Reisverslag Namibië en Botswana 2009

Roy's camp - Holboom Baobab camp - Sepupa

Woensdag 22 juli
Einddoel: Roy's camp (50 km ten noord oosten van Grootfontein aan de B8)

Op 6:30 uur staan we op en om 7:45 uur rijden we weg van de camping. Het is erg stil op deze weg. We komen geen enkele auto tegen en alleen een enkele voetganger.
In Grootfontein, dat kleiner is dan we hadden verwacht, hebben we getankt en boodschappen gedaan. O.a. hebben we een nieuwe verloopstekker gekocht: van Engels [ronde pin] naar Nederlands. Johan had nl de verkeerde [vierkante pin] meegenomen. Ook hebben we bij de bank Euro’s gewisseld tegen Pula’s (100 Euro tegen 880 Pula). Hier kunnen we in Botswana o.a.. de permit van betalen (wegenbelasting). We verwachten nl dat we deze permit aan de grens moeten betalen en dat moet in lokale valuta worden betaald.
Om 13:00 uur arriveren we op bij Roy’s camp.
We werden naar een plek verwezen, waarvan men waarschijnlijk dacht dat wij die erg goed zouden vinden: dicht bij het toilet gebouw en de bush kitchen. Achteraf waren er veel mooiere plaatsen, met name achterin onder een mooie palmboom. We hadden dus beter even kunnen vragen of we zelf een plek mogen uitzoeken.

Aan het eind van de middag hebben we nog een korte bush wandeling gemaakt.
Na het invallen van het donker komt er een kudde kudu’s langs op de campsite. Deze kudu’s horen bij de lodge, dus het was niet echt wild.
Omdat we de volgende dag de eerste bush rit gaan maken gaan we nog even de mogelijke routes doornemen m.b.v. Tracks4Africa. Deze kaarten hebben we op de laptop staan, omdat onze GPS niet in staat is om deze gegevens te verwerken. Maar helaas krijgen we de laptop met geen mogelijkheid aan de gang. We gaan ervan uit de harde schijf het nu echt heeft begeven. Dat wordt dus zonder T4A. Gelukkig had Ineke thuis alle routes al uitgeprint.
We hebben nog even naar Radio Nederland wereld omroep geluisterd. Maar daar vinden we niet veel aan. Je wilt eigenlijk even wat nieuws horen, maar er zijn alleen maar oninteressante reportages. We twijfelen of we in de toekomst de radio wel weer mee zullen nemen. Hij is niet echt meer nodig voor de alarmcentrale. Daarvoor kun je te vaak via je mobiele telefoon sms contact onderhouden met het thuisfront.
We wilden de laptop ook gebruiken voor de foto’s. Daar moeten we dus iets anders op verzinnen.
’s Avonds hebben we heerlijk gegeten in de lodge. Als voorgerecht is er een keuze uit 4 salades.
Met name de zoetige bonen salade en de zoetige macaroni salade waren erg lekker.  Het hoofdgerecht bestond uit rijst met zeer lekkere pumpkin en een overheerlijk Kudu stoofschotel. Als nagerecht was er gebak. Na het eten heeft Johan nog even gelezen, maar Ineke is direct gaan slapen (20:00 uur). Waar wordt je toch zo moe van?

Donderdag 23 juli
Einddoel: Baobab camp (Tsumkwe)

Weer om 6:30 op. Maar dat was eigenlijk al te laat. De dames douches waren beide al bezet. Eigenlijk staan we meestal om 6:30 uur op. Na het ontbijt eerst Anita gebeld om haar te feliciteren met haar verjaardag. We wisten niet of we wel bereik zouden hebben, dus dat was voor haar een verassing. Ze was al op kantoor.
Dan de 230 km naar Tsumkwe. Bij de conservancy office de fee betaald, maar helaas was er niemand aanwezig die Engels sprak om ons advies te geven over de te volgen route. Daarna getankt. Ja, er was benzine! Waarschijnlijk net afgeleverd: we kwamen n.l. onderweg een tankauto tegen. Daarna op zoek naar de reverend om wat souvenirs te kopen (advies uit Bradt). Helaas konden we het huis niet vinden. Toen naar de Tsumkwe Lodge. Hier wat gedronken en advies gekregen van 1 van de bushmen gidsen die werkzaam is voor deze lodge.

Hij vertelde waar we de shop  van de reverend konden vinden. Dat was n.l. niet in het dorp. Op de kruising waar je rechts af gaat naar Tsumkwe Lodge, kun je linksaf slaan voor de shop van de reverend. We zijn er alsnog even langs gegaan, maar alles was gesloten. Geen goede zaak, want we waren stellig van plan om iets te kopen.
De bushman gids vertelde ook dat er geen water was in de Nyae Nyae pan en adviseerde ons om er niet heen te gaan. Dat hebben we dus ook niet gedaan. Ook omdat we T4A niet konden gebruiken. Er was geen campsite meer bij Khebi Pan, zoals nog wel was vermeld in de Lonely Planet die we bij ons hadden (een exemplaar van 2001). Dus zijn we zoals gepland naar de Baobab campsite gegaan. Deze was goed te vinden en ook goed aangegeven. Op de weg ernaar toe (een track van precies 1 auto breed) heeft Johan de 4wheel drive aangezet. Deze was ook nodig. Op het meest slechte stuk met links en rechts van de weg aaneengesloten struiken vlak aan de weg, krijgen we zelfs nog een tegenligger en moeten we nog uitwijken een zanderig zijweggetje in. Om 2 uur komen we aan op de plaats van bestemming: een grote Baobab tree. Er zijn twee campingplekken elk met een Baobab zo’n 0,5 km van elkaar verwijderd. Wij stonden niet bij het platform.

