Reisverslag NamibiŽ & Botswana 2012

Heenreis- Rock Arch campsite- Rock sculpure trail - Maribib

Reisverslag van onze 24 daagse trektocht door Namibië en Botswana in juli en augustus 2012.

Waarom NamibiŽ en Botswana als vakantiedoel?

We kunnen er geen genoeg van krijgen. Zowel Botswana als NamibiŽ zijn zulke prachtige landen om naar toe te gaan op vakantie.
Maar dit jaar is voorlopig onze laatste Afrika reis.

Deze reis heeft vier thema's:

  • Wandelen: de 1ste dagen hebben we elke dag een wandeling gemaakt. Met als hoogtepunt de Rock sculpture trail.
  • 4*4 riverbed trails: het avontuurlijkste deel van de reis. Een prachtige route van Kamanjab tot aan Opuwo.
  • Caprivistrook, met zijn vele vogels
  • Onze achtertuin. De plekjes van Botswana waar we nog nooit zijn geweest. We hebben 4 jaar in Serowe gewoond. Maar destijds zijn we nooit in de Central Kalahari Game Reserve, Ghanzi of de pans geweest.

Dit keer zijn we weer met een ander vervoermiddel op pad geweest. Wel een Toyota Hilux. Maar dit keer niet met een daktent of Trax, maar met een AHA canopy. Een vrij nieuwe en nog onbekende opbouw. Vandaar dat we voor deze auto een aparte pagina hebben ingeruimd.
De ideale auto voor een tocht door onherbergzame gebieden.

Zondag 29 juli
Eindpunt van de dag: vliegveld Frankfurt

Iets later dan verwacht, om kwart over 9 in de ochtend, vertrekken we met de auto vanuit Nootdorp. Eerst halen we Anita op die al op het balkon staat uit te kijken waar we blijven.
Eindelijk is het dan zo ver. We mogen na 3 jaar weer naar Namibië. Vol verwachting klopt ons hart. Het is altijd maar afwachten hoe alles zal gaan. De reis is ongelofelijk goed voorbereid. Nu moeten we het laten komen zoals het komt.
We vliegen dit jaar met een rechtstreekse vlucht van Air Namibia van Frankfurt naar Windhoek. Zo lopen we geen risico's met vertragingen bij het overstappen en verkleinen we het risico van zoekraken van de bagage.
De heenreis met de auto naar Frankfurt verloopt vlekkeloos en zonder files. We stoppen 3 keer onderweg. Om koffie te drinken of om te tanken. Omdat er geen files zijn onderweg arriveren we al om 14:15 uur bij de luchthaven. Daar nemen we afscheid van Anita, die alleen terug rijdt naar huis. We hoeven maar enkele meters te lopen of we zijn bij de balie van Air Namibia. We kunnen alleen nog niet inchecken. De vlucht staat zelfs nog niet op het departure bord. Wel hebben ze op deze luchthaven prima zitplaatsen. Tijdens het wachten leest Ineke in de e-reader. Echt een uitkomst voor een dergelijke vakantie. Een e-reader neemt nauwelijks plaats in beslag en je kunt vreselijk veel boeken meenemen. En we kijken naar de mensen (altijd leuk). Na enige tijd komt Johan (die wat heen en weer loopt) met de melding dat we via één van de zuilen kunnen inchecken. Dat proberen we dus. Maar zonder resultaat. We hadden nog niet ingecheckt via internet. Hierdoor werden we bang dat er iets mis was met ons ticket. Navraag leerde dat de incheck balie om 16:30 uur open gaat. Maar 5 à 10 minuten daarvoor waren ze al open en binnen enkele minuten bleek dat we ons geen zorgen hadden hoeven te maken. Wel bleek dat we niet naast elkaar zouden zitten. Maar ook dat was nog te herstellen, omdat we zo vroeg waren. Van anderen hoorden we later dat men niet naast elkaar zat. Tip voor een volgende keer: check vroegtijdig online in (zie ook de perikelen bij de terugreis).
Bij de douane kunnen we binnen een minuut verder lopen. Dat is wel wat anders dan onze vorige ervaring met Frankfurt. Voorlopig is dus alles geregeld en we gaan ergens zitten te wachten en lezen. Ook hier weer heerlijke (lig)stoelen. Ook nog even kauwgom gekocht. Om kwart voor 7 lopen we rustig naar de gate. Hier konden we overal gewoon doorlopen. Nergens wachtrijen. Wat een verschil met 2007, toen had we een zeer enerverende en stressvolle transfer op het vliegveld van Frankfurt. We vertrekken stipt op tijd om 20:10 uur. De vlucht is verder ok. Ondanks de 2 slaaptabletjes van de apotheek kan Ineke helaas niet slapen, en dan is de nacht erg lang.

