Reisverslag NamibiŽ & Botswana 2012

Oshakati - Okongo campsite - Rundu - N//Goaboca campsite - Horse shoe lagoon - Nambwa campsite

Vrijdag 10 augustus
Eindpunt van de dag: Okongo community campsite

We vertrekken weer vroeg van de campsite. Eerst toch nog even geld pinnen. We hebben bij de Opuwo Country lodge maar geen VISA gebruikt. Onze VISA is hier 3 jaar geleden geskimmed. Vandaag is een reisdag. We besluiten de snelste weg (volgens de NUVI) te nemen naar Oshakati. Volgens de GPS is dat via Ruacuna. We hadden verwacht dat dit een asfaltweg zou zijn, maar helaas is het een goede dirt road. Vanaf Ruacuna is het gelukkig wel asfalt. Maar vanaf Ruacuna is de weg ook ineens veel drukker. Het lijkt wel alsof alle inwoners van Namibië langs deze weg wonen. Als er geen dorpjes zijn waar je 80 tot 60 km moet rijden, dan zijn het wel koeien, ezels of geiten waar je voor moet afremmen of stoppen. Dat schiet dus niet erg op. Om 11 uur arriveren we in Oshakati en bellen de meneer van Millennium, waarvan ons is beloofd dat hij ons zou helpen met het vinden van een nieuwe kabel voor de koelbox. Deze meneer is echter niet zo hulpvaardig als zijn collega’s. Hij heeft het erg druk en laat ons gewoon wachten. Na een uur wachten in de bloedhete zon, bellen we hem nog maar eens. Dan is hij er ook ineens binnen 5 minuten. Hij brengt ons naar een winkel pal achter de Spar waar we stonden. Daar laat hij ons weer alleen. Helaas hebben ze in die winkel ook geen snoer voor de koelbox, maar iemand verwijst ons naar Cymot. Die ligt weer een eindje verder op aan de hoofdweg. We rijden langs de markt waar we eigenlijk een kijkje hadden willen nemen, maar ons hoofd staat daar even niet naar. We willen nu eerst dat de koelbox wordt gerepareerd. Bij Cymot hebben ze gelukkig een snoer.
We rijden direct verder richting Rundu. Het is erg druk en chaotisch in Oshakati. Oshakati is eigenlijk één lange drukke straat, waar je file rijdt. Wij zoeken dus snel weer de rust op. Maar dat gaat even wat moeilijker dan verwacht. De GPS lijdt ons de bush in. Dus de kaart er maar even bij. Dat hadden we voor dit traject dus eigenlijk beter direct kunnen doen. We rijden nu even wat om, maar uiteindelijk komen we weer op de goede weg. Al met al hebben we wel twee uur vertraging opgelopen in Oshakati. En dat terwijl dit een lange reisdag zou worden. We weten dus dat we ons einddoel voor vandaag niet gaan halen. We willen nl. niet later dan een uur of 4 op een campsite zijn. Gelukkig had ik één reserve campsite gevonden op dit grote traject: Okongo community campsite. Dus dat werd nu ons doel. De weg is nog steeds erg druk en overal langs de weg wonen mensen. Pas na Eenhana wordt het wat stiller op de weg en kunnen we nog even 120 km per uur rijden.

We komen mooi rond 4 uur aan bij de Okongo community campsite, 63 km voorbij Okongo. Het was overigens wel twijfelachtig. Bij de hoofdweg staat wel Okongo forest reserve aangegeven, maar niet dat er een campsite is. Volgens de GPS moet je ongeveer 7 km landinwaarts rijden, maar na 7 km was er nog geen campsite te zien. Een halve km verder staat ineens een bord met een verwijzing naar de campsite. De campsite stelt echt niets voor. Een verwaarloosde en afgetakelde campsite, aan de rand van het dorp. Overal keutels, geen warm water, en vooral geen leuke omgeving. Ook gaat om 17:30 uur de generator aan die veel herrie produceert. Kortom: slapen en snel weer weg,

Johan gaat eerst de koelbox repareren. Ook dat gaat niet volgens plan. De nieuwe stekker is kleine dan de oude. Maar ook nu weer blijkt hoe handig Johan is. Met veel improviseren en stukjes hout en tape krijgt Johan de koelbox weer aan de praat. We zijn moe en hebben geen zin om eten te koken. We hebben nog een restje macaroni van twee dagen geleden, wat wordt aangevuld met wat biltong en cereals. We gaan vroeg op bed.

