Reisverslag NamibiŽ & Botswana 2012

Chobe boot trip- Kubu campsite - Ntwetwe pans - Lethlakane - Bushcamp bij Dzibui Pans

16 augustus
Eind van de dag: Kubu camp bij Kasane

De volgende ochtend gaan we op weg naar de grens. We zien niemand van de schoonmaaksters, dus blijven we zitten me de margarine. Onderweg zijn we even gestopt bij een man die lopend op weg is naar zijn werk. Hij wil de margarine graag overnemen. De Namibische grens levert in zijn geheel geen problemen op. Voor de Botswaanse grens moet je door de vetenary fence. Daar moet je al je schoenen ontsmetten op een doordrenkte mat. En de auto moet door een plas ontsmettingsmiddel rijden.

De koelkast werd gecontroleerd, maar dat was allemaal ok. Ze vroegen ons ook of we souvenirs hadden gekocht. In onze onschuld liet Ineke hen de mand zien die we gister in Katima Mulilo hadden gekocht. Dat was volgens de medewerker bij de fence foute boel. Die mocht ik niet importeren. Maar ze zei dat de douane dit door de vingers wilde zien, als we zeiden, dat we het (bij haar) in Botswana hadden gekocht. Ze gaf aan dat zij ook goede souvenirs had en we werden uitgenodigd om een kijkje te nemen. Tussen de regels door kon je begrijpen dat wij dus wel iets bij haar moesten kopen. Dus naar haar stalletje en een mooi houten schaaltje gekocht. Maar dat schaaltje koste wel P100. Belachelijk veel geld. Voordeel was wel dat we nu eindelijk foto’s heb kunnen maken van deze Vetenary fence. Normaliter mag dat volgens mij niet. Uiteindelijk heeft het passeren van de grens zo'n 45 minuten gekost.
Ons volgend doel is Kasane. Voor het eerst in al die jaren niet via de riverside, maar via de asfaltweg. En zelfs daar zagen we nog wat wild. O.a. roan antilope, sable antilope en olifanten.
In Kasane gaan we direct naar Thebe Safari Lodge. Maar deze campsite ziet er niet leuk uit. Je kunt niet bij de rivier komen en er zijn veel overland trucks. De plaatsen, die we aangeboden kregen, blijken al bezet. We krijgen het advies van een kampeerder om eens te kijken bij Kubu lodge. Ik zelf had die al uit de lijst geschrapt, omdat op hun website niet vermeld wordt dat je daar kan kamperen. Maar dat bleek toch het geval te zijn en het was een schot in de roos. In Thomas Richter (ideaal mee te nemen als PDF op je e-reader) al gezien dat je daar kon kamperen, maar dat de opzet nog al zakelijk was. Dat klopt: het is gewoon een voetbalveld opgedeeld in vakken met schotten ertussen. De kampeerplekken liggen dus dicht op elkaar.

 

Het weggetje ernaar toe voelt al goed aan. Daar kan zeker geen truck onder door. En je kunt bij de rivier komen. Als we aankomen is er nog niemand te bekennen op de campsite. We gaan koffie drinken aan de Chobe rivier. Je moet dan wel even met je stoeltje en je koffie daar de rivier toe lopen. Er zit een hippo in de rivier, maar we krijgen hem niet op de foto. Ook zien we een sitatunga. Die we eindelijk wat beter kunnen fotograferen. Dat was tot nog toe nooit gelukt. Het lijkt ons ook wel een leuke lodge. We krijgen plek 2 toegewezen. Omdat we nog geen Pula’s hebben, beloven we later terug te komen om te betalen.


Na de koffie gaan we naar Kasane om boodschappen te doen en geld te pinnen. Het is druk in Kasane. Veel toeristen. Het is tenslotte midden op de dag, dus iedereen vertoeft in town. Er is sinds ons laatste bezoek ook een grote SPAR gekomen. Keus te over en Kasane maakt een welvarende indruk. Je ziet het ook meteen aan de kleren die mensen dragen: veel netter en fleuriger dan in Namibië.
Na de boodschappen en het geld pinnen gaan we langs bij Chobe safari lodge en drinken daar wat op het prachtige terras met uitzicht op de Chobe rivier. We besluiten om ook daar de cruise voor vanmiddag te boeken. Johan wil graag een boot met een vieing deck.
Omdat we de campsite nog moeten betalen, rijden we even op en neer en lunchen op de campsite. We gaan dan direct terug om op tijd te zijn voor de cruise. We worden om 14:45 uur verwacht op het terras en om 15:00 uur vertrekt de boot.

