Reisverslag Engeland 2016
13 t/m 15 augustus

Clovelly - Lynton - Lynmouth - Valley of the rocks - Lynmout Cliff Railway - Tarr Steps

Zaterdag 13 augustus
Afgelegde km: ± 90 km
Activiteiten: Wandeling Clovelly Without the Crowds - Clovelly
Overnachting: Channel view caravan & camping park bij Lynton

Vandaag gaan we proberen om ander toeristen te ontwijken. De wandeling heet dan ook Clovelly without the crowds (TheAA Clovelly without the crowds). We starten vroeg en het regent. En niet zo'n klein beetje ook. Maar daar laten wij ons niet door ontmoedigen.

Als we uiteindelijk in Clovelly aankomen is het er erg stil. Het beoogde restaurant voor ons kopje koffie is zelfs nog niet eens open. Gelukkig zijn er meerdere restaurants. En eigenlijk is het ook verstandiger om al een deel omhoog te klimmen voordat we uit gaan rusten.
Maar even bij het begin beginnen: Het doel van deze wandeling, zo is te lezen in de beschrijving, is om Clovelly op een andere manier binnen te komen. Zonder files en parkeerplaatsen en… gratis! Klaarblijkelijk moet je betalen om Clovelly te kunnen zien. Wij hebben hier niets van gemerkt.

Je loopt zo via het Coast Path het stadje in en weer uit. We starten de wandeling op de wandelparkeerplaats bij Brownsham.Hier hoeven we voor de verandering niet eens te betalen om te mogen parkeren. Een meevaller. We verzamelen wel continue munten en hebben die bij ons in een zipper zak. Want je hebt wel erg veel munt geld nodig in Engeland. Even parkeren en je bent weer 5 à 7 pond aan munten kwijt. Douchen voor 20 pence. Wasmachines voor 3 pond. Droogtrommels voor een pond. En ga zo maar door. Maar hier hadden we ze even niet nodig. Tip: Het is handig om al voor je reis begint ergens wat muntgeld vandaan te halen. Bv bij vrienden die al naar Engeland zijn geweest of van een vorige reis. Ook op dag 1 heb je direct munten nodig om te parkeren. In Brownsham starten we met de route. Gelukkig voor Ineke is deze route ook nog eens een geocache trail. Dus als het even kan kijkt Ineke onderweg snel of de cache te vinden is. Het eerste deel van de route dalen we door het bos af naar een riviertje dat we oversteken. Vanaf daar een steile klim omhoog voornamelijk door het bos. We komen zelfs nog langs een oud prieeltje. Vlak voor Clovelly kom je op het asfalt. De officiële wandelroute gaat hiervandaan dan direct terug.

Maar via een trail van een ander had Ineke gezien dat je gewoon de asfalt weg naar beneden kunt volgen. Wel oppassen af en toe komt er toch een auto langs: locals of mensen die een vergunning hebben. Er is dus wel een fatsoenlijke weg naar beneden. Je komt dan uiteindelijk uit in de pittoreske haven. Ondertussen regent het behoorlijk en zijn we kleddernat. En opzoek naar koffie. Omdat we naar een stadje gaan hadden we zelf geen koffie meegenomen. We wilden in het Red Lion Hotel in de haven koffie gaan drinken, maar die was helaas nog niet open. Dus kijken we nog wat rond in het haventje, waar de bootjes nog karakteristiek op het droge liggen en lopen langzaam naar boven. Een leuk straatje waar de bewoners nog tegen de verwachting in een tuintje hebben. Dat geeft het geheel wel heel veel charme. Alle straten zijn geplaveid met grote kiezelstenen, die je ook op het strand vind. Wel glad dus: voorzichtig lopen. Transport gaat dan ook met sledes over deze wegen. Gelukkig is er halverwege de helling een restaurant waar we lekker koffie met iets lekkers kunnen drinken en eten en kunnen opdrogen. We hebben het hele restaurant voor ons alleen. Als we uitgerust zijn gaan we verder door het straatje naar boven. Waar we onze wandelroute weer oppikken. Het wordt langzamerhand drukker. We zien veel auto’s aan komen rijden.