Zaterdag 11 augustus
Eindpunt van de dag: N//goabaca community campsite Divundu

Zo kort zijn we nog nooit op een campsite geweest. Om kwart voor 7 rijden we al weer weg. Ook vandaag is het een drukte van belang op en rondom de weg. Het is dan ook zaterdag. Maar we hebben vandaag alle tijd, dus dat is niet zo erg. We kunnen eenvoudig de route die we voor gister hadden gepland erbij nemen. Wel zetten we vandaag de tijd een uur terug. In de Caprivi gebruikt men de tijd van Botswana.

Onderweg drinken we koffie met uitzicht op de Okavango rivier. Om 9:30 uur (Namibische tijd) komen we aan in Rundu. We controleren even goed alle opbergvakken. Alles moet goed op slot zitten. We parkeren dit keer direct naast de Shoprite. Vorige keer (2009) zijn we hier een gasfles kwijt geraakt. In het winkelcomplex van de Shoprite zijn inmiddels veel meer winkels gekomen. We kijken nog even naar de prijs van dekens. Het is's nachts nog erg koud. Maar we redden ons net. En we vinden de dekens te duur. De eerste nachten sliepen we op het tweepersoons deel van het bed en gebruikten de deken. Maar na een paar nachten kiezen we er voor om gescheiden te slapen. Maar daar is ons beddengoed niet helemaal op berekend. We hebben wel een groot en een klein hoeslaken bij ons voor over het matras, maar we gebruiken een dubbele binnenslaapzak. Die is dus niet meer te gebruiken als we de slaapzakken opsplitsen in twee enkele slaapzakken.
Johan krijgt vaak de deken en Ineke gebruikt de dikke trui van Johan en/of de binnenslaapzak om nog net dat beetje warmte toe te voegen. En waar nodig natuurlijk sokken aan. We redden het prima. Ineke vindt het tweepersoonsbed wat aan de krappe kant. We zijn de laatste jaren te veel verwend met onze ruime caravan. Tip: slaap apart als je thuis ook een breed bed hebt. En pas je slaapzak ed. daarop aan. En vraag in het winterseizoen om een extra deken van het verhuur bedrijf.
In Rundu tanken we en kopen daar een banaantje van een straatverkoper. In de Shoprite hadden we al sinaasappels gekocht. Het is het seizoen van de sinaasappels en ze zijn ongelofelijk lekker en zacht van smaak. En dan verder naar Divundu. Deze weg kennen we al van de vorige keer en we weten dat je hier niet zo veel dorpjes en huisjes meer tegenkomt. Waarschijnlijk omdat deze weg parallel loopt aan de weg die langs de rivier waar alle dorpen aan liggen. We zijn lekker vroeg (om 1 uur=> dus 2 uur Botswaanse tijd) op de N//goabaca community campsite. Helaas is plaats 1 al bezet. Maar plaats 2 is ook prima. Het uitzicht is iets minder mooi. Maar omdat de kampeerders van plaats 1 niet aanwezig zijn, neemt Ineke een kijkje op hun platform. De platen van het platform bij plaats 2 zijn erg slecht. Het ziet eruit of je er elk moment doorheen kunt zakken. Eigenlijk willen ze ook niet dat we er op gaan zitten, maar we doen heel voorzichtig. En ’s avonds als het donker is, zitten we gewoon naast de auto.

We hebben hier dezelfde combinatie en opbouw van het toilet, douche en wc als op veel andere community campsites. Maar het warme water van onze plek deed het niet meer. Gelukkig is plaats 3 niet bezet en ze maken daar warm water voor ons klaar. We hebben het gevoel dat de kwaliteit van de community campsites achteruit gaat. Nacobta, de overkoepelende organisatie van community campsites, bestaat niet meer. Misschien ligt het daar aan? Vaak werkt het warme water niet, en zoals nu, is het platform kapot. Men zegt dat er geen geld is. Vreemd vinden we ook dat we hier geen receipt krijgen. We kregen te horen, dat we ons daar geen zorgen over hoeven te maken. Misschien hadden we er toch om moeten vragen. Want zo is niet te zien hoevel geld er binnen komt. Er zijn hier 4 plaatsen. Alleen plaats 1, 2 en 4 zijn bezet. Maar alleen plaats 1 en 2 hebben een mooi uitzicht. Jammer dat men daar niet wat meer aandacht aan besteed. Even wat snoeien en je zou 4 mooie plaatsen hebben. We kopen nog een bundeltje hout voor 10 NAD. Het hout dat je koopt is van zeer goede kwaliteit volgens Johan. En je kunt er dus prima je eten op koken. Wat we ook elke avond doen. Een echte liefhebberij van Johan. We verblijven de rest van de dag op ons viewing deck. We zien nog iemand varen met een mokoro, maar het lukt ons niet om hier een foto van te maken omdat hij op het moment suprème achter de bosjes verdwijnt.

