Reisverslag Namibië en Zuid-Afrika 2007

Ganab - Swakupmund - Spitzkoppe - Brandberg

Zondag 12 augustus
Einddoel: Ganab campsite
Afgelegde afstand: ± 376 km

Om 5 uur opgestaan. Maar we zagen totaal geen beweging bij de andere kampeerders. We konden niet geloven, dat wij de enigen zouden zijn, die de “dunes” bij zonsopgang wilden zien. Toen de Lonely Planet maar geraadpleegd en wat bleek: ze kennen zomer- en wintertijd in Namibië. Tussen april en september is de tijd 1 uur later dan in Zuid Afrika. Het was dus niet 5 uur maar 4 uur Namibische tijd. We hebben 4 dagen lang 1 uur te vroeg geleefd. Toen maar even uitgebreid ontbeten en vroeg naar de gate. Daar waren we zelfs niet de eersten (3de).

De gate ging al voor kwart voor 6 open. Dus gauw op weg (60 km). We reden wel 90 km/uur i.p.v. de toegestane 60 km/uur, maar anders haalde iedereen ons in. Toen Johan 120 km/uur ging rijden hadden we dezelfde snelheid als de rest!

Uiteindelijk met 4wheeldrive het laatste stuk afgelegd naar Sossus Vlei: ploegen in z'n lage gearing.
Een prachtig gezicht nadat de zon op was: er ligt dan een zachte rode gloed over het zand. Later krijgt het zand weer zijn harde felle, meer gelige kleur: vandaar dat vroege opstaan.

We hebben een wandeling van 4 km gemaakt (2 km heen en 2 km terug) naar Hidden Vlei. Eerst wilden we een wandeling maken naar Dead Vlei, maar we konden geen paaltjes vinden die de route zouden moeten aangeven. En als je de eerste bent, is er niemand om te volgen.
Dus teruggereden naar de hoofdparkeerplaats en daar de wandeling gemaakt naar Hidden Vlei. Ook hier koste het wat moeite om de route paaltjes te vinden. Wij zoeken naar ANWB-achtige paaltjes maar uiteindelijk ontdekten we dat rechtopstaande stokken van ±1 meter de route aangaven. De eerste was op 200 meter vanaf de parkeerplaats. Onderweg maar enkele mensen tegengekomen. Een prachtige wandeling naar een mooi eindpunt: Hidden Vlei. Een uitgestrekte kalkzandvlakte met een enkele dode boom: Een must!
Het was wel af en toe lastig lopen door het zand.

Daarna koffie gedronken op de parkeerplaats die ondertussen al behoorlijk vol was met auto’s. De mensen uit die auto’s waren echter in geen velden of wegen te zien. De mensen werden n.l. af- en aangereden met busjes naar Sossus Vlei. Het was dus een goed plan van ons om als eerste helemaal door te rijden. Wij waren daar nog bijna alleen.

Rustig teruggereden naar Sesriem om te checken of we ergens in het Namib Desert Park konden kamperen. Dit hadden we nl nog niet geboekt.
Dit kon, dus op weg naar de Ganab campsite (1 kampeerplek).
Onderweg natuurlijk koffie met gebak gegeten in Solitair. Wat een toeristische trekpleister is dat geworden. Iedereen stopt daar voor benzine en/of koffie met appeltaart. Gelukkig herken ik enkele plekjes uit het boek “Solitaire” van van der Lee. Helaas niet de plek waar hij in het begin altijd de nacht doorbracht.

Toen de Ganab campsite: wat een prachtige plek. De beschrijving van de Lonely Planet was echt niet op zijn plaats. Daar werd deze campsite nl beschreven als: “The dusty and exposed site at Ganab“. Heel Namibië is stoffig en omdat deze plek op de vlakte ligt kun je het wild goed zien. Verder geen mens te bekennen! Wij zijn geheel zelfvoorzienend. Er was wel een WC, maar die hebben we alleen gebruikt om de toiletemmer in te legen. Eigen water moet je hier natuurlijk wel meenemen.
Afgezien van de generator voor de borehole was het doodstil. Maar dankzij de generator was er water en dus wild te zien. We waren helemaal alleen (er was ook maar 1 kampeerplek). Wat een luxe. Een kampeerplek met zicht op een borehole. Het was er een komen en gaan van wild: gemsbok, giraf, springbok, struisvogel, warthog, en vele vogels.
Het zwerfvuil was een nadeel. Op zich is het niet veel, maar ik ben daar nogal gevoelig voor. De kampeerders gooien waarschijnlijk wel het afval in de drum, maar daar wordt het door het wild weer uitgehaald of het waait eruit.

