schildpad gezien. Dus voor de grens ons kamp opgeslagen om zo de volgende ochtend om 7 uur Zuid-Afrika in te kunnen gaan.

Vrijdag 13 augustus
Einddoel: Johannesburg

’s Ochtends bleek dat er ijs op de tent en onze stoeltjes lag. Dus zo koud was het geweest.
We hadden er niet veel last van. Maar wel een lekker vuurtje gemaakt. Normaal doen we dat alleen 's avonds.
Bij de grens geen problemen ondervonden. Men vroeg nog of we lekker hadden gekampeerd. Zouden ze ons hebben gesignaleerd? Nu snel op weg naar Johannesburg. Onderweg nog een keer even gepauzeerd. We probeerden zo lang mogelijk op de secundaire wegen te rijden. Secundaire wegen zijn gratis en rustig en je ziet meer van het omringende landschap.
Zo ook door een paar townships gereden. Je zag dat ze er elektriciteit aan het aanleggen waren.
Vlak voor Pretoria toch nog een klein stukje op de tolweg. Tussen Pretoria en Johannesburg is het eigenlijk één grote stad. Erg druk op de snelweg, maar Johan was ervaren geworden met het links rijden. Vroeg in de middag kwamen we aan in de Ursuline convent, waar zuster Margareth ons al opwachtte. Ze kende ons wel niet, maar wist al onze namen. Dat stond op hun kalender, dus ze wist dat we zouden komen. Zuster Karin was er niet, maar dat wisten we. Zij was met een andere Nederlandse vriendin Els naar Kaapstad.
We hebben de auto uitgeladen en alles uitgezocht, het was nog even zoeken naar de koffer die we achtergelaten hadden bij de missie en waar ook een aantal dingen van het verhuurbedrijf in zaten. Bijvoorbeeld een peper en zout stel en een suiker en melk stel. We bleken erg veel levensmiddelen overgehouden te hebben. Die hebben we bij de missie achtergelaten.
Gelukkig op tijd de koffer gevonden. Johan en ik hebben de auto weggebracht. Dankzij een route kaartje, dat in de auto lag wisten we het in één keer te vinden. Bij het autobedrijf deden ze nergens moeilijk over. We waren volledig verzekerd. Johan had onderweg al een lijstje met klachten en opmerkingen gemaakt. Toen we daar in de garage waren zag ik ook zo’n goed ingerichte auto staan, die we al eerder waren tegengekomen (auto’s uit Namibië). Ze zeiden dat ze alle auto’s zo aan het ombouwen waren. We waren dus eigenlijk net te vroeg.
’s Avond op de missie de opening van de olympische spelen gezien.

Zaterdag 14 augustus
Einddoel: vliegtuig op weg naar Nederland

’s Morgens was Ineke als eerste wakker. Om 7 uur werd er al aangebeld. De priester kwam om de mis op te dragen voor de twee zusters. Maar de zusters lagen nog in bed, moe van de olympische spelen. Uiteindelijk heeft hij de mis maar laten schieten en heeft samen met ons ontbeten.
Johan en Ineke zijn nog even naar een winkelcentrum geweest. Zuster Barbara heeft ons met de auto gebracht. Zuster Margaret had een aantal namen opgeschreven van goede wijnen. Johan heeft een aantal flessen gekocht om mee te nemen naar huis. Ook nog koffie met gebak gegeten in het winkelcentrum. Je zag daar erg veel mensen die kwamen ontbijten om daarna samen te gaan winkelen.
Je kon echt alles kopen in dat winkelcentrum, maar we hadden niets nodig. ’s Middags de koffers gepakt. Dat leverde nog wat problemen op omdat we te veel mee terug wilden nemen naar huis. Met name Anita had veel cadeautjes gekregen voor haar verjaardag. Maar ook wij hadden toch nog de nodige souvenirs gekocht. Maar door ieder zijn trui in de hand te geven en de dichte schoenen in plaats van de sandalen aan te trekken, lukte het uiteindelijk om alles in de koffers te krijgen.
Om half vijf heeft zuster Margaret ons naar het vliegtuig gebracht. Daar bleek dat het grondpersoneel van Iberia in Spanje staakte. Dat had tot gevolg dat er allemaal vreemde mensen hielpen met het inchecken, ze droegen ook geen uniform van Iberia. We kregen te horen dat we geen warme maaltijd kregen op de vlucht van Johannesburg naar Madrid. Op de vlucht van Madrid naar Amsterdam kregen we alleen een glas water en een snoepje. Gelukkig hadden Johan en Ineke nog koffie gedronken op het vliegveld van Madrid, waar we een aantal uren hebben gewacht. Verder verliep de reis goed. We vlogen zelfs over Nootdorp. Je kon duidelijk de Dobbeplas zien, maar we hadden geen fototoestel paraat.
<< Makgadigkadi Pans
17-19 juli: Heenreis;
Johannesburg
20-25 juli:
Gaborone;
Khutse Game Reserve
26-27 juli:
Serowe;
Makgadigadi pans
28-29 juli:
Leroo la-Tau;
Audi camp
30 juli-1 aug:
Okavango; Audi camp
2-5 aug:
Moremi; Savuti
6-9 aug:
Kasane
10-11 aug:
Makgadigkadi Pans
12-15 aug:
Parrs Halt; Johannesburg; Terugreis