title="Buffet in Opuwo country hotel" Huarusib trail - Puros Campsite - Khumib trail- Opuwo

Reisverslag NamibiŽ & Botswana 2012

Huarusib trail - Puros Campsite - Khumib trail- Opuwo

Dinsdag 7 augustus
Eindpunt van de dag: Puros campsite

We beginnen met een lekker ontbijtje. Het brood van afgelopen zaterdag wordt al wat ouder, dus bakken we een lekker eitje voor op brood. Om kwart over 7 zijn we weer op pad. Het afbreken van de tent en de ochtend routine gaat steeds sneller. Omdat het vaak ’s ochtend ook koud is ( ong. 5 °C) staan we soms maar wat te ontbijten of lopen wat rond.
De Amspoort gorge is veel ruimer en wijder dan verwacht. Ook zijn de heuvels niet zo hoog als verwacht. We zijn daarom wel blij met onze overnachtingsplek. Die was bij de gorge echt niet mooier geweest. Ook zien we hier op twee plaatsen al mensen kamperen. Deze route is dus best druk bereden. Nog een reden om niet in de gorge te kamperen. Halverwege de Amspoort gorge gaan we naar rechts het track op naar het noorden. De route die uiteindelijk uitkomt bij het Huarusib riverbed 4wd trail.

Onderweg tussen de twee rivieren zien we twee bat eared foxen, gemsbokken en diverse stokstaartje. Grappig om te zien hoe ze nieuwsgierig met hun kopje boven de rand van hun holletje uitsteken om de wereld te bekijken. Vandaag zien we geen olifanten. Gelukkig! Johan heeft het niet zo begrepen op deze woestijn olifanten.
Het landschap is hier heel erg kaal. Weer heel anders dan de vorige dagen.

Bij de Huarusib rijden we een groene oase in. Sterker nog, je moet met de auto door een oerwoud van struiken en stukken met stoffig diep zand en even daarvoor stijl op en neergaande rotswegen. In Namibië krijg je alle variaties aangeboden in het landschap.
Hier is ook een lodge. Was in de rivier van gister nergens water te bekennen. In deze rivier staat water. Nou ja, er is een leuk en vriendelijk klein stroompje. En na elke 100 meter moet je zo ongeveer weer door dat stroompje naar de andere kant. De weg en de rivier slingeren dus door het dal. Hier gaan we even genieten (Johan: bijkomen) van het landschap en koffie drinken. We komen nu ook diverse tegenliggers tegen. Het is druk te noemen. We zijn de tel kwijt geraakt. In dit rivierdal groeien, in tegenstelling tot het rivierdal van gister, bijna geen bomen. Heel vreemd. Aan het eind van de route zien we koeien en een duiker die de rotsen op klimt. De groene rivier trail eindigt bij Puros. Hier is het landschap ineens weer heel anders. We gaan Puros niet in. Het is inmiddels op het heetst van de dag en we hebben er ook niets te zoeken.

De plek ziet er erg kaal uit. Wat een troosteloze plek om te wonen. Het is alleen een verzameling hutjes op een troosteloze desolate vlakte. Op de Puros community campsite aangekomen (om ongeveer 1 uur) krijgen we te horen dat ze vol zitten. Wie had dat gedacht! Alleen plaats 5 is nog vrij, maar die heeft geen warm water. We vinden de camping ook niet zo mooi als sommigen beschrijven. Je zit tussen de bomen en struiken en hebt dus geen goed zicht op wild of de omgeving. Maar we nemen genoegen met plaats 5 en omdat het vroeg is, is er nog tijd genoeg om in de solar douche warm water te maken en in deze hitte is een koude douche geen ramp. Ineke neemt aan het eind van de dag een heerlijke warme douche. Johan neemt genoegen met een heerlijke koude douche.
Ook op deze campsite is er keurig sanitair. Dit keer bestaande uit 3 losse delen: een wc unit, een douche/ wastafel unit en een keukenunit om af te wassen.

Aan het eind van de dag om een uur of half 5, als de temperaturen wat zijn gedaald, maken we nog even een wandeling over de campsite. Inderdaad is alles bezet. Maar de plaatsen zijn zo ver van elkaar verwijderd, dat je de andere kampeerders niet eens tegenkomt. Je ziet aan de sporen wel dat er olifanten over de camping lopen. Maar ook zijn er leuke vogeltjes.
’s Nachts is het koud. En we horen dat er een woestijn olifant over de campsite loopt.