Maandag 13 augustus
Einddoel: Swakupmund ( Desert Sky Backpackers)
Afgelegde afstand ± 236 km

De volgende ochtend verder gereden naar Swakupmund. Na een paar km. kwamen we erachter dat de stoffen zak boven op het dak weg was. Dus maar even teruggereden. Na 5 minuten vonden we hem terug op de weg. De 4 giraffen zouden wel denken: het is druk vandaag: we hebben ze 3 maal gepasseerd. Bij de Welwitscha drive (eigenlijk nog de weg ernaar toe) wel wat welwitcha’s gezien, maar omdat er een busje met toeristen stond zijn we doorgereden. In de gedachte dat we ze nog wel eens tegen zouden komen. Nee dus. De welwitscha drive voor een groot deel afgereden, maar geen welwitscha’s meer gezien. Maar het landschap was wel mooi (moonlandscape).

Verder naar Swakupmund, waar we eerst even bij de zee hebben gekeken. En bij de campsite van de backpackers lodge Desert Sky Backpackers om direct een plaatsje te reserveren voor die avond. Daarna toch nog even op en neer naar Walvisbaai. Dat stond niet op het programma, maar Johan wilde even een indruk hebben.

Buiten Swakupmund aan de kust geluncht. Hier kwamen we er achter dat de deur van de camper niet meer open wilde. Via de zijkant kon Ineke naar binnen klimmen om de deur van de camper van binnenuit te openen. De zijkant wordt nl met een ander type sleutel open gemaakt. Vanaf dat moment hebben we de camperdeur alleen nog maar gesloten met die sleutel. We weten niet waarom de deur ineens niet meer open wilde: vanwege de grote hoeveelheden zand die waarschijnlijk zich hadden opgehoopt in het slot of had men in Swakupmund toch geprobeert de deur te forceren. Johan werd nl., toen Ineke even naar een openbaar toilet was, benaderd door een aantal mannen. Hij had het gevoel dat men toen ook had geprobeerd om de camper aan de achterkant te openen. Daar heb je nl. geen zicht op. Vanaf dat moment hebben we zoveel mogelijk de camper afgesloten, ook tijdens het rijden in steden.

Walvisbaai is een lelijke stad. Het enig interessante waren de flamingo’s aan de zuidkant van Walvisbaai. De weg tussen Walvisbaai en Swakupmund is vreselijk druk (we zijn ondertussen aan de rustige wegen gewend). In Swakupmund de auto geparkeerd op de campingplek om nog even in het centrum te winkelen en te eten.

Swakupmund is een mooie stad. Goed onderhouden huizen en winkels met veel keuze. Nog een hoed voor Johan gekocht en zalf voor de voeten: perfect spul. Soda kenden ze niet, en mijn voetzolen waren inmiddels al behoorlijk gaan splijten. De winkelbediende raadde mij dit middeltje aan. Om 5 uur gaan de winkels dicht, dus op zoek naar een goed restaurant. Eigenlijk wilden we eten bij De Koperen Pan, omdat ik daar goede verhalen over had gelezen, maar die was helaas dicht op maandag. Uiteindelijk gegeten bij de Western Saloon: Gemsbok met een overheerlijke salade met een erg aparte maar heerlijke dressing. Daarna terug naar de auto om de tent slaapklaar te maken.

Het was de bedoeling om hier de was te laten doen, maar dat is helaas niet gelukt. Om ergens de was te kunnen laten doen heb je echt een dag nodig. Om 10 uur inleveren en aan het eind van de dag weer ophalen. Wel konden we nog terecht bij een laundry ergens in het stadje, maar Johan had geen zin om nog met de auto weg te gaan, en Ineke durfde er niet alleen lopend naar toe. Dus de volgende dag maar een tablet sunlight zeep gekocht om zelf de was te doen.
Het is 's avonds erg koud, dus hebben we die avond binnen gezeten in onze camper. Op zich weer eens een andere manier om van de auto te kunnen genieten. Op het kleine stuk van het terrein wat gereserveerd is voor campers stond inmiddels ook een andere auto met twee tenten op het dak, vlak naast ons. De plek is ook erg lawaaierig. De (vracht)auto's reden vlak langs, dus had Johan oordopjes in. Deze camping vinden wij dus geen aanrader, dan toch nog liever ergens aan de kust, waar het misschien wat minder veilig is en kouder, maar wel rustiger en vrijer.

Dinsdag 14 augustus
Einddoel: Spitzkoppe campsite
Afgelegde afstand: ± 307 km

Na binnen te hebben ontbeten eerst een bezoek gebracht aan de supermarkt om de nodige levensmiddelen in te slaan. We verwachten geen winkels meer tot Kamanjab, waar we pas over 4 dagen hopen aan te komen.
Ook een nieuwe mok gekocht in een camping winkel. Eén mok was nl. gebarsten. Slechte kwaliteit.

Tanken en daarna op weg naar de Kaapse pelsrobben bij Cape Cross. Er zijn er misschien wel 80.000, maar die waren bijna allemaal in zee. Slechts een handje vol lag op het strand. Maar wel een leuk gezicht.
Verder, en een stukje terug, naar Spitzkoppe.