’s Middags, als Johan net onder de douche vandaan komt, en dus net lekker schoon is, komt onze Duitse buurvrouw van plaats nr. 1 langs. Zij hebben een lekke band en tijdens het opkrikken is de auto gaan schuiven en had de krik de lak gekrast. Ze hadden een high jack gebruikt, die eigenlijk alleen bedoeld is voor een lekke band in diep zacht zand.  Johan helpt de band te verwisselen met de kleine krik, die standaard in de Toyota Hilux aanwezig is. Sowieso hadden ze de high jack beter niet kunnen gebruiken, maar ze hadden ook geen stenen gelegd voor de voorwielen. Dus de auto rolde weg toen de auto werd opgekrikt. Maar ze hadden geluk met zo’n handige buurman.
Ondertussen zet Ineke de tent op. Vaak doet ze dat pas aan het eind van de dag, omdat het overdag veel te warm is. Wel zet Johan dan het karkas op. Dan kunnen we wel overal bij.
Op het moment dat Ineke een kijkje wil gaan nemen bij de buren om te zien hoever ze zijn, komt Johan al weer terug. De band is verwisseld. Hij heeft een lekkere fles wijn van hen gekregen voor de moeite. Nou dat is aan Johan wel besteed. Die heeft hij de volgende dag dan ook lekker opgedronken. Na het eten komt de buurman nogmaals langs voor hulp. Hij probeerde de band op te pompen met de compressor, maar netto komt er geen lucht bij, maar werd de bandenspanning steeds kleiner. En opnieuw lost Johan het probleem voor hen op.

Zondag 12 augustus
Eindpunt van de dag: Nambwa campsite

We zijn benieuwd hoe laat de zon hier zal opgaan. We staan om kwart over 6 op, maar pas om 7 uur verschijnt de zon boven de horizon. We willen niet te snel vertrekken. De afstand van vandaag is kort, en we willen nog even genieten van ons mooie plekje. Om 8:30 uur gaan we vertrekken. Na enkele kilometers rijden op de B8 zien we in een flits een mooi viewpoint over de Okavango rivier. We rijden zo hard dat we maar niet teruggaan.

Onderweg zien we veel veld fires. Typisch dat juist in de Caprivi zo veel veld fires voorkomen. Dat was vroeger ook al zo. We hebben veel foto’s uit b.v. 1984, allemaal genomen in augustus vanuit Chobe met zicht op veld fires in de Caprivi-strook. Onder weg komen we herhaaldelijk plaatsen tegen waar het nog brand of na smeult. We horen later dat dat soms dagenlang na smeult. Ook zie je de reactie van de natuur hierop. Ondanks dat er geen regen is, zie je groene grassprietjes boven komen. Voor vogels en kleine dieren zijn deze veld fires desastreus.
Bij Kongola begint het zoeken naar de plek waar we kunnen betalen voor dit nationale park. Ineke had hierover gelezen, maar wist toch niet precies waar we moesten zijn. Achteraf stond het wel in de voorbereidingsdocumenten, maar op de verkeerde plek en las Ineke het later op de dag als voorbereiding op de dag van morgen. De onduidelijkheid begon al bij bordjes die keurig aangaven waar het office zou moeten zijn. De parkeerplaats met de P was er al. De gebouwtjes moeten alleen nog gebouwd worden. We waren al wel even doorgereden, maar volgens ons ging dat nergens naar toe. Die weg was uiteindelijk wel op de goede plaats uitgekomen, maar we draaien om en zoeken dan aan de overkant van de weg. Ook daar wel bouw activiteiten, borden en P, maar geen office. We rijden door naar de brug. Daar staat politie. Die zal het toch wel weten? Maar nee, hij kan ons niet helpen. Dan naar de souvenirshop. Overigens kun je daar mooi spul krijgen. Maar we hadden gepland om in Katima Mulilo naar de souvenir markt te gaan. Fout besluit want die was er niet meer. Dus advies: sla je slag in Kongola, en koop daar je souvenirs. Maar ook bij de souvenirshop weten ze niet waar je de permit kan krijgen. Ze bellen zelfs nog even rond. Dan naar de petrol station. En ja hoor. Die verwijzen ons naar Susuwe. Dus weer terug over de brug en dan rechtsaf een track op. Na 3 km is een kantoortje waar we de permit kunnen bemachtigen.
Dan terug naar de weg. Recht oversteken en de weg op naar de Nambwa campsite. De weg is slecht. De weg tot aan de campsite is redelijk diep zand en je heb je 4-wheel drive echt wel nodig. Men is in het noorden van Namibië wel bezig om de wildparken en bijbehorende campsites te ontwikkelen maar de wegen er naar toe en de wegen in de parken worden nog niet echt onderhouden. We zien niet veel wild onderweg. Bij de Nambwa campsite gekomen, krijgen we een mooie plek toegewezen. Volgens mij zijn alle plekken hier mooi. Ze liggen allemaal aan het water.

