Reisverslag Schotland 2013

Wandelingen in de omgeving van Keswick

Reisverslag van onze 24-daagse autotocht door Schotland in juli en augustus 2013

Waarom Schotland als vakantiedoel?

Na twee jaar hebben we er weer zin in. Schotland is een prachtig land met een prachtig natuur. En je kan er prachtige wandelingen maken. Wainrights, Munro’s we hebben ze allemaal bewandeld. Het weer en de midges zijn mogelijke spelbrekers.
Ook is het vinden van een mooie campsite, die voldoet aan wat wij belangrijk vinden zoals ruimte, zelf een plek uitzoeken of een mooi uitzicht en ver van de snelweg, wat moeilijk.

GPS wandelen
Twee jaar geleden zijn we ook naar Schotland geweest maar dit keer hebben we een GPS ter beschikking: de nieuwe manier van wandelen. Als je dat eenmaal hebt ervaren, wil je niet meer anders: subliem! Je zoekt op internet een leuke wandeling uit, past hem eventueel aan en lopen maar. Wij hebben een GPS die werkt met tracks, dus als we een “route” downloaden van internet maakte Ineke er een track van. Verdwalen is bijna onmogelijk, want als je mis loopt, zie je dat al na enkele meters, en weet je dat je een andere kant uit moet lopen.
We hebben een goede (gratis) kaart van OpenStreetmap  geïnstalleerd op de GPS en hebben zo de beschikking over erg veel details wat betreft wegen en paden. Dat maakt het eenvoudig om te zien waar je eventueel de route zelf kan aanpassen. Deze kaart hadden we ook geïnstalleerd op de laptop die mee was op vakantie. Middels het programma Mapsource kunnen we zo eenvoudig de gemaakte routes naar de GPS up -en downloaden. Beschrijving van het gebruik van OpenStreetmap: OpenStreetMap het gratis alternatief.

Thuis had Ineke de mooiste wandelingen langs de route uitgezocht. De tripbeschrijving en het bijbehorende kaartje uitgeprint en de GPX bestanden van de trip bewaard op de laptop om te kunnen gebruiken als basis. Wel weten we nu uit ervaring dat je beter af kunt gaan op de beschreven GPX routes van anderen dan op de paden van OpenStreetmap. Die zijn af en toe overwoekerd en niet meer terug te vinden.
Wandelen in Schotland heeft ook het grote voordeel dat je een prachtige website ter beschikking hebt: Walkinghighlands.com met veel mooie routes.Ineke heeft de routes geselecteerd op basis van lengte, wandelduur en moeilijkheidsgraad (1 of 2 enkele keer een 3), maar vooral op basis van gebruikers rating. Inmiddels weten we dat je op zoek moet gaan naar wandelingen van rate 4 of hoger.
Onze ratings voor de gemaakte wandelingen kun je vinden in het reisschema.
De door ons gemaakte wandelingen zijn terug te vinden op Wikiloc. Hierin kun je exact zien hoeveel km je gelopen hebt en welk hoogteverschil je overbrugd hebt.

Campsites
Vooraf de mooiste campsites gezocht op internet en van te voren geboekt. We willen nu steeds ongeveer 4 dagen verblijven op de campsite en wandeltochten maken in de omgeving door vanaf de camping naar de opstartplaats van de camping toe te rijden. Johan hoeft zo niet met de caravan op smalle single track roads te rijden. Dat is ons goed bevallen, maar je rijdt op die manier wel meer kilometers.
Engelsen kamperen anders dan wij. De meeste Engelse campsites voldoen dan ook niet aan de  normen die wij stellen: klein, grote plaatsen, goede grasmat, mooi uitzicht en rustig: dus niet langs een doorgaande weg. Gelukkig hebben we een aantal mooie campsites kunnen vinden.