Dit was dus echt Clovelly without and before the crowds. Het blijft een aanrader om vroeg te beginnen. Ondertussen is het al wel wat droger geworden, maar het gras is nog behoorlijk nat. En een groot deel van de terugreis is door weilanden. Zo'n karakteristieke alpen weide waar Ineke het niet kan laten om Edelweiss te gaan zingen. Volgens de beschrijving zouden we zeker fazanten tegenkomen onderweg. Nou dat klopt. Honderden. Maar je kunt moeilijk een goede foto maken, want ze zijn erg schuw. Overal vind je in het bos voederbakken voor deze fazanten. Dus geen natuur maar pluimvee. Een erg leuke en afwisselende wandeling. Echt een aanrader om zo een stadje te bezoeken. Onze route: Wikiloc Clovelly without the crowds. Een wandeling van 10,6 km met een hoogteverschil van 377 meter. Wij hebben deze wandeling gedaan in dik 4,5 uur. Dat is inclusief het zoeken naar een aantal geocaches en het bezoek aan Clovelly. Wij zijn zoals valt te lezen niet echt stadjes mensen. Na een half uurtje in zo een stadje is het voor ons al mooi genoeg. En we gaan ook niet zo snel winkeltjes bekijken.

Om op plekjes zoals Brownsham te komen, plant Ineke altijd een route die zoveel mogelijk op grote wegen blijft. Zodat Johan zo min mogelijk op de kleine single track roads, zonder uitwijkmogelijkheden hoeft te rijden. Waar het toch altijd mogelijk is dat je een tegenligger tegen komt. Meestal gaat het wel goed. En gaat één van beide partijen even terug naar een wegverbreding. Maar op de terugweg naar de campsite gaat dit toch echt eens niet goed. We hebben een tegenligger die niet mee wil werken. Daardoor moet Johan wel een kilometer achteruit rijden. En de automobilist is ook niet echt aardig. Als Johan een meter achteruitgaat, gaat hij ook snel een meter vooruit. Dus echt erg onprettig. Volgens ons ook erg on-Engels. Als we eindelijk een kilometer teruggereden zijn en de andere automobilist ons passeert, zien we dat hij maar enkele meters terug had hoeven te rijden om te kunnen parkeren in een inhaalstrook. TIP: kijk onderweg waar je de inhaalstroken tegenkomt.

Gelukkig is dit slechts eenmaal voorgekomen. Vaak is het juist andersom en gaan de Engelsen heel aardig voor ons terugrijden.
Op de campsite aangekomen, we hadden de caravan gewoon zo laten staan, pakken we direct in en vertrekken. Het terrein is zo immens groot dat er nog niemand ons plekje nodig had. Niet echt een campsite waar je naartoe gaat voor de schoonheid van het landschap. Maar het voldeed wel.
We rijden in één keer door naar de volgende camping, net ten zuiden van Lynton: Channel view caravan & camping park: www.channel-view.co.uk. Je leest wel eens verhalen dat het lastig rijden is in Exmoor. Maar onze aanrijroute was ideaal. We hadden totaal geen problemen. Hooguit de laatste helling naar de campsite. Die overigens gewoon aan de A39 ligt. Tussen de campsite en Lynton is wel een erg steile weg.

Die we herhaaldelijk hebben gereden, maar toch liever niet met de caravan. Maar dat staat ook duidelijk aangegeven. Zoals op alle campsites tot nog toe wees men ons een plek. Achteraf had ik toch bij deze campsite even zelf willen zoeken naar een plekje. Zeker omdat er nog genoeg vrije plekken zijn. Er waren erg mooie plekjes waar je bv nog lang zon hebt ’s avonds of over een deel van het dal kan uitkijken, maar waar je dan wel veel meer wind zou hebben gehad. Maar daarover later meer. Een prima campsite met wel wat kleine standplaatsen. Zeker ook omdat iedereen heel ongezellig zijn auto voor of naast de tent/caravan zet. Dat lijkt toch direct weer heel anders. Wel een voordeel van deze campsite is het internet en het restaurant/pub en winkeltje, waar we wel eens gebruik van hebben gemaakt om brood te kopen. Zo ook de eerste dag. We hadden geen brood en geen zin om met de auto er op uit te gaan. Dus maar wit brood gekocht op de campsite. Tja, helaas hebben de Engelsen iets met wit brood.

