Reisverslag NamibiŽ & Botswana 2012

Vingerklip - Porcupine Camp - Khowarib trail - Khowarib campsite - Hoanib trail

Zaterdag 4 augustus
Eind van de dag: Porcupine camp Kamanjab

We staan om 6 uur op. Om kwart over 6 gaan we naar het restaurant voor een kopje thee. Dat is nog niet klaar, maar na enkele minuten kunnen we een lekker kopje rooibos thee drinken.
Om half 7 vertrekken we voor een ochtend wandeling naar de Vingerklip. De laatste wandeling in deze vakantie. Het is zo’n 25 minuten lopen naar de Vingerklip. Je kunt er overigens ook met de auto naar toe rijden. Je hoeft dan alleen nog de laatste 100 meters te lopen. Een leuke ochtend wandeling over een keurig aangelegd pad, maar niet zo spectaculair als verwacht. Na een uur waren we weer terug bij de lodge en zijn zelfs dan nog één van de eersten aan het ontbijt. Zo te zien is het dag ritme van hotelgasten iets anders dan van kampeerders. En dat terwijl juist de eerste uren van de dag zo mooi zijn, als de natuur langzaam ontwaakt, en de temperatuur heel aangenaam is.
Bij het ontbijt helaas geen Duitse broodjes, maar wel lekkere yoghurt met perziken en guave. Met een gekookt eitje en een zacht broodje.
Daarna laden we eerst de auto in. Voor vertrek drinken we nog een kopje koffie in het restaurant. Dan hoeven we geen koffe te maken onderweg. Normaliter maken we ’s ochtends tijdens het ontbijt al heet water voor de koffie en nemen dat dan mee in een thermosfles. Dan kun je, op het moment dat je daar zin in hebt, direct koffie drinken en hoef je geen warm water meer te maken onderweg.
Het is zaterdag en aan dit soort kleine dingen kun je de invloed van Duitsland merken: ook hier in Namibië gaan de winkels op zaterdag om 1 uur dicht, net als in Duitsland.

Omdat we morgen voor een 4 tal dagen de bush in gaan, moeten we nog wel even boodschappen doen. We besluiten om te rijden via Xorixas, zodat we ons niet hoeven te haasten om voor 1 uur in Kamanjab te zijn. In Xorixas  zijn we ten slotte nog nooit geweest. In Xorixas gaan we ook pinnen en tanken. We gebruiken vaak de Nuvi om te bepalen waar in zo’n dorpje de bank en de winkel zijn. Heel handig. In Xorixas b.v. liggen de bank en de winkel niet aan de doorgaande weg.
We proberen 4000 NAD te pinnen. Het pinnen lukt niet erg goed. Maar de bewaker adviseert om maar voor 1000 NAD te pinnen. Dat werkt wel. Kleine bedragen opgeven dus! De ondersteuning van deze bewakers is altijd erg prettig en goed! We proberen het dan nog eens, maar een tweede keer lukt helaas niet.
Dan naar de winkel. De kwaliteit en het assortiment van de goederen wordt hier al minder. Maar we hebben alleen wat basic levensmiddelen nodig. Alles wat we nodig hebben is aanwezig. De winkel ziet er ook niet zo mooi uit als bv. in Windhoek, Swakopmund of Omaruru. De vijf liter wijnpakken staan hoog boven op de koelkasten gestapeld. Daar hebben ze waarschijnlijk al een tijdje gestaan, want er ligt een dikke laag stof boven op. Wij hadden dat niet in de gaten en vinden dat ook niet zo belangrijk, maar de blanke eigenaar van de winkel komt uit zijn kantoortje als we bij de kassa staan om af te rekenen, pakt het wijnpak en laat het door een medewerker schoonmaken en geeft ze meteen een uitbrander en geeft aan dat de overige pakken ook meteen schoongemaakt moeten worden. Zou hij ook zo attent voor de lokale bevolking zijn geweest?
Daarna proberen we nogmaals te pinnen. We hebben nl. ook nog een bankpas van de Rabo bij ons. En we hebben niet voor niets, de dag voordat we vertrokken uit Nederland, de blokkering voor het buitenland (buiten Europa) opgeheven. Dat werkte. Dus hadden we weer 2000 NAD.
Vanuit Xorixas zijn we doorgereden naar Kamanjab, waar we eerst naar de meat market gaan. Daarover had Ineke goede recensies gelezen. En de meatmarket is met T4A eenvoudig te vinden. Ook de plaatselijke bevolking doet daar haar vlees inkopen, want we zagen de eigenaresse van de camping waar we vannacht gaan staan, haar inkopen hier doen. Zij was ook van mening dat het vlees hier van goede kwaliteit was. Ze hebben een keurig bord met alle mogelijke soorten vlees die ze in de aanbieding hebben. Dat is prettig. We hebben hier biltong van kudu en gemsbok gekocht en lapjes van lam, kudu en gemsbok. De laatste zijn mooi geseald. De Centra was al dicht. Die gebruiken zomers en ’s winters dezelfde openingstijden. Dat betekent dat ze in de winter al om 12 uur sluiten. Maar er is ook nog een andere supermarkt en die was nog wel open, maar dat was voor ons niet meer nodig.
Het is niet nodig, maar we gaan toch nog even de tank vol gooien. Ook omdat dan de ruiten even worden gewassen.
Dan de laatste kilometers naar de campsite: Porcupine Camp.