Zondag 13 juli
Weer: zonnig, droog en warm
Overnachting: boot IJmuiden-New Castle

Om kwart over 2 vertrekken we van huis. Het is stralend weer, dus we starten in korte broek.
Nog even tanken bij Schiphol en dan naar IJmuiden. Helaas komen we voor IJmuiden al in de file te staan, wat veel vertraging oplevert: Vanwege het strandfestival Turn Up The Beach zijn alle toegangswegen afgeladen vol. Gelukkig arriveren we op tijd bij de boot. We moeten zelfs nog wachten voordat we aan boord kunnen rijden. Het is niet druk en we zijn de enige caravan aan boord. Op de boot krijgen we niet de kans om moe te worden: als we op dek 6 aankomen, komt een dame van de bemanning al naar ons toe als we het kaartje met ons kamernummer bekijken. De hut is 100 meter verderop. En dus ook 100 meter van het restaurant. Hier hebben we lekker gegeten van het lopend buffet. Dit buffet is van uitstekende kwaliteit met een uitgelezen keuze aan gerechten. Beter kan een vakantie niet beginnen. Na het eten nog even aan dek gekeken. Een trui is nog wel nodig, maar het zonnetje schijnt nog volop.
Vroeg ons nest opgezocht. Prima hut: 2 persoonsbed met zeezicht (zonder dat er mensen aan de andere kant van het glas lopen).

Maandag 14 juli
Weer: zonnig, droog en warm (22°)
Activiteit: wandeling Catbells
Overnachting:
camping Lanefoot Farm (Thornthwaite bij Keswick)

We hebben goed geslapen, al hoewel het wel gehorig was. Naast ons bivakkeert een gezin met jengelende kinderen. Om 8 uur werden we gewekt en na een douche hebben we lekker ontbeten. Na het ontbijt de boel ingepakt en een kijkje genomen op het dek. Om een uur of 8:30 uur zagen we de kust uit de mist opdoemen.
Om ongeveer 9:20 uur rijden we weg van de kade. We hadden weer eens geluk. We stonden op dek 3 en waren bijna de eerste auto die de boot kon verlaten.
Bij de ATM aan de A193 in Wallsend geld gepind. Ineke had deze ATM thuis al opgezocht via google en streetview en de route hiernaar toe uitgeprint. Hierdoor hoefden we niet op de boot in de rij te staan om tegen een onvoordelige koers ponden te kopen. Johan kon met de auto blijven staan voor de bank. Het was nog erg rustig op de weg (zondagochtend). We waren niet de enigen die op deze manier geld pinden. Het navigatiesysteem programmeren we op Hexham. Via de A1058, A167 en A1 rijden we naar de A69. Voorbij Hexham zetten we het navigatiesysteem op Alston, zodat hij ons langs de A686 leidt. Een prachtige route. Onderweg zien we nog een vos die de rijbaan oversteekt.