Dus we hebben vaak wit brood gegeten, omdat dat het enige was wat we konden kopen. Of om dat we te lui waren om hiervoor een goede winkel op te zoeken. Bj de campsite is ook een geocaching trail die Ineke die avond nog heeft gelopen. Eigenlijk een must (de wandeling) voor elke bezoeker van deze campsite. Met een fenomenaal uitzicht vanaf de route op Lynton en de kust. Helaas had Ineke geen fototoestel bij zich en heeft ze vergeten om een foto te maken met haar smartphone. De route die Ineke heeft gelopen is te vinden op: Wikiloc West Lyn. Het leuke van Wikiloc is dat er ook foto’s van anderen worden getoond op en nabij de gelopen of gefietste routes. Helaas is dat nog niet het geval bij deze route, maar misschien komen die nog. Anders staan er foto’s bij de geocaches op deze route. Zoals bv. West Lyn. Een wandeling van 3,4 km met een hoogteverschil van 156 meter. De laatste geocaches die langs het pad omhoog lagen heeft Ineke niet kunnen vinden. Waarschijnlijk was ze al te moe om goed te kunnen zoeken.

Zondag 14 augustus
Afgelegde km: ± 15 km
Activiteiten: Wandeling Valley of the rocks; Lynmouth; Cliff Railway
Overnachting:
Channel view caravan & camping park bij Lynton

Ineke had meerdere campsites in Exmoor op het oog voordat we uiteindelijk zijn neergestreken in Lynton. Reden om voor deze campsite te kiezen was dat hier vlakbij een groot aantal wandelingen is. En dat vinden we prettig. En de pub vlakbij, dat vindt Johan prettig. De fietsen laten we op slot op deze campsite. Daarvoor is het hier te heuvelachtig.

Vandaag gaan we niet zo erg ver weg nl naar Lynton. Eerst een klein eindje met de auto. We parkeren op de centrale parkeerplaats in het dorp. Het leuke hiervan is, leren we, dat als je hier een dagkaart neemt, je ook op andere parkeerplaatsen in het dorp mag staan. Wijs geworden door boete-ervaring kopen we tegenwoordig direct een dagkaart.

Je weet ten slotte nooit hoe lang een wandeling duurt. Nu weten we ook dat wij vele malen langzamer lopen dan vroeger. Maar we zijn al lang blij dat we nog zulke lange en moeilijke wandelingen kunnen lopen. Na Inekes knieproblemen en -operatie afgelopen winter kon ze nog steeds niet goed lopen. Totdat de fysiotherapeut Ineke onder handen nam.

Die heeft ervoor gezorgd dat ze weer kan lopen en traplopen als een kievit. Maar onze wandeltijden zijn zeker (nog) niet representatief. In Lynton starten we met de wandeling: Valley of the Rocks. Uit de wandelgids van Rother.

Helaas heeft Rother van deze wandelgids geen GPS bestanden (zoals voor de wandelingen van Rother in IJsland), maar er waren verschillende GPS-routes te vinden op Internet. Van al deze routes heeft Ineke een eigen route gemaakt. Die natuurlijk ook langs één van de oudste caches van Engeland loopt: “Exmoors first”.

We lopen vanaf de parkeerplaats in Lynton door het dorp de heuvel op. Bovenaan is een ruïne van een oud fort. We hadden eigenlijk direct de route naar dit fort kunnen lopen, omdat we onderweg wel bordjes die kant uit zien. Dan hadden we geen stuk route twee keer hoeven te lopen, maar dat is een detail. Een mooie route omhoog door het bos.

Met af en toe een doorkijkje op de kust. De paden zijn erg breed. Je ziet dat er vroeger een landhuis heeft gestaan en men toen waarschijnlijk met karren omhoog moest rijden. Boven genieten we van het fort, de eenvoudig te vinden cache en een bankje met uitzicht. Helaas ook uitzicht op een parkeerplaats vol met auto’s en toeristen. We gaan ze dus nog wel tegenkomen vandaag, die horden!

Maar eerst lopen we aan de andere kant van de heuvel naar beneden, maken toch even gebruik van de moderne geneugten van het massa toerisme door een toilet te bezoeken op de parkeerplaats en gaan dan, via een erg leuk en onverwacht pad, aan de kustzijde van de rosten verderlopen.

Wel een stukje Coast Path dat erg druk bezocht is en zelfs geasfalteerd, maar ondanks dat wel erg mooi. Met wilde geiten waarvan naar verluid er wel eens een de steile afgrond in stort. Nadat we weer op de hoofdroute zijn, verlaten we al snel alle toeristen. We komen langs een leuke cache waarvan ik toch even wat ga verklappen.

Die cache heeft me nl wel wat geleerd. We hebben net een bergje overgeslagen. Te heet? Te veel mensen? Te hoog? Misschien dachten we dat op dat moment. Maar later lopen we veel hoger en dan lijkt het echt een klein heuveltje, dus hoog zal hij zeker niet zijn geweest. Waar praat ik nu eigenlijk over: Castle Rock. En de White lady.