Er zijn zelfs twee grote boten vol met toeristen. Je zit onderdak, maar je kunt ook naar boven. Daar is een platform waar ongeveer 10 man op kan. Maar dat is nooit vol. Dus dat gaat prima. We zien veel wild. Wederom een prachtige tocht. Een aanrader om te doen, omdat het toch heel anders is als een land safari. We zijn wel wat verwend. We missen de zwemmende olifanten en de bea-eaters. Maar we zien erg veel krokodillen. Na terugkomst rijden we snel naar de campsite. Het wordt erg snel donker. We moeten de autolampen al aanzetten. Maar goed dat we niet bij Senyati zitten, dan was de af te leggen afstand nog groter geweest. Na zonsondergang is het snel volledig donker.
Daarna eten koken. Er staan inmiddels 7 auto’s op de campsite, waarvan sommigen met 2 tenten op het dak, maar iedereen is erg rustig. Er zijn nog twee andere Nederlanders. We hebben licht, electra en water op onze plek. De braai is niet prettig. Het heeft een vast rooster waarbij de afstand tussen het rooster en het vuur erg groot is. Johan lost het op door ons rooster onder het vaste rooster te leggen. Al met al een prima kampeerplek.

Advies: ga toch eerst even bij Chobe safari lodge kijken, of daar nog plek is op de campsite. Die plek is al decennia lang het kloppend hart van Kasane. Opvallend is de openheid. Ook als je er niet kampeert of in een hotel kamer verblijft, kun je daar prima genieten van het terras en je bootcruise daar boeken.

17 augustus
Eind van de dag: bush camp in de Ntwetwe pans

We gaan eerst nog even terug naar Kasane om geld te pinnen.  We hebben gister redelijk veel geld uit gegeven. en zijn niet zeker of we de komende dagen banken tegen zullen komen.
Dan op weg naar het zuiden. We wisten dat men bezig is met de weg van Kasane naar Nata, maar het is toch moeilijk om je voor te stellen wat dat dan betekend, en waarom dit zoveel vertraging tot gevolg heeft. Grote stukken kun je niet sneller dan 50 à 80 km per uur. Er was zelfs een stuk weg van enkele kilometers waar je al wel op het goede asfalt reed, maar waar men om de 100 m een drempel had gemaakt van zand. Dus kon je maar 30 km per uur rijden. Terwijl men de nieuwe weg aanlegt is er een paralelweg van asfalt van het minste soort. Daar kun je dus niet hard op rijden.

