Reisverslag IJsland2015
30 juli t/m 1 augustus

Dimmuborgir - Hverfjall - Husavik - Àsbyrgi - Hljódaklettar - Rauðhólar - eiland van Eyan - walvissafari Husavik - Goðafoss

Donderdag 30 juli
Afgelegde km: ± 102 km
Activiteiten: Dimmuborgir; Hverfjall; Husavik
Overnachting: langs weg 85 net voorbij het noordelijkste punt

We zijn vroeg op pad. Om kwart over 8 staan we als eersten op de immense parkeerplaats bij Dimmuborgir.
We lopen eerst door dit gebied richting “de poort”. We hadden het waarschijnlijk anders moeten doen:  eerst naar de “kirkja” moeten gaan. Bij “de poort” lijkt het wel alsof dat het eind is van dit gebied, maar dat is zeker niet het geval. Het pad na de doorgang door de poort is prachtig. Dus ook al ga je deze wandeling niet doen, dan kun je nog steeds dit pad volgen (tot het hek). Pas vlak bij de berg wordt het landschap saaier.

Bij de Hverfjall gaan we stijl omhoog klimmen. Maar de klim valt mee. Hij is inderdaad erg stijl, maar er is voor de zekerheid een touw en paaltjes langs het pad, en de tweede helft gaat zigzaggend naar boven. Het zand is redelijk zacht, je kunt dus redelijk goed steun vinden voor je voeten. Maar Ineke is toch blij als ze boven is. Dan de tweede hindernis. Hoe stijl zal het pad bovenop zijn? Is het gevaarlijk dicht bij de afgrond? Nou ook dat valt mee. Oké, je moet natuurlijk wel op het midden van het pad blijven. Als Johan te dicht bij de rand komt, bv om een foto te nemen, krijgt Ineke al buikpijn. We gaan op de richel links af en lopen door totdat we aan de noordwestkant weer af kunnen dalen.

Dit pad is eenvoudig. Helemaal niet stijl en ook niet zo lang. Klaarblijkelijk zijn we al behoorlijk afgedaald.
Dan lopen we een saai deel terug naar de plek waar we de berg op geklommen zijn. Deze route is een variant op de in Rother genoemde wandeling. Ineke wilde nl niet bij het steile deel afdalen. Toch zie je veel mensen die dat wel doen.
Wij waren overigens bijna de eersten, pas later wordt het druk op het pad.
Van Hverfjall lopen we via de mooie route terug naar de poort. Daar is het zo druk. Veel Japanners. Je kan niet eens meer fatsoenlijk foto’s nemen.

We lopen direct door naar de kirkja, waar het ook erg druk is en waar je ook moeizaam nog wat leuke plaatjes kunt schieten. Dan terug naar de auto. We zijn echt bekaf. Het is ook heet. We lopen dan ook uiteindelijk met onze T-shirts en korte mouwen. Dit is ook de zwaarste wandeling in de vakantie. In ieder geval qua lengte en tijdsduur. Om half 1 zijn we weer bij de auto. Onze route op wikiloc: Wikiloc Dimmuborgir & Hverfjall.

Uiteindelijk een wandeling van 10,7 km die we in 4 uur afleggen. Met een hoogteverschil van 226 meter. We rijden direct naar de caravan waar we op een nagenoeg lege campsite uitrusten met een kopje koffie en een overheerlijk IJslands kaneelkoekje. Na de koffie nemen we allebei nog een douche. Geen munten, dus je kunt rustig aan doen. En er staan ook geen mensen te wachten voor de douche.

Daarna pakken we in en rijden via weg 87 naar Husavik. Dat betekent dus nog wel 11 km dirt road, maar Johan rijdt gewoon met een snelheid van 70 à 80 km/uur.
In Husavik parkeren we de auto in de omgeving van de haven achter de supermarkt en gaan een kijkje nemen in de haven. We bezoeken de kerk, de haven en de drie Whale watching bureaus. We nemen de foldertjes mee om te bekijken welke tour we over twee dagen kunnen gaan doen.