Maandag 30 juli:
Eindpunt van de dag: Rock Arch campsite

Om 5:10 uur (Namibische tijd, dus voor ons gevoel 1 uur eerder) landen we op Hosea Kutako International airport, zo’n 45 km buiten Windhoek. Het is nog donker. Omdat je van het vliegtuig naar de aankomst/vertrek hal moet lopen kun je een leuke foto maken met het vliegtuig. Johan probeert dan ook om een foto te maken van Ineke met het vliegtuig, maar hem wordt verteld dat dat niet is toegestaan vanwege veiligheidsoverwegingen. De vorige keer lukte dit wel.
Een paar minuten lopen door de donkere en frisse ochtend naar de gebouwen en dan aansluiten in de enorme rijen voor immigration. Om 6 uur is Ineke door immigration (verkeerde rij gekozen). Johan was er al eerder door. En dan de bagage. Die laat lang op zich wachten. De band is erg vol en alleen als iemand er een tas/koffer af haalt, komt er bij de volgende ronde weer een tas bij. Ineke hoort bij toeval een medewerker zeggen tegen een andere toerist, die ook zijn bagage niet ziet verschijnen, dat hij ook even moet kijken op de bagageband van Air Berlin. Dus wij gaan daar ook even kijken. De vlucht van Air Berlin is net na ons gearriveerd. En ja hoor: daar stonden onze tassen. De douane stelde niets voor en na enkele seconden staan we om 6:30 uur in de hal, met allemaal personen die iemand welkom heten met een naambordje. Eindelijk gaat het voor ons ook een keer goed en zien we een chauffeur met onze naam. Weliswaar fout geschreven (Inneke Neuteboom), maar dat is niet van belang. De chauffeur loods ons tussen alle wachtende mensen en bagage door en moet dan nog even betalen voor zijn parkeerticket. En dan gaan we op weg naar Windhoek waar we om 7:30 uur arriveren. De mensen van het verhuurbedrijf zijn er al. En dat terwijl office hours eigenlijk pas om 8 uur begint! Prima service dus. Alleen onze auto is er nog niet. Dus eerst de administratie maar regelen. We wilden eigenlijk 30.000 NAD eigen risico, maar dat pikte de VISA niet. We hadden nl. net ook al het restant betaald van de autokosten. Dan maar 15.000 NAD eigen risico. Gelukkig lukt het om dit bedrag te blokken op de VISA. Tip: zorg dat je voldoende credit op je Visa kaart hebt om zowel de auto als het eigen risico te kunnen betalen, als je geen volledige verzekering afsluit. Nog even uitleg gehad over de auto en het opzetten van de tent. Weliswaar bij een andere auto, maar de principes zijn tenslotte gelijk. Omdat onze auto nog niet was gearriveerd en elders nog werd nagekeken, bracht men ons met een busje naar het centrum (dat vlak bij was overigens). Omdat we bij NWR langs willen voor het boeken van de kampeerplek in het Naukluft park voor die nacht werden we keurig voor de deur van het NWR hoofdkwartier afgezet aan de Independence road.
Men zou ons om 10:30 uur weer ophalen achter bij de uitgang van de parkeerplaats bij het Wernhill shopping centre.
En dan begint de rondgang. We willen 3 dingen regelen: campsite in het Naukluft National park, geld pinnen en boodschappen doen.
Eerst naar NWR. In het hoofdkantoor verwees men ons direct naar het booking office 4 deuren verder rechts van het hoofdkantoor. Daar is het druk. Voor ons nog 1 persoon en na ons nog 2. We boeken onze campsite in het Naukluft National park. Ze vragen ons of we al eerder zijn geweest, omdat in dat geval onze gegevens al in de computer staan. Wij waren 3 jaar geleden in Namibië en we stonden er niet meer in. Wel stond er een Neuteboom in. Dat was Anita onze dochter die in september een reis door Zuidelijk Afrika gaat maken. We konden wel met VISA betalen, maar dat had men liever niet, vandaar dat men ons verwees naar de FNB-bank die enkele deuren verder naar rechts was, op de hoek van de Post street mall. Daar hebben we geld gepind, en zijn weer terug gegaan naar NWR om de 110 NAD (voor twee nachten) te betalen. Men verteld ons dat we ook nog een permit nodig hebben voor het Naukluft National park. Ik kan me niet herinneren dat we voorheen voor twee zaken hebben betaald. In Sesriem en in Swakopmund was het in ieder geval in één office. We werden doorverwezen naar een kantorencomplex aan de Post street Mall (vlak bij de ingang van het Wernhill shopping centre) om de permit voor het Naukluft Nat. park te kunnen betalen (op verdiepping M1). Na ook dit te hebben betaald kunnen we op weg naar de Pick en Pay in het Wernhill centre. Alles van de boodschappenlijst, behalve de gasaansteker, kunnen we hier vinden. Maar dan heeft het voordelen dat je hier al vaker bent geweest. Ineke wist dat er op weg naar de parkeergarage (waar wij andere jaren ook stonden) een zaak in huishoudelijke artikelen is. En ja hoor: daar hadden ze een aansteker. Alle boodschappen konden mooi in de twee kartonnen dozen die we hadden gevraagd en gekregen bij de Pick en Pay. Bij de uitgang van de parkeergarage zagen we net de chauffeur aankomen, die ons weer terugbracht naar het verhuurbedrijf.
Helaas was de auto nog steeds niet gearriveerd. Dus eerst een kopje koffie gedronken. Uiteindelijk kwam de auto. Iedereen van het verhuurbedrijf hielp ons om alle bagage in te laden en om 11:40 uur reden we dan eindelijk weg. Door de haast zijn we nu wel vergeten om alle items te controleren. Tip: vraag vooraf wat het verhuurbedrijf kan leveren aan extra’s. Op de site van Africa4*4rentals stond niet expliciet vermeld dat er kussenslopen, lakens, handdoeken en een solar shower meegeleverd zouden worden. Die had ik dus zelf meegenomen. Wel hadden we gevraagd om een bijl en een schep. We kregen zelfs een nieuw braairooster mee. Dat was een schot in de roos. We zitten er nu aan te denken om toch ook zelf nog een dergelijk rooster te kopen.
De auto is pas nieuw en heeft nog maar 12.809 km gereden. De banden (en de reserve banden) zijn dus ook in prima conditie. De twee reserve banden liggen in de grote voorraad ruimte (of te wel de ruimte tussen de canopy en de cabine).
De eerste kilometers zijn nog asfalt, maar al snel gaat de weg over in een prima gravel weg. De C28 slingert zich door het landschap. Alleen de eerste km is er nog bewoning. Daarna gaan we op en neer en heen en weer op onze eerste gravelweg door een bergachtig landschap. Ondanks het feit dat Johan het tempo er goed in heeft (soms rijdt hij wel 80 km per uur) komen we pas om 4 uur aan bij de Rock Arch campsite. Onder weg zijn we nog gestopt bij de Bosua pass. Om even wat van het landschap te kunnen genieten, wat te drinken en om hout te verzamelen.