Onderweg komen we weer bij een vet fence. We komen ook nu weer voor verassingen te staan. Ze controleren alleen de koelkast. Dit keer mocht de paprika niet mee en werd in beslag genomen. Terwijl er staat dat je alleen geen vlees producten mag meenemen. Ze hadden zeker zin in verse groenten. Dus nu maar een paar dagen zonder paprika. Die hadden we wel in Nata kunnen kopen, maar daar hadden we geen zin in. Veel vervelender vinden we het dat de NUVI ineens niet meer werkt. Waarom is onduidelijk. Hij doet het gewoon niet meer. Dus maar overgestapt op scenario B: de oude GPS (Garmin Geko). Maar dat is toch wel even andere koek. Wat een vooruitgang wordt er op dit gebied geboekt de laatste jaren. Het is echt wennen aan dit apparaat. De routes stonden er wel in, dat was het probleem niet. Gelukkig had Ineke de laatste dag voor de vakantie nog even de moeite genomen om de oude PC op te starten, daar de nieuwere versie van T4A op te zetten en de routes over te zetten. Want alleen van deze oude PC kunnen wij de gegevens overzetten op de Geko. Ondanks allerlei snoertjes die we in het verleden zonder succes hebben aangeschaft.
Het nadeel van deze GPS is dat je wel ziet welke richting je uit moet, maar niet welke pad je moet nemen. De route tussen twee punten is een rechte lijn. En tracks lopen niet in een rechte lijn. We zien dus wel duidelijk waar we van de A3 af moeten en waar we in Gweta naar links moeten (bij de Gweta lodge). Maar uiteindelijk lopen we vast bij een cattlepost, waar we vragen om hulp. Dat lukt prima. Die meneer kent goed Engels, maar vraagt voor zijn dienst wel sigaretten of snoep. We hebben een beter idee en bieden hem pennen aan. “That’s even better” reageert hij en hij krijgt er een paar van voor zijn hulp.
Na zo’n 20 km rijden besluiten we toch om een eind terug te rijden en een track te nemen dat meer naar rechts afbuigt. Uiteindelijk komen we op de Ntwetwe pans en daar gaat het prima met de weg. Je kunt er wel 100 km/uur rijden. Maar Johan houdt het bij 80 km per uur. We besluiten om bij het eerste eiland te overnachten. Een pracht plek. Wel waait het er weer ongelofelijk. Dat was bij onze vorige overnachting in de pans (2004) ook al het geval. Zou dat altijd zo zijn? We zijn om ongeveer 15:30 uur op de plek en even later komt er nog een groep van wel 6 auto’s langs. Misschien nog op weg naar LeKubu Island? In dat geval zijn ze best laat. Maar zelfs ’s avonds om een uur of 7 komt er nog iemand langs rijden richting Gweta. En ook zien we op de weg van Gweta naar Rakops nog diverse auto’s. Die track kun je dus ’s nachts gewoon zien liggen. Niet zozeer het track als wel de lampen van de auto’s.

’s Avonds maken we als gewoonlijk een vuur om het eten te bereiden, maar dat is dit keer aardig lastig. Het waait zo hard, dat je bang bent om een veld fire te veroorzaken. Dat gebeurt gelukkig niet, maar de aardappels en de wortels worden op het vuur niet gaar. Het vlees wel. Dus dat eten we en de aardappelen en wortels bewaren we om een volgende keer op te eten. Leve de koelbox! We eten in de canopy in de beschutting. Weer een nieuw facet van de AHA canopy. De ruimte binnen is erg ruim. Veel ruimer dan bv in de Trax. Na het eten genieten we van het donker en de sterrenhemel. Het is niet zo koud als we hadden verwacht. ’s Nachts gaat de wind ook wat liggen.

Zaterdag 18 augustus
Eindpunt van de dag; pans voor Rakops

Ook zo gemakkelijk van de AHA canopy: de gastoestellen zijn verplaatsbaar. Soms zetten we ze onder een rots (Maribib) soms in het keukendeel van de campsite (Khowarib campsite) en vandaag zetten we de gasfles in de tent. Zo maken we thee, koffie- en afwaswater. Want gisteravond hebben we de afwas maar even laten staan. Om half 8 gaan we weer op pad. We dachten dat we verkeerd reden, maar dat bleek niet het geval. We moeten wennen aan de nieuwe GPS. Dus een stukje weg van enkele kilometers hebben we 3 keer gereden. De weg is redelijk goed.
We gaan niet naar Kubu Island, want daar zijn we tenslotte al eens geweest.
We drinken koffie bij de vet fence. Het verbaasd Ineke altijd dat er door het gehele land meerder van deze hekken staan. Wat een controle. Maar wild laat zich hier niet door afschrikken.
We gaan direct door naar Lethlakane. Bij de 2 vet fence gates die we vandaag tegen komen vragen ze helemaal niets, maar laten ons gewoon door. Wel ziet iedereen onze pennen liggen, en krijgt iedereen dus een paar pennen. Die hadden we tenslotte voor dit doel gekocht. En we hebben tot nog toe geen schooltje of zo bezocht om ze af te geven.