Na een bezoek aan de supermarkt, rijden we door op zoek naar een overnachtingsplek. Enkele kilometers voor de cache locatie waar we eigenlijk gepland hadden om te overnachten, zien we al een plek vlak langs de weg. Wel mooi, maar niet rustig. De cache locatie blijkt ook niet echt rustig. Hier is het een komen en gaan van bussen en auto’s. Allemaal papegaaiduikers kijken. Maar vlak daarvoor hebben we aan de landzijde een weggetje gezien met een groot terrein waar we wel kunnen staan. Wat meer in de luwte. We zien wel niet de zee, maar dat geeft niet. Overigens merken we later dat het parkeerterrein toevallig erg druk was toen wij er waren, maar later werd het weer rustig.
Bij de parkeerplaats bij de cache zien we overigens nog wel Puffins (=papegaaiduikers) redelijk van dichtbij. Dat is dus mooi meegenomen.
Na het eten gaan we nog een mooi avondwandelingetje maken. Dat lukt hier prima. Er is een leuk schapenpaadje wat waarschijnlijk vroeger een karrenspoor was.

Vrijdag 31 juli
Afgelegde km: ± 86 km
Activiteiten: wandelingen bij Àsbyrgi en Hljódaklettar & Rauðhólar
Overnachting: Campsite Àsbyrgi 

We slapen vandaag uit. En dan gaat alles ook echt langzaam. Als we eindelijk op pad zijn rijden we naar het eindpunt van de Àsbyrgi kloof waar we om kwart over 11 beginnen aan een korte eenvoudige wandeling door een berkenbos met bloemen die leidt naar een leuk meertje. Onze route op Wikiloc: Wikiloc Àsbyrgi kloof. Een korte wandeling van 2,2 km die we in 50 minuten hebben afgelegd. Omdat er nauwelijks hoogteverschil is het een erg eenvoudige wandeling.

Daarna rijden we terug naar het infocentrum wat tevens de receptie is van de campsite. Hier bekijken we even een tentoonstelling. En zien hier ook Angelica jam. Maar we vergeten het te kopen. Onze schoonzus heet Angelica, dus dan is dat een leuk cadeautje.
We betalen hier onze overnachting en gaan een plekje zoeken op de campsite. De campsite is immens groot, maar er zijn maar 4 veldjes waar je elektra hebt. Maar ook hier is nog ruimte genoeg. En dan is er eindelijk tijd voor een kopje koffie. Wat kan een mens het toch druk hebben in de vakantie.

Na de koffie gaat Ineke een was draaien. Johans hulp is hiervoor wel nodig om de machine aan de gang te krijgen. Daarna hangt Ineke de was te drogen in een droogkast. Een erg kleine kast. Heel wat anders dan we wel eens in Schotland zijn tegengekomen. Gelukkig zijn we bijna de enigen die hier hun was te dragen hangt.
Dan gaan we eindelijk op pad voor de echte wandeling van vandaag. Hiervoor moeten we nog even weg 286 trotseren. De eerste 2 kilometers zijn geasfalteerd. Je ziet dat men bezig is nog verder te asfalteren. Dan volgt een 10 kilometer lange goede single track dirt road. Na de afslag van de camping ter plaatse wordt de weg slechter. Maar dat is gelukkig niet erg ver.

Een prachtige wandeling langs mooie rotsen, grotten en bergen. Wandeling 27 Rother: Hljódaklettar – Rauðhólar (1:45 uur; 5,6 km en een hoogteverschil van 200 meter). Erg afwisselend. Omdat alle echte attracties en de moeilijkste weg over rotsen op de heenreis is, denken we dat we er vele malen langer over gaan doen dan vermeld. Eerst loop je over een vriendelijk beekje richting de Hljódaklettar. Een mooie rotsformatie met rozetten van basalt. Daarna klim en daal je over rotsen naar de Kirkja, veel groter en landschappelijk mooier dan degene die we gister gezien hebben bij Myvatn. Maar de vorm is wel het zelfde: een holte in gestold lava. Hier ligt zelfs een heuse cache, die we natuurlijk even moeten loggen.

Daarna gaat de route via mooie doorkijkjes op de Jokulsa a Fjollum naar de Rode berg (Rauðhólar). Volgens de wandelroute hoeven we die niet meer te beklimmen, wat we ook maar niet hebben gedaan. Nadat we bij de Rode berg zijn aangekomen, lopen we via een super snelle route maar mooi door het landschap terug. Onze route op wikiloc: Wikiloc Hljˇdaklettar ľ Rau­hˇlar. Wij doen over deze wandeling van 5,9 km 2 uur en een kwartier. Hoogteverschil is slechts164 meter.