Landelijk gebied dus. Gepauzeerd bij de parkeerplaats bij Hardside Pass (en Hardside Cafe) vlak voor de afdaling naar Penrith. Het domein van fietsers en motorrijders. Er zijn veel motorrijders verongelukt op deze weg, zelfs vandaag is er nadat wij er langs kwamen nog een motorongeluk geweest. Ter nagedachtenis aan omgekomen motorrijders staan er diverse bankjes met inscripties van de nabestaanden op dit uitzicht punt. Prachtig uitzicht over het dal met de Cumbrian Moutains in de verte. Bij Penrith nemen we de A66 naar Keswick. Het laatste stuk gaat erg snel, maar bij Keswick rijden we de campsite voorbij (het is toch even wennen die GPS die is ingesteld op wandelen). Dus weer gedraaid. Toen de juiste landweg genomen, maar weer de camping voorbij gereden. Weer omgedraaid in Thorntwaith en toen zagen we een klein bordje. De camping (Stayinthornthwaite.co.uk) wordt alleen aangegeven langs het landweggetjes als je vanuit Keswick komt. Gelukkig hadden we vooraf geboekt, want anders hadden we niet meer kunnen kamperen op deze campsite. We werden verwelkomt met een bordje: "FULL". De campsite bestaat uit twee delen. Het deel aan de weg (groot terrein) en een deel achter de boerderij, onder bomen. Dit deel is het mooist om te staan, alhoewel je dan geen uitzicht hebt op de indrukwekkende bergen. Wij stonden op het mooie gedeelte achter de boerderij. Na een uurtje rust rijden we naar het startpunt van de Catbells wandeling bij Little Town: Walkingenglishman.com Cat Bells. Wederom rijden we eerst verkeerd. De kaart was te grootschalig om uitkomst te bieden. Maar al snel vonden we Little Town en voorbij Little Town een parkeerplaats, alhoewel de gewenste parkeerplaats vol is. Johan laat een auto passeren, die vervolgens de laatste parkeerplek inpikt! Bij het zeer nauwe bruggetje bij de parkeerplaats bij Little Town rijden we nog even verder en vinden daar ruimte links langs de kant van de weg, waar al meer auto’s geparkeerd staan. Toen de GPS. Bij de campsite kon Ineke de wandeling nog vinden. Nu echter niet meer (waarschijnlijk pero ongeluk gewist?). Dus maar gelopen op de gebrekkige aanwijzingen van de beschrijving. We lopen te dwalen en Ineke kan geen aanknopingspunten vinden welke kant we nu op moet lopen. Dus dan maar op je gevoel. Op een gegeven moment vraagt Johan waar we eigenlijk naar toe gaan. “Naar ketbuls”. Oh, OK.. Na enige tijd zegt Johan: “bedoelde je soms catbells? Ineke:“Ja, dat zei ik toch? “Nou, ik heb een bordje gezien, een km terug, en daar stond volgens mij iets op van "catbells"! Dus voor iedereen, die na ons komt: in het dorp na het eerste huis naar rechts. Houten bordje ”Catbells” volgen. Dit bordje staat een eindje van de weg af. Al snel op een T splitsing naar links en bij de ruïne van de “Hause Gate” wederom naar links de berg op. Boven op de berg waait het ontzettend hard. Je hebt moeite om te blijven staan.

Dat maakt het wat eng. Het is druk op de top. Dat heb je niet door als je er naar toewandeld. Maar wat een prachtig uitzicht!
De afdaling vanaf de top naar het lagere gedeelte is erg steil en we moeten dus meer klauteren dan wandelen. Daarna via geitenpaadjes en tussen de varens door terug naar de auto. Onze route: Wikiloc.com Cat Bells.

Terug bij de campsite toch maar een gedetailleerdere kaart gekocht van dit gebied en alvast wat brandhout. Je mag op deze camping een vuurtje stoken. Het is kwart voor 7 als we dit schrijven en het is nog steeds lekker warm. Prima weer hier in het Lake District. Wel verdwijnt zo de zon achter de heuvels en zal het snel afkoelen.

Dinsdag 15 juli
Weer: droog en bewolkt en een prima temperatuur (20°)
Activiteit: autorondrit Honister pas; wandeling Low Fell and Fellbarrow
Overnachting: campsite Lanefoot Farm (Thornthwaite bij Keswick)

Eigenlijk zouden we met dit heerlijke warme weer vroeger moeten opstaan, maar daar is het niet van gekomen. Om 8 uur halen we brood bij de campingbaas: 50 meter lopen. De campingbaas verkoopt de meest noodzakelijke benodigdheden, erg handig. Hij hangt ook elke ochtend een uitgebreid weerbericht op voor de wandelaars. Echt goede service.
Vandaag maken we een rondrit via de Honister pass. Vanuit Keswick nemen we de B5289 richting Rosthwaite.