Woensdag 8 augustus
Eindpunt van de dag: Bushcamp in de Khumib rivier

Bij het ontwaken, zien we sporen van de woestijn olifant ongeveer 4 meter van onze auto. We horen hem ook nog steeds. Op een gegeven moment wil Ineke even gebruik maken van het toilet. Het toilet is bij plaats 5 eigenlijk best een eind van de echte kampeerplek verwijderd tussen de struiken. Op weg ernaar toe hoort ze iets in het struikgewas. Toch maar snel teruggelopen naar de open ruimte bij de auto. Ik heb toch echt geen zin om tussen de struiken een olifant tegen te komen.
Na wederom ontbijt met ei gaan we om 7:30 uur weer op pad. We hebben eerst wat problemen om de goede route te vinden. We denken nl. dat we gewoon terug kunnen rijden door de rivier naar de weg waar we gister ook op zaten. Pas toen we in het midden van de rivierbedding reden, hadden we de GPS aangezet om te kijken hoe we verder moesten rijden. En dan kun je in zo’n rivier bedding niet even eenvoudig stoppen en omdraaien. Je wilt tenslotte niet vast komen te zitten.

De GPS geeft aan dat we over de camping moeten rijden. Maar ook daar is het, doordat er zoveel paden zijn naar alle kampeerplekken, niet direct duidelijk welke kant we uit moeten. Er staan wel bordjes, maar die maken het niet duidelijker. Uiteindelijk weten we welk pad we moeten nemen. En precies daar staan twee woestijn olifanten! Degenen die waarschijnlijk ook bij onze kampeerplek hebben rondgelopen.
Omdat we respect hebben voor deze dieren, wachten we even rustig totdat zij ons de ruimte laten om verder te rijden. Na even wachten kunnen we er langs. Het is dan inmiddels 8 uur. Op het eerste uitzicht punt heb je een prachtig uitzicht. De Huarusib rivier is hier weer droog. Maar omdat de rivierbedding veel breder is dan in de rivierbedding van de Hoanib,  is het ook veel moeilijker om het track te volgen. Er zijn nl vele tracks.

T4A geeft enkele van deze tracks aan, maar geeft tegelijkertijd ook aan welk track je het best kan kiezen. Het lukt ons niet altijd om het juiste track te vinden. Soms ben je er ineens af. Maar uiteindelijk komt het wel weer allemaal bij elkaar. Maar in dit deel van de trail is het wel handig om op het echte track, dat T4A aangeeft, te riden. Dan rijdt je nl ook vaak naast de rivier over hoge delen, waar je een prachtig uitzicht hebt. Het eerste deel van de ochtend ploegen we door de rivier en later rijden we over de hoger gelegen delen van het dal. En missen zo niet de mooie uitzichtpunten. Onderweg komen we soms verlaten Himba hutten tegen, op totaal kale stukken land. Dit zijn tijdelijke onderkomens als ze de kuddes hoeden, ver van huis. Een echt onherbergzaam gebied.
Op een gegeven moment moeten we de rivierbedding van de Huarusib verlaten, om via een hoger gelegen gebied weer af te dalen naar de volgende rivier, de Khumib. Ineke was bang dat dit misschien moeilijk zou zijn, omdat je dan tenslotte uit de rivier moet rijden. Maar dat viel reuze mee. Maar dan is het natuurlijk wel zaak dat je het juiste track te pakken hebt.

De wegen zijn stevig, maar wel vol met puntige stenen, dus het is wel opletten geblazen voor de bestuurder. Op het stuk weg tussen de twee rivieren wonen zelfs mensen. We zien kuddes geiten en schapen en af en toe jongetjes die op de dieren passen. Op het punt waar we afdalen naar de volgende rivierbedding is het een drukte van belang. Veel auto’s en veel Himba en Herero. Er is waarschijnlijk een feest of andere gebeurtenis geweest. De Himba houden erg vast aan hun tradities. Er staan ook veel kleurrijke koepeltentjes. Een fleurig geheel.