Tot 4 uur rustig wat gelezen en daarna hebben we wat gewandeld in de omgeving. O.a. zijn we naar de andere baobabs gelopen en de campsite met het uitkijkplatform. We zien alleen wat koeien en een paard in de nabijgelegen pans. Toen kregen we bezoek van een jongeman van het naburige bushmen dorp, met gescheurde broek, schoenen met kapotte neuzen en met een geplastificeerde kaart waarop alle tarieven stonden voor kamperen, de bushman trail, traditional dancing of visit to the bushman village.
We wezen aan dat we alleen maar wilden kamperen en betaalden het aangegeven bedrag. Best moeilijk communiceren.
Johan kookt dit keer de mais in water. En verder het vlees op de barbecue.

Vrijdag 24 juli
Einddoel: wildkamperen 10 km vanaf Sepupa op de weg naar Tsodilo hills

Om 6 uur opgestaan om de zonsondergang te zien op het plateau bij de andere campsite. We waren te laat: de zon was net boven de horizon. Toen kregen we wederom bezoek van dezelfde jongeman van gisteravond. Bibberend van de kou overhandigde hij ons een boek waarin we onze naam, het kenteken van de auto en de “reason to visit” konden opschrijven en kregen een receipt voor het bedrag dat we gisteren hadden betaald.
Na het ontbijt op pad. Eerst zijn we nog een stukje naar het zuiden gereden, in de hoop langs de bushman village te komen. Maar uiteindelijk zijn we met een aantal bochten toch op dezelfde weg weer teruggereden naar de hoofdweg, zonder een dorp tegen te komen.
Bij de grens (Dobe) gaat alles goed. Men wil wel de inhoud van onze koelkast bekijken. Maar we hadden alle vlees al opgegeten.
Wel hebben we problemen met de benodigde gegevens van de auto. Men wilde naast het chassisnummer ook het nummer van de motor hebben.
We moeten zelf het Namibië grenshek openmaken. Het hek van Botswana wordt door de grenswachten open gemaakt. We moeten ook op een plateautje met vloeistof staan: en de banden worden helemaal afgespoten. Dit tegen de verspreiding van mond -en klauwzeer.

De grens van Botswana gaat ook goed. In een piepklein schuurtje moeten we de nodige papieren invullen onder toeziend oog van twee overheidsfunctionarissen. Vandaar worden we begeleid door een derde man, die plotseling verklaart: “I do smoke”. Johan geeft hem 3 sigaren, die hij in München had gekocht. Elk een lekkere sigaar.
Daarna eerst 10 km zandweg alvorens we op een gravelroad komen, die helemaal doorloopt tot aan de asfaltweg. Halverwege is ook nog een stuk zandweg, maar de weg is goed te rijden.
Bij Gumare gaan we tanken en kopen we vlees bij een lokale slager. De slager is moeilijk te vinden en men weet ons met moeite de weg te wijzen. Hier is alleen 5 soorten rundvlees te koop. Johan neemt mooie dunne lapjes voor op de barbecue. Bij Sepupa gaan we de asfaltweg verlaten. Van de drie routes naar Tsodilo kiezen we vandaag voor de meest zuidelijke route. Er staat echter (zoals overal in gidsen en sites vermeld) geen bordje.

Pas na een 5-tal kms langs een pijpleiding moeten we rechtsaf. Hier staat alsnog een bordje. De GPS gaf echter duidelijk aan dat we op de goede weg waren. Na ongeveer 5 km vinden we een mooie kampeerplek voor de nacht. Op het moment dat we stoppen komt er nog een auto die ons passeert. Daarna zijn er geen auto’s meer langs gekomen die avond of de volgende dag.
Er ligt genoeg hout in de omgeving voor een goed vuurtje. Johan maakt het vlees op de barbecue. Omdat er geen stenen zijn graaft Johan een gat in de grond voor het vuur en gebruiken we lege bierblikjes als steun voor het rooster. Omdat je je eigen afval mee moet nemen als je in de bush kampeert, hebben we inmiddels een aantal bierblikjes verzamelt. De rijst met prei, wortel en paprika en een zakje kruiden (meegenomen uit Nederland) worden klaargemaakt op het gasstel.
Het is die nacht erg koud. We liggen gelukkig onder 2 slaapzakken. We hebben nl onze eigen slaapzakken meegenomen en we hebben 1 van de twee slaapzakken bij ons van het autoverhuurbedrijf.

<< Heenreis - Waterbergplateau
19-21 juli:
Heenreis; Waterbergplateau
22-24 juli:
Roy's camp; Holboom Baobab camp; Sepupa
25-27 juli :
Tsodilo Hills; Ngepi camp
28-29 juli:
Rundu; Tsinsabis
30 juli -1 aug:
Etosha
2-3 aug:
Kamanjab; Opuwo
4-6 aug:
Epupa falls;
Kunene River lodge
7-9 aug:
Ongongo falls; Palmwag
Spitzkoppe
10-13 aug:
Bloedkoppie; Gamsbergpas
Windhoek; Terugreis