Op weg naar de pas valt de steilte wel mee: 25%. De auto kan dat prima aan. Johan heeft meer moeite met de breedte van de Engelse country lanes. Met vaak aan beide kanten begroeide muurtjes en/of heggen. Dus ook geen wijds uitzicht. Op de top van de pass is een leisteengroeve, waar je een huisnummer of naamplaat  kan laten graveren in een stuk leisteen. Wij rijden direct door. Eigenlijk hadden we moeten stoppen. Vanaf die plek heb je mooi zicht op de slingerende weg naar beneden. Dan hadden we een mooie foto kunnen nemen van deze slingerende afdaling. Tijdens de afdaling heb je veel zicht en is ook het aantal auto’s afgenomen. Bijna geen tegenliggers meer. Beneden in het dal stoppen we. Al kijkend naar de steile bergen zien we een hangbrug langs de bergwand. Ongeveer 10 bergbeklimmers (dat kun je geen wandelen meer noemen) lopen daar boven langs de bergwand. Volgens de wandelkaart loopt hier inderdaad een wandelpad. Gelukkig had Ineke die wandelroute voor vandaag niet uitgekozen. Thuisgekomen gaat Ineke, nieuwsgierig als ze is, toch nog eens op zoek welke wandelroute we nu hebben gezien. Het blijkt toch een "wandelroute" te zijn: Honister.com via_ferrata_classic. Dat lijkt Ineke eigenlijk best wel leuk om te doen, alhoewel je waarschijnlijk geen hoogtevrees moet hebben. Hierbij ook een leuk verslag van iemand die deze tour heeft gelopen. Met erg leuke foto's. Je ziet zelfs een foto van de parkeerplaats onder in het dal van de Honnister Pass. Vandaar af konden wij inderdaad de groep met wandelaars boven aan de rand van de berg zien lopen: Davidhalllakedistrictwalks.co.uk.
We vervolgen onze weg naar Grasmere en langs de Rannerdale knotts. We rijden door naar de startplek voor de wandeling, een parkeerplaats aan het Loweswater voor de wandeling: "Low Fell and Fellbarrow from Loweswater". Hiervoor moeten we wel de B5289 even verlaten. Basis voor deze wandeling is: walkingbritain.co.uk Low Fell and Fellbarrow from Loweswater. We gaan een tweetal Wainwrights bedwingen. Na de koffie gaan we op pad.

Eerst een asfaltweggetje omhoog naar een boerderij. Langs landbouweggetjes, door weilanden en varenvelden komen we bij het riviertje de Crabtree beck, dat we oversteken. Vanaf daar is het een steile klim naar Low Fell, maar dat gaat prima omdat we een hek als steun hebben.

Op de top een prachtig uitzicht over Grasmere en de Rannerdale knotts en de kust aan de andere kant. Het waait weer behoorlijk en het voelt fris aan. Op de top van de Fellbarrow bij een markeringspunt, houdt het pad in de Openstreetmap kaart in de GPS op. We gaan hier linksaf de helling af. Met behulp van het gemarkeerde track in de GPS weten we onze weg prima te vinden. Af en toe is het drassig en behoorlijk steil.  tussen de schapen lopen we naar beneden totdat we weer op een schapenpaadje komen dat wel op de kaart staat. Onderweg zijn we slechts één koppel tegen gekomen. Dit was de rustigste wandeling tijdens de vakantie. Geen spectaculaire route, maar wel een leuke wandeling. Onze route: Wikiloc.com Low fell and Fellbarrow.

We rijden terug naar de B5289 en vervolgen deze naar het noorden. Voorbij Low Lorton nemen we de B5292 terug richting Keswick. In Keswick vereren we de Boots (supermarkt) met een bezoek. We zijn niet de enigen die dat plan hadden opgevat: het is er druk. Op de parkeerplaats moet je betalen, maar je krijgt je parkeergeld terug als je boodschappen doet. Een luxe winkel. We kopen vlees en salade voor de barbecue. Vandaar rijden we terug naar de camping.
We kunnen tot laat buiten zitten. Gezellig met scharrelende kippen om ons heen. Johan voert ze met brood en rijst. Na het eten maken we nog een ommetje over de campsite. Op het grote veld, langs de weg, staan voor ons doen te veel mensen op elkaar gepakt. Ons deel van de campsite is glooiend en met veel meer bomen en struiken, en met een prima grasmat. Pracht plek dus.