Vlak naast onze kampeerplek ligt een kleine hippo te zonnen tussen het struikgewas. We zitten ook vlak bij een toiletgebouw. Een keurige gezamenlijk toiletgebouw in de zelfde stijl als we vaak zien bij andere community campsites. Het water wordt zowel met een hout gestookte boiler als met zonne-energie opgewarmd. Maar we maken daar vandaag geen gebruik van.
Ineke gaat nog wat kleren uitwassen. Bij onze kampeerplek is al een waslijntje gespannen. De was droogt altijd binnen een paar uur.
Ineke gaat nog een paar uur zitten lezen en kijken op het gemeenschappelijk viewing deck. Je hebt daar overzicht over wat water (niet de rivier) en een grasvlakte. Er zaten wat red letchwe en impala. En de nodige vogels.

Om een uur of vier gaan we met de auto naar de horse shoe lagoon. Inek had gelezen dat je dan door een diepe rivier moest rijden, maar afgezien van een kuil in de weg, vlak bij de campsite, die Ineke al gezien had vanuit het viewpoint, hoefden we nergens door het water te waden. Wel was de weg af en toe erg zanderig. Dus oppassen geblazen. Je kunt niet overal even stoppen om wild te kijken. Alleen op een goede ondergrond stoppen we om te kijken. Bij de horse shoe lagoon zijn we niet alleen. Er staan zo verspreid nog 3 andere auto’s. Maar helemaal geen wild. Na een half uurtje gaan we weer terug.

Ineke gaat nog even de zonsondergang bekijken vanaf het viewing deck. Daar ontmoet ze ook het Duitse echtpaar dat we gister in Goaboca hebben ontmoet. Zij hebben een eindje voorbij de Horse shoe lagoon vanmiddag 3 uur lang vastgezeten. En daarna een prachtige boottocht gemaakt vanaf de camping.
Dit is overigens een camping waar je prima twee nachten kan blijven. Overdag kun je af en toe vertoeven op het viewing deck, één middag maak je dan een boottocht en één middag reis je af naar de Horse shoe lagoon.

<<Huarusib trail - Puros
<<Khumib trail - Opuwo
29 - 31 juli:
Heenreis - Rock Arch
Rock sculpure trail
Maribib
1 - 3 aug:
Homeb - Ameib
Elephant Head
Philips cave
Erongo Plateau camp
Vingerklip lodge
4 - 6 aug:
Vingerklip
Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
7 - 9 aug:
Huarusib trail
Puros - Khumib trail
Opuwo
10 - 12 aug:
Okongo campsite
Goaboca campsite
Nambwa campsite
13 - 15 aug:
Kwando - Mudumu
Katimo Mulilo
Namwi campsite
16 - 18 aug:
Chobe - Kubu campsite
Ntwetwe pans
Dzibui Pans
19 - 23 aug:
CKGR - Sunday pan
Motopi - Ghanzi
Windhoek