We zijn om half 6 weer bij de parkeerplaats. Dus we moeten ons nog haasten. Ineke heeft nl de wasmachine gereserveerd voor 6 uur. Precies 2 minuten voor 6 zijn we op de campsite. Ook nu moet Johan weer hulp verlenen om de wasmachine aan de gang te krijgen.
We bellen nog even met de whale watching toer operator en reserveren een tocht voor morgen middag om 13:15 uur.
Gister heeft Johan voor twee dagen gekookt, wat nu wel erg gemakkelijk en snel is. Na het eten gaat Ineke nog een cache loggen, die ligt 5 km aan de 284 precies op 66 graden noorderbreedte. Een makkie dus. De locatie is snel gevonden.

Omdat je nauwelijks ergens kunt parkeren en er bijna niemand meer op de weg is, maar even op de weg geparkeerd. De cache was nog sneller gevonden. Maar daar op de weg keren was niet zo’n goed idee. Iets verder op zijn mensen bezig met de weg. Dus maar even doorrijden en dan verder op de weg maar even draaien. Ze zijn met de weg bezig en daardoor zijn de zijkanten van de weg helemaal weggehaald. Dus draaien is moeilijk, maar het gaat. Dan terug via de plek waar de mannen met de weg bezig waren. Mooi niet.

Er ligt ondertussen een hoop zand op de weg en die is nu geblokkeerd. Het miezert en is voor IJslandse begrippen erg donker. Maar gelukkig komt één van de mannen naar Ineke toe. Ze willen even een drainage buis leggen. Binnen 10 minuten zijn ze weer klaar. Die 10 minuten worden er 20, maar dan kan Ineke verder. Ze kan nog wel even vanaf weg 482 een foto nemen van de brug over de Jokulsa a Fjollum. En een foto van één van de borden die overal bij de weg staan met de windsnelheden.

Zaterdag 1 augustus
Afgelegde km: ± 137 km
Activiteiten: Wandeling eiland van Eyan; walvissafari Husavik
Overnachting: Op een parkeerplaats op een bergpas langs weg 1

Vroeg op. We wandelen om half negen vanaf de campsite omhoog naar het eiland van Eyan. Een wat saaie wandeling. We zijn wat verwend geraakt de afgelopen weken. Maar aan het eind toch een mooi uitzicht en als bonus twee caches. Volgens de boekjes zouden hier veel planten groeien, maar dat viel wat tegen. Aan het eind van de canyon bedoelen ze zeker. Hier zijn voornamelijk veel bosbessen, die niet bloeien, of heide. Onze route op wikiloc: Wikiloc Eiland van Eyan. Wij hebben 1,5 uur gedaan over deze 4,6 km. Vanwege het geringe hoogteverschil is dit een eenvoudige wandeling.

Om een uur of 10 zijn we weer op de campsite en drinken koffie. Ineke maakt nog even gebruik van de douches. Het is daar nu erg rustig. Om een uur of 11 gaan we op pad naar Husavik. Omdat we ruim op tijd zijn gaan we eerst tanken en boodschappen doen. We komen morgen wel in Akureyri maar we weten niet of de winkels dan wel open zijn. Het is nl. een lang weekend voor de IJslanders. Vandaar ook dat wij twee nachten in de bush gaan kamperen.

Afgelopen nacht was het weer lang druk op de campsite. We hadden wel het dak van de caravan naar beneden gedaan, maar Johan had tot 3 uur muziek gehoord.
Ruim voor het tijdstip gaan we op weg naar de Whalewatching maatschappij. Deze maatschappij heeft alles prima geregeld. Even betalen en dan naar de haven. Op de boot hijsen we ons in een soort warme regen/skipakken. Lekker warm. We hadden geen wandelschoenen aan.

Dat zou handiger zijn geweest maar gelukkig hebben we het niet koud gehad. Ineke had een trui en winterjas aan en Johan zijn Gaastra trui en regenjas. Met mutsen en handschoenen en sjaals bleven we goed warm. En nu maar hopen dat we veel walvissen zien. Ineke kreeg nog een drankje tegen zeeziekte. Het had gister nl erg gewaaid, en daardoor waren vandaag de golven er hoog. Nou dat was een goed drankje. Volgens Johan hebben diverse mensen overgegeven. Eén zelfs midden in het gangpad terwijl je toch heel makkelijk overboord kunt overgeven, maar mensen generen zich daar zeker voor.