Woensdag 16 juli
Weer: Warm (23°) en droog
Activiteiten: Rondrit Wrynose -en Hardknott pass; wandeling Loughrigg Fell
Overnachting: campsite Lanefoot Farm (Thornthwaite bij Keswick)

Iets vroeger opgestaan, maar nog steeds te laat: het is al behoorlijk warm als we opstaan. Vandaag staat een lange autorondrit op de planning langs twee passen, met een “korte” wandeling. Johan had nog gevraagd om de wandeling te verlengen, wat Ineke ook heeft gedaan. Achteraf hadden we dat beter niet kunnen doen. Maar hierover later meer.
Met de auto naar Keswick en vanaf daar via de A591 naar Ambleside en vervolgens via de A593 richting Elterwater. Op de wandelparkeerplaats moeten we £5 betalen in munten, terwijl we alleen maar papiergeld bij ons hebben. Op de meest afgelegen parkeerplaatsen, zoals als deze bij Elterwater, moet je betalen om te mogen parkeren.
Eerst maar koffie gedronken. We wachten op een auto zodat we konden vragen om geld te wisselen maar zelfs de Engelsen reden, nadat ze het parkeerbedrag hadden gezien, snel weg. Gelukkig kwam er een auto langs van de National Parks om de parkeerautomaat te legen. Deze medewerkers mogen geen geld wisselen dat uit de automaat komt, maar één van hen had 5 ponden bij zich om te wisselen.
Gisteren bij Boots een paar wandelstokken gekocht. Ineke gaat ze direct proberen, maar het kijken op de GPS en het vasthouden van de stokken gaat niet goed samen. Naar verloop van tijd neemt Johan de stokken over. Hij heeft vanaf dat moment de stokken in gebruik en vindt het prettig lopen. Het lopen met deze wandelstokken zorgt ervoor dat zijn knieën, vooral bij de afdaling, minder worden belast. Je vangt de klap op met de stokken. Daarnaast oefen je ook je armspieren.

De wandeling hebben we zelf samengesteld uit een tweetal wandelingen. Er zijn n.l. veel wandelingen in deze omgeving:  Walkingenglishman.com Loughrigg Fell and Rydal Water en Walkingenglishman.com Elterwater Waterfalls Walk. We starten met een kleine klim over een heuveltje en een wandeling langs een weg en door een weiland. De route die wel in OpenStreetmap staat en die we willen volgen is niet te vinden en waarschijnlijk is deze overgroeid. Vandaar dat we de bordjes volgen naar de top: Loughrigg Fell. Een steile klim en omdat het al behoorlijk warm is extra moeilijk. Maar het uitzicht op de top is prachtig, met zicht op Ambleside en Windermere. Daar beginnen we met de detour die Ineke had bedacht om de route wat te verlengen. Leuke afdaling richting het noorden naar een uitzichtpunt waar je over Rydalwater kunt kijken.

Daar vinden we wederom niet het beoogde pad, dat in OpenStreetmap staat. Dus keren we terug naar de oorspronkelijke route. Omdat we te lui zijn om helemaal weer de Loughrigg Fell te beklimmen snijden we de route wel even af en lopen dwars door de varens. Vanaf Loughrigg Fell lopen we langzaam naar beneden. Ook hier is het pad soms erg goed, en dan ineens weer heel slecht. Verder wel een mooie route en we komen nauwelijks mensen tegen.

Bijna aan het eind van de route lopen we langs een hotel waar we ook hadden kunnen parkeren. Dat hebben waarschijnlijk anderen ook gedaan, omdat veel mensen wel de parkeerplaats opreden, maar dan direct weer vertrekken. Het laatste stuk van de wandeling lopen we langs de rivier met daarin een leuke kleine waterval. Onze route: Wikiloc.com Loughrigh Fell.
Alhoewel het uiteindelijk een prachtige route was, adviseer ik om van onze route alleen het zuidelijke deel te lopen en bv het noordelijke deel van b.v. de eerstgenoemde route van walkingenglishman.

Na de prachtige wandeling vervolgen we onze route met de auto. Langs de Wrynose -en Hardknot Pass. Wederom valt de helling wel mee. Dit keer een helling tot 33%. Na de twee passen vervolgen we onze route richting het westen totdat we via de A595 en de A5086 bij Cockermouth aankomen. Waar we via de A66 terugrijden naar Keswick. We zijn laat terug in Keswick. Het is bijna 6 uur als we bij de Boots aankomen, maar gelukkig zijn ze nog open tot 9 uur. We halen wederom salades en vlees voor een lekkere barbecue.