Als je deze berg nl vanaf een bepaalde kant bekijkt zie je een gat in de rots. En dat lijkt net, met een witte lucht er achter, een vrouw. Zie foto. Waar geocaching al niet goed voor is. Want eerlijk is eerlijk. In geen enkele reisgids had ik dit gelezen. Natuurlijk vind ik het achteraf wel op internet. Omdat ik er op zoek. Na deze cache-ervaring van Ineke lopen we verder naar een soort dorpsgemeenschap/bezinningscentrum.

Waar zelfs drie kruisen op de berg staan. Daar duiken we het bos in en de berg op. Nog in de hoop dat we er omheen gaan lopen. Maar nee. De berg die je ziet als je start met de wandeling, die ga je dus uiteindelijk ook beklimmen. Je kunt je voorstellen dat je bovenaan een prachtig uitzicht hebt.

Dat heb je dus ook wel verdiend. Slechts enkele andere wandelaars en evenveel geiten die ons begeleiden op onze route. En een cache. Ja, die wil je dan ook wel vinden, wat gelukkig ook is gelukt. Eigenlijk valt de afdaling heel erg mee. Je komt al snel uit in het dorp Lynton dat je nog wel helemaal moet doorkruisen. Maar het is het rustige deel, en loopt daarom prima.

Leuke wandeling. De route van de wandeling is te vinden op Wikiloc: Wikiloc Valley of the Rocks Lynton. Op de parkeerplaats, die zoals verwacht helemaal vol is, heeft een automobilist echt pech. Hij of zij heeft vergeten om de auto (op deze licht hellende parkeerplaats) op de handrem te zetten. Dus is de auto gaan rollen en tot stilstand gekomen tegen een andere auto. Het zal je auto maar wezen. Want je kunt dan ook niet meer zo even wegrijden.



Wij gaan terug naar de campsite. Johan heeft het al dagen willen doen en nu kan het eindelijk. We hebben een camping met pub! Dus we gaan een bier of bitter pakken in de kroeg van de campsite. Omdat wij erg warm zijn van de wandeling gaan we binnen zitten. En zijn daar wel de enigen. Johan probeert twee lokale bitters van de tap. De tweede zelfs gratis omdat het het laatste glas uit het vat is. We eten vroeg en besluiten om na 6 uur terug te gaan naar Lynton.

Eerst voor een bezoek aan de kleine supermarkt, waar we gewoon over heen hadden gekeken eerder op de dag. En dan met het kabelbaantje naar Lynmouth. Goed plan om dit ’s avonds te doen. Aangenaam rustig en lekker fris. Een interessant treintje, dat loopt op water! Een must als je hier bent. Details: Cliffrailway Lynton-Lynmouth. We wandelen nog even door Lynmouth en constateren dat morgen (alleen dan in 1952) de watersnood ramp hier heeft plaatsgevonden.

Na hevige regens (we kunnen het ons nu haast niet voorstellen met dit mooie weer) is een groot deel van het dorp weggespoeld en zijn velen verdronken. Na onze avondwandeling door Lynmouth nemen we de trein weer omhoog en de auto terug naar de camping.

Maandag 15 augustus
Afgelegde km: ± 70 km
Activiteiten: Wandeling Tarr Steps
Overnachting: Channel view caravan & camping park bij Lynton

Wederom een beroemde plek die vandaag onze aandacht krijgt. De Tarr steps. Eigenlijk gewoon een paar stenen die er al door de Romeinen zijn neergelegd en dus een zeer oude brug in een mooi landschap. Dankzij Geocaching weet Ineke een prima plek om te parkeren: een parkeerplaats van de National trust (betaald parkeren dus). We lopen eerst langs een mooi pad naar de Tarr steps, waar Ineke een whereigo cache gaat oplossen. Thuis goed voorbereid. Het komt er eigenlijk op neer dat ze een aantal keren deze Tarr steps heen en weer moet lopen.

Johan zit ondertussen prinsheerlijk in het gras de mensen te aanschouwen EN… de auto’s die door de rivier rijden. Blijft altijd een leuk gezicht hoe mensen door een rivier rijden. Het lijkt Australië wel. Uiteindelijk lukt het Ineke de coördinaten van de cache te bemachtigen en gaat ze op weg om deze cache te vinden. Maar dat lukt helaas niet. Uiteindelijk komt ze gefrustreerd terug om eerst maar eens een kop koffie te drinken. Misschien gaan de hersenen dan weer goed functioneren. Na de koffie gaan we samen op pad. Ineke legt uit waar volgens haar de cache zou moeten liggen. Kijkt om en ziet de cache liggen. Zie je wel. Ze had gewoon koffie nodig.