Al voor 1 uur zijn we op de campsite. Ze had de mooiste plaats van de campsite nog niet schoongemaakt. De gasten van afgelopen nacht waren nl. erg laat vertrokken. Maar dat maakt voor ons niet uit. We gaan eerst lunchen op plek 1 met lekkere koude melk en cornflakes met honing. De campingeigenaresse was snel klaar met het schoonmaken van de kampeerplek en het sanitair, dus al snel konden we verhuizen naar plaats 2.
Een mooie ruime plek, die zo te zien ook door koeien werd gebruikt. Omdat de koeienkeutels natuurlijk net liggen op de plaats waar wij willen zitten, in de schaduw, hebben we die eerst even weggeschept. Het schepje is dus niet alleen nodig als je vast komt te zitten.
Het is een basic campsite zonder water op de camping plek of elektriciteit. Wel is er water bij het sanitair gedeelde. En dat was vlak bij. Met een emmer kun je water tappen voor de afwas of was. Er is een boiler voor warm water, maar er was geen warm water toen we wilden afwassen. Ook niet bij de douche. We hebben de rest van de dag lekker gelezen. Voor het eerst is het ’s middags erg warm. We hebben zelfs geen puf om de omgeving te verkennen. We hadden veel last van vliegen. We maken vandaag geen kampvuur en gaan ook vroeg eten, omdat we ’s avonds willen kijken naar de porcupines.


Om 6:30 uur gaan we naar het restaurant en de porcupines zijn al lekker aan het knabbelen op de mais die er is gestrooid. Het is een leuk gezicht om ze zo te zien rondscharrelen. Ze zijn niet bepaald aardig voor elkaar. Voor ons is dit ook iets nieuws, we hadden nog nooit porcupines in het wild gezien. We hadden ook vroeger wel eens een stekel gevonden en nu ook op de Maribib campsite, maar de dieren zelf hadden we nog nooit gezien. We kregen een goede uitleg in het Duits. Een stekelvarken heeft nl. diverse soorten stekels en haren, elk met een verschillende functie. Erg leuk gedaan en een lekker biertje of een heerlijke kop rooibos thee doen de rest. Een ontspannen avondje uit. Naast ons is er nog een Zwitserse mevrouw met haar twee kinderen van 10 en 13. Om 8 uur gaan we terug naar de auto en gaan vroeg op bed.

Zondag 5 augustus
Eind van de dag: Khowarib camp

Vandaag gaan we de eerste en ook (blijkt achteraf) het moeilijkste trail rijden: Khowarib trail. We staan op normale tijd op (6 uur). Dit keer geen wandeling en om kwart voor 8 zijn we gestart met de rit naar Khowarib. Het eerste stuk is nog asfalt, maar na 63 km verlaten we de C35. Deze weg heeft geen nummer maar een naam: Kamdescha road. Het pad loopt langs diverse cattleposts. Je bent hier dus zeker niet alleen op de wereld. Om 9 uur zijn we bij de vetenary fence. Die laten ons zonder vragen door. We gaan tenslotte naar het noorden. Bij de afslag naar het Khowarib river bed trail gaan we koffie drinken. We hadden gisteravond al besloten om maar niet dit deel van de trail te rijden, maar ons gewoon aan de weg te houden. De ondergrond van de rivier bestaat uit los, grof zand en Johan kan zich haast niet voorstellen dat je daar met je auto door heen kan rijden. Misschien achteraf niet een goed keuze geweest, maar dat wisten we toen nog niet. We nemen dus de noord route. Deze noord route kent een erg zanderig stuk. Dat staat ook wel in T4A vermeld, maar je moet eerst zoiets hebben ervaren, alvorens je zulke symbolen op de kaart echt gaat begrijpen.