Daar is ook een waterput en veel koeien. De mensen zijn waarschijnlijk overal vandaan gekomen, want er staan heel wat witte Toyota Hiluxen.
Op het viewpoint dat ik thuis als overnachting had gekozen, hebben we wel gestopt, koffie gedronken en rondgekeken, maar omdat er helemaal geen boom te bekennen zijn, is het geen goede overnachtingsplek. Dus rijden we verder. De rivier is erg stenig, en we zitten niet te wachten op een lekke band. Vandaar dat Johan erg rustig rijdt. Er zijn in dit dal weinig hoge bomen. Dat bemoeilijkt dus het zoeken naar een goede overnachtingsplek. Om een uur of 1 vinden we de ideale plek. Op een punt waar het rivier track en het overland track vlak bij elkaar komen. En ook vlak voor het punt waarop we de rivier wilden verlaten om een doorsteek te maken naar de D3707.
Als we stoppen zien we nog net een bergzebra op de andere oever. We hebben, afgezien van deze zebra en de olifanten aan het begin van de dag, weinig wild gezien. Na de lunch genieten we van een rustige middag en lezen wat. En dan ontdekken we ineens dat de koelbox het niet meer doet. Nu hebben we het in ons Botswana verleden altijd zonder koelkast gedaan, maar het is toch wel een luxe waar je gauw aan went.

Gelukkig is het de laatste bush dag en alleen het vlees voor vanavond zit er nog in. We houden de koelbox zo veel mogelijk dicht.
Toch zitten we niet echt rustig. Steeds proberen we te bedenken waar het aan kan liggen en hoe we het kunnen fixen. We controleren de zekeringen. We bekijken hoe de koelbox is ingebouwd in de auto. En begrijpen nu waarom de koelbox kapot is gegaan. Het snoer is los. Die is waarschijnlijk in de knel komen te zitten omdat de koelbox niet, zoals gewoonlijk, vast zit, maar kan bewegen, en dus verschuiven.
We gaan ervanuit dat we morgen in Opuwo de koelbox wel kunnen laten nakijken bij een garage. Daar willen we toch heen om te tanken en om de auto schoon te maken.
We zitten lekker in de schaduw van wat lage bomen. Wel waait het hard. Eigenlijk waait het overdag altijd wel behoorlijk. Vaak wordt het rondom 6 uur (na zonsondergang) windstil.
Af en toe komt er een auto langs. Volgeladen met Himba en Herero. De bijeenkomst die we eerder vandaag hebben gezien is zeker afgelopen en langzaam gaat iedereen weer huiswaarts. Zelfs na zonsondegang komt er nog een auto langs. De plaatselijke bevolking, merken we ook later in de pans, rijdt dus wel in het donker. Zelf zouden we dat niet snel doen.

Donderdag 9 augustus
Eindpunt van de dag: Opuwo Country lodge

We zijn weer vroeg op pad. Omdat we gister al een deel van de voor vandaag geplande route hebben gereden, verwachten we vroeg in Opuwo aan te komen. Dat komt goed uit, want een reparatie is vaak tijdrovend.
Johan maakt eerst nog even een tosti van het laatste brood. Dan is het nog net te eten.
Al na enkele kilometers is de afslag naar rechts. We zijn heel benieuwd hoe dit korte stuk van de track zal zijn. Tenslotte is dit een detour. Op het punt waar we naar rechts gaan staat in de rivier een grote groep motoren en motorliefhebbers. Die hebben daar de nacht doorgebracht. Gelukkig hebben we ze niet gehoord, gister of vannacht.

De verbindingsweg tussen het Khumib river trail en de D3707 is kort en goed. Al snel komen we op de D3707. Je kunt zien dat de D3707 af en toe wordt geschaafd, maar de weg loopt voor een groot deel door de bergen en de weg is dan ook erg stenig en gaat heen en weer en op en neer. Dus je kunt geen hoge snelheden bereiken. Wel is het landschap weer geheel anders.
Op een gegeven moment komen we weer bij de Hoarusib rivier. Hier heeft de rivier weer water. Overigens stroomt het niet echt.



Wel wordt het dankbaar gebruikt door de koeien om water te drinken. Een ideale plek om even te pauzeren en koffie te drinken. Af en toe kom je weer een paar hutjes of een dorpje tegen. Soms verlaten, soms zie je er mensen rondlopen. Hoe dichter bij Opuwo hoe groter de dorpen en hoe mooier de hutjes. De laatste 30 km is een gewone dirt road waar het verkeer ineens ook veel drukker is.
In Opuwo is het weer een drukte van je welste. We gaan eerst tanken. Terwijl Johan de tank vol laat lopen en Ineke wat rondloopt, vragen twee Himba vrouwen of ze op de foto mogen tegen betaling. Natuurlijk kan dat geregeld worden. Omdat ik er niet echt rekening mee had gehouden, zijn de foto’s niet echt mooi geworden en heb ik er veel te veel voor betaald, omdat ik zo snel geen klein geld had. Maar ach, hebben zij geluk.