Woensdag 17 juli
Weer: Warm (24°) en droog
Activiteiten: wandeling Walla grag; Stone circle Keswick
Overnachting: parkeerplaats bij Grey Mare’s Tail (aan de A708 ten oosten van Moffat)

Het vroeg opstaan gaat steeds beter. Vanochtend om 7 uur opgestaan. Het was al behoorijk warm. We hebben de caravan ingepakt en op de parkeerplaats van de campsite achtergelaten. We gaan eerst een wandeling maken bij Keswick en halen daarna de caravan op om te verkassen.
Voorbij Keswick vinden we een parkeerplaats/opstapplaats voor de wandeling naar Walla grag. Kosten meer dan £ 5. Dit is dan ook de duurste parkeerplaats van de gehele vakantie. Om 8:20 uur starten we met wandelen. Deze wandeling is op vele plaatsen op internet te vinden, maar is een combinatie van de volgende twee wandelingen: Brianwalking Walla Crag en Lakedistrict.gov.uk Walla Crag . We lopen langs het meer terug naar Keswick. Aangekomen in Keswick is iedereen net begonnen aan zijn dag en gaan de winkels net open. Het is nog erg rustig. Keswick heeft veel camping -en sportzaken met wandelbenodigdheden. Onze wandelstokken hebben we bij Boots gekocht. We weten toch niet waar we op moeten letten, en misschien gaan we ze wel niet vaak gebruiken. Het is meer om te proberen.

In het centrum drinken we koffie bij een bakker op het terras in de schaduw. Lekker met tompoezen. Het is inmiddels behoorlijk warm geworden. Bij een drogist zonnebrandolie gekocht in een miniflesje. Die waren we vergeten mee te nemen op deze wandeling en heb je op een dag als deze echt nodig. Ook kopen we ansichtkaarten en postzegels voor het thuisfront.
Vanuit Keswick wandelen we langzaam stijgend naar Walla grag. Zoveel mogelijk onder de bomen, maar het laatste stuk toch echt in de bloedhete zon. Wederom wacht ons een prachtig uitzicht. Via de korte en erg steile route lopen we terug naar de auto, anders wordt de wandeling erg lang. Maar het pad is erg goed met traptreden in de steile stukken. Na vier uur wandelen zijn we terug bij de auto. Onze route: Wikiloc.com Walla Grag.

Met de auto rijden we naar de Stone circle bij Keswick. Leuk om even te bekijken. We hoeven hier een keer  geen parkeergeld te betalen. Na een laatste bezoek aan de Boots gaan we terug naar de camping. Ineke neemt nog snel een douche, terwijl Johan de caravan aankoppelt. Kwart voor 2 rijden we richting Moffat. Via de A66 naar het noorden en dan via B5291, A591, A595, A689 , M74 en de A708 naar de parkeerplaats bij Grey Mare’s tail ten oosten van Moffat. Kosten £2 per dag (voor ons dus £4 in totaal).
De parkeerplaats bestaat uit twee delen. Op het westelijke deel, waar ook een post van de National Trust staat, staan tot een uur of 8 auto’s van wandelaars. Men begint hier in Schotland laat aan de wandelingen, maar gaat ook lang door. Onze parkeerplaats ligt aan de andere kant van het riviertje en is rustig en leeg.

Uiteindelijk zijn we alleen, maar om een uur of 8 komt er toch nog een campertje bij ons staan.
Ook krijgen we nog bezoek van een echte herdershond. Zijn baasje is hem vanuit de auto, volgens ons, aan het leren om achter de schapen aan te gaan. Maar daar is hij nog niet erg bedreven in.
We hebben vanaf onze plek een prachtig uitzicht over de groene hellingen waar schapen grazen. Op één helling zien we lokale (in het wild levende) geiten. Samen met de rust, die dit allemaal uitademt, is dit een geweldige plek om te staan.


13-17 juli:
Keswick; Moffat
18-21 juli:
Strontian
22-25 juli:
Invergarry
26-29 juli:
Pitlochry
30 juli- 5 augustus:
Braemar; Melrose