Tijd om echt te starten met de wandeling. Wederom komen we een boom met geld tegen. Obelix zou zeker hebben gezegd: rare jongens die Engelsen. Het is er ook druk met hele gezinnen. Het blijkt nl dat verderop in de rivier het dieper is en daarom een ideale daglocatie voor gezinnen met kinderen. Nadat we dat punt voorbij zijn, hebben we het rivierdal voor ons alleen. En kunnen we op een prachtige met mos begroeide boomstam een tweede kopje koffie drinken. We verlaten daarna al snel de rivier om meer de heuvels in te duiken. Beter gezegd om ze te beklimmen. Het is al behoorlijk warm, maar gelukkig is er voldoende schaduw. We lopen ook een stuk langs heidevelden.

Uiteindelijk komen we terug bij de parkeerplaats. Het is duidelijk dat dit laatste deel van de wandeling minder belopen wordt. Ineke had deze route gevonden omdat het een geocache trail is. Onze mooie circular walk is te vinden op Wikiloc: Wikiloc Tarr Steps. Een niet al te moeilijke en afwisselende wandeling van 8,8 km met een hoogteverschil van 169 meter. We hebben over deze wandeling (inclusief pauzes en het zoeken naar geocaches) 4,5 uur gedaan. We rijden via dezelfde route terug. Over mooie wegen door het heide landschap. Ook bezoeken we nog een oude Romeinse steen. Omdat daar een geocache ligt waarvan Ineke de coördinaten had gevonden door een puzzel op te lossen. Zo leer je weer wat van de omgeving.

Na de wandeling nemen we wederom een afzakkertje bij onze lokale stamkroeg op de camping, met de bedoeling om voor vanavond hier te reserveren voor het eten. Maar helaas is alles voor die avond volgeboekt. Dus reserveren we maar direct voor morgenavond. Ineke lijkt het leuk om dan maar in Lynmouth te gaan eten: Fish and Chips. Bij de award winning Esplanade Fish Bar. Dit Fish and Chips restaurant hadden we gister in Lynmouth gezien. Eigenlijk meer de rij van mensen die ervoor stond. Het moest dus wel goed zijn. En dat was het ook. Heerlijk. En verpakt in een handig bakje. Er zit vooruitgang in: geen krantenpapier meer. Maar als je het niet expliciet aangeeft nog wel met azijn.

Gelukkig hadden we gevraagd om de azijn weg te laten (only salt, no vinigar). Met ons bakje Fish and Chips zoeken we een plekje op de rotsen. Een zeer toepasselijke locatie. We hadden nu ook truien meegenomen, en daarom was het er erg lekker vertoeven. De zon gaat net schuil achter de hoge rotswanden. We zijn niet alleen op dit rotsstrand. Er zijn velen met ons die op de rotsen hun avondeten verorberen. We waren wel deze keer met de auto. Na 6 uur kun je prima parkeren in Lynmouth. Plaats genoeg. Als je voor langere tijd op een plek blijft leer je steeds meer over je omgeving. Dat is ons goed bevallen.

29-31 juli: Duinkerken => Dover; Rye; Westham; Seven Sisters; Birling Gap; New Forest; Dartmoor; Pew Tor
1 - 3 aug: Dartmoor; Warren House Inn; clapperbridge Postbridge; Lamorna Cove; Mousehole; Penzance
4 - 6 aug: Prussia cove; Marazion; Penzance; Lizard Point; Kynance cove; Frenchmans Creek; Helford
7 - 9 aug: St. Michaels mount; Camel trail; Bodmin; Tintagel; St. Nectans's Glen; South West Coast Path; Rocky Valley; Eden Project
10 - 12 aug: Camel Trail; Bodmin; Heligan garden; Hartland Point; Stoke
13 - 15 aug: Clovelly; Lynton; Lynmouth; Valley of the rocks; Tarr Steps
16- 18 aug: Doone Valley; Watersmeet; Canterbury
19- 21 aug: Canterbury; dal van de Stour; Evensong; Crab & Winkle way; Whitstable; Herne Bay; Bootreis Dover => Calais