Op de  foto zie je hoeveel dust de auto doet opwaaien.  Ook zat er een boomstronk in de weg die we zeker hebben geraakt.
We lunchen bij de start van de Khowarib Schlucht. Nadat we haast voor het eerst verkeert reden. De tracks zijn soms moeilijk te vinden. En dan is het beter om even uit te stappen en de weg te zoeken. Dit uitstappen kan niet op iedere willekeurige plek. Op sommige delen van het track is het verstandig om niet te stoppen, omdat je dan gegarandeerd vast komt te zitten. Dus als we tot de conclusie kwamen dat we verkeerd zaten, dan rijden we gewoon door totdat er een plek is met een vaste ondergrond. Daar draaien we dan. Dit hebben we twee keer gedaan en dat werkte uitstekend. De Khowarib trail is erg mooi, maar ook erg vermoeiend en zwaar voor de bestuurder.

Vooral de “dusty sandfields”. Dit zijn plekken waar je 4 of 5 tracks naast elkaar ziet lopen. Dit geeft al aan dat als een track te zwaar wordt men op zoek gaat naar een beter track. Maar welke is het beste? Vaak gewoon kiezen op de gok (Johan koos meestal het meest linkse). En vervolgens is het gewoon gas geven en erin duiken. Af en toe slaat je bodemplaat met een flinke klap op het midden van de weg, terwijl je wielen diep wegzakken in het spoor. Dan maar hopen dat de ondergrond stevig genoeg is om je te dragen. Ondertussen gigantische wolken stof opblazend. En als je dan in het track naast je een grote hoeveelheid takken en hout ziet liggen, weet je dat je de goede keuze hebt gemaakt. Zo ploegen we verder naar het volgende punt met een gemiddelde snelheid van 10 km/u.

We weten dat verderop een mooi watervalletje moet zijn, maar die had ik niet als waypoint gemarkeerd. TIP: controleer je route thuis goed in T4A, en markeer de leuke plekjes en uitzichtpunten thuis. Gelukkig houdt men er hier rekening mee dat ik dit niet in de Nuvi heb gezet, dus heeft men een keurig bordje geplaatst om mij de goede kant uit te geleiden. Een leuke groene oase in een kale en woeste omgeving.
Vanaf de waterval is het nog maar enkele kilometers naar een mooi paradijs: de Khowarib community campsite.

Al voor tweeën zijn we op de campsite. Wat een prachtplek. We hebben geluk, de beheerster leidt ons naar de mooiste plaats van de camping. De rest van de dag rusten we uit. Het is ’s middags weer erg warm. Maar we hebben genoeg schaduw om relaxed te kunnen zitten.

’s Middags zien we nog een auto vanuit de Khowarib schlucht komen. We waren dus niet de enigen vandaag.
Op de campsite zijn nog 2 andere plekken bezet. We genieten van onze privé douche en ons prachtige plekje. Omdat het erg warm is heeft Ineke al een koude douche genomen, voordat men de boiler had kunnen opwarmen. Maar het water was niet echt koud.

Maandag 6 augustus
Eind van de dag: bush camp in de rivierbedding van de Hoanib river

Als gewoon staan we weer om 6 uur op, en vaak gaan we zo tussen 8 en 9 naar bed. Genoeg slaap krijgen we dus zeker, en we slapen ook goed. Het is goed slapen in de AHA canopy. Na het ontbijt gaan we eerst een korte wandeling maken naar de rivier. Vanuit de campsite loopt er een keurig pad naar de rivier. Wel moeten we door de rivier baden om bij de overkant te komen. Er is geen brug. We lopen tot aan de palmbomen.