Men laat het liever over de kleren lopen!? Had onderdeel van de informatieverstrekking moeten zijn. Ineke had nergens last van. Al snel wordt de eerste walvis gespot. Daar bleven we even wat rondvaren. Daarna gingen we naar de overkant van de baai waar ook een walvis gespot was. Die hebben we ook goed op de foto kunnen krijgen. Maar hij kwam niet erg hoog uit het water, alleen zijn rugvin. De diepte was ongeveer zijn eigen lengte. Om die reden kun je hier alleen maar kleine walvissen spotten.

Uiteindelijk zijn we nog verder van de kust af gegaan en hebben nog een Minke whale gespot. Helaas moesten we toen al weer terug. 3 uur is snel voorbij. Op de heenreis waren de golven best hoog. Maar je went er wel aan. Zeebenen hadden we echter niet. Als je je probeerde te verplaatsen zwalkte je over het dek. Johan en ik waren op het eind de enigen, die voor op de boeg stonden, lekker genietend van het meters op- en neer gaan. De IJslandse Walibi. Een leuke ervaring. Op de terug reis kregen we nog warme chocolademelk met een soort IJslandse oliebol/donut.

Weer voet aan vaste wal, rijden we door naar Goðafoss. Waar het erg druk is. We blijven hier dan ook kort en gaan op zoek naar een plekje om de nacht door te brengen. Dat wordt op een parkeerplaats aan weg 1 ergens op een bergpas (N65° 48.762' W17° 59.126'). In het begin rijden er nog wel veel auto’s langs, maar dan ben je zelf nog druk bezig met eten koken en staat de radio aan, dus heb je er weinig last van. Ons uitzicht is prachtig. Een kleine privé waterval en mooie bergen.
We gaan vroeg op bed. We zijn moe en maken zelfs niet eens een wandeling naar onze privé waterval.

15-17 juli: Blue Lagoon; Reykjavik; Syðristapi; Seltun; Strandarkirkja; Hengill; Keri­

18-20 juli: Ůingvellir; Geysir & Strokkur; Gullfoss; Br˙arhl÷­; Brennisteinsalda; Landmannalaugar; St÷ng; Gjain; Selfoss; Seljalandsfoss & Glj˙frßfoss
21-23 juli: Skogarfoss; Solheimajokull; Dyrholaey; KirkjubŠjarklaustur; Laufskßlavar­a; Kirkjugolf; Fja­rßrglj˙fur; Skaftafoss; Dverghamrar; Skaftafell; Vatnajokull; Svinafellsjokull
24-26 juli: Svartifoss; Sel; Hofskirkja; Fjallsarlon; Jokulsarlon; Djupivogur; Hengifoss; Litlanefoss; badje Laugarfell Highland hostel
27-29 juli: Egilssta­ir; Dettifoss; Selfoss; Nßmafjall; Grˇtagjß; Myvatn; H÷f­i; Sk˙tusta­ir pseudokraters & rokerij;- Krafla; Viti; Krafla krachtcentrale; ReykjahlÝ­
30 - 1 aug: Dimmuborgir; Hverfjall; Husavik; Àsbyrgi; Hljódaklettar; Rauðhólar; eiland van Eyan; walvissafari Husavik
2 - 4 aug: Laufas; Akureyri; Bola waterfall; GlaumbŠr; Hˇlar; Sau­ßrkrˇkur; Hrafnagil; Hrutey Blonduos; Hvammstangi; Vatsnes; ┴nasta­arstapi; zeehondenkolonie Illugasta­ir; Hvitserkur; Borgarvirki
5 - 7 aug: zuidelijke kust Westfjorden; Latrabjarg; Gar­ar BA 64; Patreksfj÷r­ur; Wandeling Vatnsdalur; Dynjandi waterval
8- 10 aug: boottocht BrjßnslŠkur -> Stykkisholmur; Stykkisholmur; Helgafjell; Saxholl; Dritvik & Blueberry labyrint; Londrangar; Arnarstapi; Borg ß Mřrum; Deildartunguhver; Hraunfossar & Barnafoss; Reykholt
11- 12 aug: Reykjavik; Perlan; H÷f­i; Vulcano house; muziekcentrum Harpa; Grillmarka­urinn; Terugreis