Het blijft een koude wind. In de luwte van de auto geluncht met heerlijke “duitse” bolletjes van de supermarkt uit Swakupmund.
Daarna verder naar de Spitzkoppe campsite. Je ziet de eerste berg al van verre, en dan denk je ook dat je er bent, maar navraag bij wat jongetjes leerde ons dat onze bestemming nog een berg verder was. We konden er wel kamperen (zelfs gratis), maar we wilden toch naar de echte camping.

Hoewel we via de achteringang komen, is er toch een receptie waar we ons kunnen inschrijven. We mogen zelf een plaatsje zoeken. Geen probleem, maar we blijven toch een beetje aan de west kant, om nog even een zonsondergang te kunnen zien.

Er is nog steeds een koude wind. Op het laatst heeft Ineke twee truien en twee broeken over elkaar heen aan. Maar omdat Johan een vuur heeft gemaakt, eten we toch buiten.
Ook hier is weer veel zwerf vuil, ondanks het feit dat men ’s morgens wel langskomt om wat op te rapen.

Vanwege de kou hebben we de ramen allemaal dicht (net als in Swakupmund) maar dat bevalt toch niet. Dan wordt de tent nl. nat van binnen. Dus niet voor herhaling vatbaar. In principe is het ook niet nodig. We hebben zelf slaapzakken meegenomen en ook twee slaapzakken van het verhuurbedrijf. Een van de twee meegeleverde (nieuwe) slaapzakken leggen we over onze eigen slaapzakken. Dit blijkt warm genoeg. De meegenomen kruik, die tijdens de vorige vakantie zo vaak is gebruikt, hebben we zelfs nooit gebruikt tijdens deze vakantie.

Omdat we geen braairooster bij ons hebben en op deze camping geen braai en/of roosters zijn  te vinden verpakt Johan al het eten in aluminiumfolie voordat hij het op het vuur legt om gaar te worden (aardappels, wortels en vlees). Dit werkt uitstekend en smaakt erg lekker. Misschien handig om een volgende keer zelf een rooster te kopen of mee te nemen. Hebben we 3 jaar geleden in Botswana ook gedaan.

Woensdag 15 augustus
Einddoel: Campsite White Lady of the Brandberg
Afgelegde afstand: ±132 km

Eerst een wandeling gemaakt van een uur over de camping (c.q. een deel van de rotsen van de Spitzkoppe). De rots lijkt glad van een afstand, maar bestaat uit vele kleine zeer scherpe steentjes. Daarna koffie gedronken voordat we aan onze autorit van die dag beginnen, we hoeven nl. maar ongeveer 100 km af te leggen naar Uis. Omdat we een dag voorliggen op schema hebben we besloten om de afstand naar Twyfelfontein in twee dagen te doen.

Vlak bij Uis geluncht onder een boom in een, natuurlijke droge, rivierbedding. Er kwam al spoedig een vrouw naar ons toe die daar in de omgeving woonde. Haar huis van golfplaten stond dus ook zo’n beetje in de rivier. We hebben haar het restant van het witte brood gegeven. In Uis nieuwe aluminium folie gekocht. Helaas hadden ze geen rooster. Wel een stuk piepschuim bemachtigd, wat Johan later tussen het dak en de windbreker heeft gestopt. Kamperen op één van de campings in Uis leek ons niets, vandaar verder gereden naar de Brandberg. Volgens de Lonely Planet kun je daar ook op de parkeerplaats van de Brandberg kamperen. En anders in het wild. Maar dat was niet nodig.

Op weg naar de Brandberg verwees men ineens naar een camping: White Lady of the Brandberg Lodge en Campsite. Een prachtige camping met veel grote bomen in een droge rivierbedding. Ineke heeft een heerlijke douche genomen. Prima schoon. Johan heeft wederom in aluminiumfolie vlees gebraden op het vuur, omdat er geen rooster was. Na het eten was er bij de groep Nederlanders van Baobabreizen, die naast ons stonden (100 m afstand), een optreden van Namibische zangers. Daar hebben we onder de mooie sterrenhemel van zitten genieten.

De Nederlandse groep heeft als tegenprestatie het Nederlandse volkslied ten gehore gebracht. Toen de zangers weg liepen, was aan het gegil te horen dat er een olifant langs kwam. Voor ons was het echter te donker om iets te zien.

<< Fish River Canyon - Konkiep Lapa
<< Sesriem
7-8 aug: Heenreis;
Zuid-Afrika: Rondeberg
9-11 aug:
Fish River Canyon
Konkiep Lapa; Sesriem
12-15 aug:
Ganab; Swakupmund; Spitzkoppe; Brandberg
16-18 aug:
Twijfelfontein; Palmwag; Kamanjab
19-23 aug:
Etosha
24-25 aug:
Okahandja; Keetmanshoop
26-29 aug:
Zuid-Afrika:
Kamieskroon; Paternoster; Kaapstad; Terugreis