Terug bij de camping pakken we in en vervolgen onze tocht naar Sesfontein. Hier gaan we toch nog even tanken al hoewel het niet echt nodig is. We willen ook altijd graag de ramen laten wassen, die waren erg smerig geworden door de rit van gister. Dat kon helaas niet bij de pomp omdat men geen water had, maar men verwees ons naar Fort Sesfontein, waar al een medewerker was ingeseind om onze ramen te wassen. Uit dergelijke details blijkt dat de Namibiër service gericht is. En dat is voor ons als toerist erg prettig.
We brengen ook een bezoek aan de lokale winkel. De auto is erg vuil geworden. Nu vinden we dat op zich niet zo’n probleem, maar je leunt nog al eens tegen de auto aan, en daar wordt je wel smerig van. Dus op zoek naar een vegertje. Die hebben ze niet, maar voor een bezem ben ik aan het juiste adres. Dus kopen we die, en laten die later wel weer achter bij het personeel van het verhuurbedrijf. Ruimte genoeg in de AHA canopy. Bij een Trax kregen we altijd een vegertje, die ik elke dag gebruikte om de vloer te vegen. Bij de AHA canopy kan dat niet. Alle vlakken zijn bedekt met een soort vloerbedekking. Ik denk er ook over om de auto halverwege even te laten stofzuigen. Daar is het uiteindelijk niet van gekomen, maar misschien is het een tip voor het verhuur bedrijf om een adresje te leveren waar je halverwege de reis je auto even kan laten stofzuigen. Misschien ook handig om bij dit soort reizen een vegertje te vragen aan de verhuurder of er direct één te kopen in een grote stad.
Na Sesfontein rijden we door naar de plek op de D3707 waar de Ganamub / Hoanib river 4wd trail begint. Wat toch een prachtige uitvinding dat T4A en de Nuvi.

Het laatste stuk van de rit van vandaag is net een rit door de dierentuin. We zien giraffen, veel woestijn olifanten, gemsbokken, impala en apen. En dat in een prachtig landschap. Midden in die dierentuin pauzeren we en drinken op ons gemak en kopje koffie.
De weg is veel eenvoudiger dan het track van gister. Maar het is en blijft wel een rivier, dus mul zand. Door te rijden in de fourwheeldrive met hoge giering en voldoende snelheid te houden levert dat geen echte problemen op.
Ineke wil even kijken bij de manmade waterhole Die Poort. Die ligt niet aan de route, maar is een kleine detour. Er is geen beest te bekennen, maar we gaan op een eerbiedwaardige afstand van de waterhole even de auto parkeren. Als we na een half uur wachten weer verder willen rijden, omdat er niets te zien is, lukt het niet om weg te komen. We gaan naar beneden in plaats van vooruit. We zitten muurvast. Na 30 minuten lukt het ons (lees Johan) eindelijk om uit het zand te komen. In de derde poging lukt het ons, door veel zand voor de wielen weg te scheppen en de automatten met veel hout voor de wielen te plaatsen, om weg te komen.

Terwijl Johan druk bezig is om ons weer op pad te helpen, denkt Ineke een auto te horen op de hoofd track, maar dat weet ze niet zeker. Maar dan realiseer je je ineens dat het goed is dat we een satelliet telefoon bij ons hebben. Zelfs op een trail waar 1x per dag dus wel mensen rijden, kun je net in een detour pech krijgen. En je wilt hier echt niet ver van de auto weg lopen.

Om een uur of drie stoppen we. We vinden een prima plek in het midden van de rivier onder een mooie grote schaduwrijke boom. Dat is nog voor de Amspoort gorge. Op de plek waar we stoppen voor de nacht,  kan het wild ruimschoots om ons heen lopen. Wat inderdaad ook gebeurt. We zien gemsbokken, struisvogels en de groep woestijn olifanten die we die dag al eerder hadden gezien met 2 jonge olifanten, die keurig op afstand langs ons lopen.
We verwachten nl. dat in de Amspoort Gorge de rivierbedding smaller zal zijn, en het dus moeilijker zal zijn om het wild ruim om je plek te kunnen laten gaan.

Nadien komen er nog twee auto’s langs. Sterker nog om een uur of 6, na zonsondergang komt er nog één auto terug rijden richting Sesfontein.
We verzamelen nog even het nodige brandhout voor een lekker vuurtje.
De route van vandaag is een stuk eenvoudiger dan die van gister. En het landschap is prachtig en de stilte is ontzagwekkend.

<<Homeb - Ameib - Elephant Head
<<Philips cave - Erongo Plateau camp
<<Vingerklip lodge
29 - 31 juli:
Heenreis - Rock Arch
Rock sculpure trail
Maribib
1 - 3 aug:
Homeb - Ameib
Elephant Head
Philips cave
Erongo Plateau camp
Vingerklip lodge
4 - 6 aug:
Vingerklip
Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
7 - 9 aug:
Huarusib trail
Puros - Khumib trail
Opuwo
10 - 12 aug:
Okongo campsite
Goaboca campsite
Nambwa campsite
13 - 15 aug:
Kwando - Mudumu
Katimo Mulilo
Namwi campsite
16 - 18 aug:
Chobe - Kubu campsite
Ntwetwe pans
Dzibui Pans
19 - 23 aug:
CKGR - Sunday pan
Motopi - Ghanzi
Windhoek