Op de weg naar Lethlakane hebben we nog een mooie foto genomen van een bloeiende cactus en twee jongetjes (ze vroegen om sweets) met hun eigen gemaakte auto’s. Dergelijke foto’s hadden we 25 jaar geleden ook al gemaakt. Sommige zaken veranderen dus niet. Natuurlijk kregen zij ook wat pennen (dus geen sweets) als dank. Omdat het zaterdag is zijn ze vrij van school. Toch had Ineke niet het gevoel dat ze goed Engels kunnen spreken, of ze zijn te verlegen. Bij Mmatshumo begint onverwacht de tar road. Zo te zien zeer recent aangelegd. Dus de laatste 25 km naar Lethlakane zijn een makkie.
We zijn vergeten hoe laat de winkels in Botswana op zaterdag sluiten. Volgens ons gewoon om 4 of 5 uur, maar we beginnen ineens te twijfelen. In Namibië sluiten de winkels al om 1 uur, a.g.v. Duitse invloeden. In Lethlakane is weer een grote winkel en het is gezellig druk op straat. We kopen naast de nodige levensmiddelen voor de komende dagen ook twee pannetjes. De pannen die ook zijn aangeleverd door het verhuur bedrijf en ideaal zijn om te gebruiken bij het koken op een houtvuurtje. We hadden al zo’n pan, met een lange steel, maar Johan vindt deze pannen erg leuk voor zijn buiten keuken thuis.

Ook proberen we naarstig onze kinderen te bellen en te sms’en. Maar we krijgen geen contact. We kunnen hen wel sms’en, maar we krijgen geen antwoorden. Dat is al enkele dagen het geval. Ook lukt hen niet om hen te bellen op hun mobiele nummers. We beginnen ons wat zorgen te maken. Met ons gaat alles goed. Maar weten ze dat? En hoe gaat het met hen en de overige familie? Vroeger was het normaal dat we geen contact hadden tijdens onze reizen. Maar nu ben je er zo van uit gegaan dat je altijd van elkaar kan horen, dat je het vervelend vindt als dat niet mogelijk is.
In Mopipi tanken we nog even. Mopipi was altijd en is nog steeds een troosteloos dorp. Er groeit nauwelijks wat en de huisjes/hutjes zijn grijs en grauw.
Ik had op twee plaatsen een mogelijke overnachtingsplek gepland. Maar de eerste pan hebben we vanaf de weg nooit gezien. De tweede wel. Ik denk dat we hier de vorige keer ook hebben overnacht. We rijden van de weg af, een track op dat uitkomt in de pan. Dit track volgen we totdat we een boompje zien aan de rand van de pan, ver van de bewoning, maar dicht aan de rand van de pan. Wel gaan we even de auto uit om te controleren of we hier tegen de rand op de pan uit kunnen rijden. Maar dat gaat prima.

Omdat we ons toch zorgen maken, pakken we uiteindelijk de sateliet telefoon tevoorschijn en zoeken uit hoe we hiermee Anita kunnen sms’en. Na wat gezoek lukt dat. We moeten eerst contacten aanmaken, alvorens we een smsje kunnen versturen naar zo’n contact. Er zit helemaal geen gebruiksaanwijzing bij. Gelukkig hadden we hem al wel opgeladen.
Nu maar afwachten op een reactie. We sturen ook een sms naar Jonathan, die leest nog vaker zijn sms’jes.
Ook hier waait het weer stevig. We lunchen niet, maar eten wat pinda’s, en al snel waait dat allemaal omver. Ook de stoelen waaien steeds om als we er niet op zitten. We eten in de tent vanwege de wind.
Af en toe zien we een auto voorbijkomen die over het track in de pans rijdt. Ook kunnen we vrachtauto’s zien die over de asfaltweg rijden. Maar we horen ze gelukkig niet.

<<Kwando - Mudumu
<<Katimo Mulilo - Namwi campsite
29 - 31 juli:
Heenreis - Rock Arch
Rock sculpure trail
Maribib
1 - 3 aug:
Homeb - Ameib
Elephant Head
Philips cave
Erongo Plateau camp
Vingerklip lodge
4 - 6 aug:
Vingerklip
Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
7 - 9 aug:
Huarusib trail
Puros - Khumib trail
Opuwo
10 - 12 aug:
Okongo campsite
Goaboca campsite
Nambwa campsite
13 - 15 aug:
Kwando - Mudumu
Katimo Mulilo
Namwi campsite
16 - 18 aug:
Chobe - Kubu campsite
Ntwetwe pans
Dzibui Pans
19 - 23 aug:
CKGR - Sunday pan
Motopi - Ghanzi
Windhoek