De zakken die we hiervoor hebben meegenomen (oude tent zakken) komen dus direct goed van pas.
Het laatste stuk van de route bij Tinkas is erg slecht. Ook de laatste 8 km naar de Rock Arch Campsite is moeilijk te rijden, maar dat hadden we al ergens gelezen, dus dat wisten we.
Maar dan krijg je ook wat: een prachtige plek helemaal alleen voor ons. Met uitzicht over de vlakte.
Onderweg hebben we het nodige wild gezien: impala, apen, kudus, struisvogels en black backed jackel. Voor ons al gewone dieren, waar we vandaag niet eens voor zijn gestopt. En een roofvogel met een zwart-wit gestreepte staart en een slangetje in zijn bek.

’s Avonds genoten van de mysterieuze omgeving. Het is volle maan, dus je kunt noch steeds van je af kijken. Het zand lijkt wel sneeuw. We gaan voor ons gevoel erg laat slapen. Het is al 9 uur voordat we ons bed opzoeken.

Dinsdag 31 juli
Eindpunt: Maribib campsite

We slapen nog even uit tot 7 uur. Na het ontbijt en nog een fotoshoot van de prachtige omgeving gaan we pas om 9 uur op pad naar het start punt van de Rock sculpture trail, die we vanochtend willen wandelen.