Opuwo Country Lodge zouden gaan, en dat zij ons om 2 uur terug zouden bellen.
Ondertussen was Ineke al even naar de winkel gegaan om wat houdbare levensmiddelen te kopen. Tenslotte deden we dat vroeger altijd zo. Vanavond wilden we uit eten in de lodge en morgen komen we nog in Oshakati, dus het is niet echt noodzakelijk om veel levensmiddelen te kopen.
Op de campsite krijgen we site 2 aangewezen, maar daar staat al een tent. Dus gaan we zelf op zoek naar een leuk plekje met schaduw en uitzicht. Dat is snel gevonden: plek nr. 4. Vandaar dat we even meldden dat we plek 4 in beslag gaan nemen, om te voorkomen dat we straks van ons mooie plekje worden verjaagd.
We hebben hier uitzicht op een weg, die ze aan het repareren zijn. Zo te zien een hele klus. Je denkt dat zo’n dirt road geen onderhoud vergt, maar dat valt volgens mij best tegen. Volgens mij leveren de wegen heel wat werkgelegenheid op.
En dan begint het wachten op het telefoontje van Africa4*4rental. Johan gaat zich alvast douchen, Ineke doet ondertussen de was. Dat kun je hier ook laten doen, maar dan moet je wel twee nachten blijven. En dat past niet in ons schema. Zelf wassen gaat ook prima. Zeker met de meegenomen ossegal zeep stick. Het water is hier gloeiend heet. Vandaar dat Ineke de was lekker laat inweken. Als om 3 uur nog niemand heeft gebeld van Africa4*4rental, nemen we zelf contact op. Ze zijn nog bezig iemand te vinden die ons kan helpen. Maar al kort daarna gaat de telefoon en vertellen ze dat er om 4 uur iemand zich zal melden bij de receptie van de lodge om de koelbox te repareren. Wat een service!

Om 4 uur gaat Johan naar de receptie om te kijken wie daar is om ons te helpen. 3 mensen van Millenium, een bedrijf dat gespecialiseerd is in koelsystemen, komen langs om de koelbox te repareren. Het probleem blijkt in losse onderdelen te zitten van de aansluiting op de koelbox. Die heeft waarschijnlijk tijdens ons off road avontuur een flinke klap opgelopen. Het lukt wel om het tijdelijk op te lossen, maar toch is het nodig om de stekker te vervangen. We hoeven het niet te betalen. Dat regelt het verhuurbedrijf allemaal. We krijgen het advies om morgen in Oshakati, waar onze route ons morgen langs zal brengen, een collega te bellen. We krijgen zijn nummer en naam. Hij zal ons dan begeleiden naar een bedrijf waar we een nieuwe stekker kunnen kopen. Al met al toch weer heel wat gestress in Opuwo. Net als onze vorige vakantie.
Ondertussen is Ineke aan de praat geraakt met onze buren: twee meisjes uit Nederland. We vertellen hen dat je hier heerlijk kan eten. En we gaan ’s avonds samen uitgebreid genieten van het buffet.
We gaan al vroeg naar het restaurant. Eerst om te genieten van een drankje en de zonsondergang. We hebben weer wat leuke foto’s gemaakt van Ineke bij het zwembad. Dit keer zonder dat Ineke het koude water in gaat. Daarna genieten we met z’n vieren van het heerlijke buffet. Wat een super uitgebreid buffet (kosten ongeveer 25 euro)!
En het was erg gezellig met zijn viertjes. We waren de laatste gasten die om half 10 in het donker teruggingen naar hun tent/hotelkamer.

Vingerklip - Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
29 - 31 juli:
Heenreis - Rock Arch
Rock sculpure trail
Maribib
1 - 3 aug:
Homeb - Ameib
Elephant Head
Philips cave
Erongo Plateau camp
Vingerklip lodge
4 - 6 aug:
Vingerklip
Porcupine Camp
Khowarib trail & camp
Hoanib trail
7 - 9 aug:
Huarusib trail
Puros - Khumib trail
Opuwo
10 - 12 aug:
Okongo campsite
Goaboca campsite
Nambwa campsite
13 - 15 aug:
Kwando - Mudumu
Katimo Mulilo
Namwi campsite
16 - 18 aug:
Chobe - Kubu campsite
Ntwetwe pans
Dzibui Pans
19 - 23 aug:
CKGR - Sunday pan
Motopi - Ghanzi
Windhoek