Normaliter staan we tijdens deze vakantie steeds voor of om 6 uur op, maar omdat we moe waren van de reis hadden we besloten om rustig te starten vandaag. Ook het opbreken duurt langer dan anders. Het duurde vandaag 2 uur voordat we wegrijden. Meestal was dat 1 uur of hooguit 1 uur en een kwartier.
Om 9:30 uur zijn we bij het startpunt van de wandeling en gaan gauw op pad. Een prachtige wandeling die ik iedereen kan aanraden. Het is net of je door een surrealistisch landschap loopt. Overal rotsen die prachtig zijn uitgesleten. Wij hebben 3 uur gedaan over deze wandeling, en hebben niet de gehele trail gelopen. Op het routekaartje dat ook aan het begin van de trail wordt aangegeven lijkt het een circelvormige wandeling. Maar ik vraag mij af of het trail echt wel een cirkel is. Ook in T4A is alleen de heenweg als trail aangegeven. Zonder GPS is deze walking trail moeilijk, zo niet onmogelijk, te volgen. Maar gelukkig werkt de Nuvi uitstekend. Wat een uitvinding! Als we enkele meters uit de route lopen, geeft hij dat direct aan. En dankzij het feit dat deze track (als een rechte lijn) nu ook in T4A staat, was de route voor ons dus prima te volgen. We zijn doorgelopen tot de rivier, dus het laatste stuk zijn we niet meer de berg opgelopen. Het zicht was nl. niet erg goed. En anders zou het nog later en heter geworden zijn. Je maakt nl. veel foto’s onderweg, omdat er veel mooie plaatjes te schieten zijn. Helaas was de accu van de camera halverwege leeg, en hadden we de nieuwe accu in de auto laten liggen. Jammer, maar een goede reden om nog eens terug te komen. In de rivier zijn we een eind naar links gelopen tot het punt dat de rivier naar rechts gaat. Vandaar zijn wij linea recta teruggelopen met de Nuvi als leidraad. Je ziet daar overigens Bloedkopje niet liggen. Pas als je een bergje kunt beklimmen op je route, kun je Bloedkopje zien, en weet je ongeveer waar de auto staat. Maar dat kun je ook zien op de Nuvi. We hebben op de terugweg nergens meer markeringen gezien.

De markeringen zijn uitstekend, maar af en toe toch moeilijk te zien en te vinden. Bv. een steentje dat op de grond ligt en wit geverfd is. Ik ben benieuwd hoe dat er over een half jaar uitziet na het regenseizoen. Dus zonder GPS zou ik deze wandeling zeker niet doen. Ook is het niet nodig om de gehele route te lopen. Halverwege staat ergens een mooie cactus en vlak daarbij is nog een heel mooie rots. Daar zagen we zelfs nog een schildpad schild (zonder schildpad dus). Als je vandaar weer terug loopt heb je inmiddels een goed beeld van het landschap. Ineke werd aan het eind van de wandeling misselijk en kreeg hoofdpijn. Waarschijnlijk van de hitte. Mijn advies zou ook zijn om deze wandeling vroeg te starten. Bij de auto aangekomen zijn we eerst doorgereden naar de campsite van Bloedkopje. Deze weg is weer prima te rijden. Bij caampingplaats 11 (of 12) hebben we koffiegedronken en geluncht. Ook daar zijn nog weer prachtige rotsformaties. We beklimmen niet meer de berg om in één van de holen te kijken. Ineke voelt zich nog steeds niet erg lekker. Om half 2 gaan we weer verder. Onderweg komen we nauwelijks hout tegen. Als we bijna bij Maribib zijn lukt het gelukkig toch nog om bij een groepje bomen en struiken wat hout te verzamelen. Samen met het hout dat we in Windhoek hadden gekocht, hebben we nog precies genoeg voor een vuurtje. Als we het hout verzamelen staat een kudde zebra’s onze werkzaamheden gade te slaan. We hebben geen foto gemaakt (Ineke was inmiddels goed misselijk en had al overgegeven). Helaas, want achteraf blijkt dat deze zebra’s het eenvoudigst en best te fotograferen waren van deze reis. We hebben later nog wel een bergzebra gezien en gewone zebra’s, maar alleen veraf of achter struiken.
Bij Maribib vinden we een mooie plek, met uitzicht over de vlakte. We zoeken nl. een plaats waar we optimaal te kunnen profiteren van het licht van de volle maan.
We zijn dit keer niet alleen, maar dat geeft niet. De campsite, of te wel de Maribib rots, is erg groot. We denken dat er nog 2 andere kampeerders staan, maar we hebben ze niet gezien. Zelfs om 6 uur, als het al donker is, horen en zien we nog een auto aankomen die op zoek gaat naar een kampeerplekje.
Vandaag hebben we veel struisvogels gezien en whartog, zebras en impala.

Johan maakt wortel en aardappel in folie en een stukje lamsvlees klaar op de barbecue.
’s Avonds hebben we nog een korte wandeling gemaakt in het licht van de volle maan. Het zicht is echt fantastisch. We lopen nog even een verhoging op met uitzicht over de vlakte.

29 - 31 juli:
Heenreis - Rock Arch
Rock sculpure trail
Maribib
1 - 3 aug:
Homeb - Ameib
Elephant Head
Philips cave
Erongo Plateau camp
Vingerklip lodge
4 - 6 aug:
Vingerklip
Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
7 - 9 aug:
Huarusib trail
Puros - Khumib trail
Opuwo
10 - 12 aug:
Okongo campsite
Goaboca campsite
Nambwa campsite
13 - 15 aug:
Kwando - Mudumu
Katimo Mulilo
Namwi campsite
16 - 18 aug:
Chobe - Kubu campsite
Ntwetwe pans
Dzibui Pans
19 - 23 aug:
CKGR - Sunday pan
Motopi - Ghanzi
Windhoek