Reisverslag Schotland 2013

Wandelingen in de omgeving van Pitlochry

Vrijdag 26 juli
Weer: warm (23°) en in de middag en avond regenbuien
Dagactiviteit: wandeling “The-Braes-o-Killiecrankie”
Overnachting: campsite Loch Tummel Caravan Park Ardgualich Farm bij Pitlochry


Na de normale opsta -en ochtend rituelen gaan we direct verkassen. De route gaat vandaag naar camping Loch Tummel Caravan Park Ardgualich Farm aan Loch Tummel: Coolcamping.co.uk Ardgualich Farm. Valk bij “Queens view”. We hadden deze campsite 2 dagen geleden nog telefonisch geboekt. We komen al om 11 uur op de camping aan. Hoewel er nog plaats genoeg is aan de oostkant bij het water adviseert de camping eigenaresse ons om aan de westkant 2de rang en hoger te staan, omdat bij de oostkant die dag een drietal gezinnen met kinderen worden verwacht. Ze verwacht dat die lawaaierig zullen zijn. Dus geen mooie plek: lelijk zelfs. We krijgen van de campingeigenaresse nog een electriciteitskabel, omdat we te ver afzitten van de stopcontacten.

Na het installeren van de caravan gaan we op pad voor een wandeling: “the-braes-o-killiecrankie”: Theaa.com The Braes O Killiecrankie. Ook beschreven in ANWB Actief Schotland (wandeling 6). We starten bij de parkeerplek aan het eind van de B8019 vlak bij de brug. Zo waar hier geen financiële bijdrage voor het parkeren. We korten de wandeling wat in. We gaan na de brug over de gorge direct richting Pitlochry. De Soldiers Leap doen we later nog wel eens. Wat niet vermeld wordt bij deze mooie wandeling is het geluid van de A9, die je hoort tijdens het eerste deel van de wandeling. Pas nadat je achter een heuveltje bent verdwijnt het lawaai. Vlak voordat we bij de volgende brug komen begint het te donderen. Dus we korten nogmaals de route in en verhogen het wandeltempo. Niet prettig wandelen zo.
Na de Clunie power station, die je herkend door een grote poort, bij een parkeerplaats aan de linkerkant, lopen we rechtsaf een pad op door het struikgewas naar de rivier met een leuke kleine waterval. Ineke verwacht dat we via de rivier verder kunnen lopen, maar daar zijn alleen rotsen die door de regen nat en glad waren geworden. We gunnen ons zelf niet echt de tijd om goed uit te zoeken hoe het pad loopt.

We wilden snel onze route vervolgen. We gaan weer terug naar de weg om de route te vervolgen. Achteraf blijkt ook dat Ineke het niet goed heeft gelezen, maar is op het verkeerde been gezet door een track in OpenStreetmap. Om bij de waterval te komen moet je inderdaad op en neer naar de rivier. We vervolgen de route vanaf daar verder over het asfalt. Gelukkig was het gedonder inmiddels gestopt. Het had  even geregend, maar na een paar spetters kan de regenjas weer uit. De historische brug over de Linn of Tummel was een stuk verder dan we hadden verwacht. Dus nog een behoorlijk eind langs de weg verder gelopen. Overigens een mooie brug. Na de brug loop je weer terug naar de rivier Garry waar ook een viewpoint is waar je zicht hebt op de waterval waar wij net zoveel moeite voor hebben gedaan om erbij te komen. We gaan er nu dan ook niet nogmaals naar toelopen. Snel daarna komen we weer uit bij de auto. Nog wel even een onverwachte klim. Je loopt nl onder de brug door en moet daarna weer omhoog naar de parkeerplaats. Onze route: Wikiloc.com The Braes o Killiecrankie.

Met de auto gaan we verder naar Pitlochry, waar we niet direct een supermarkt kunnen vinden. Je rijdt door de hoofdstraat en die ziet er wel gezellig uit met veel winketjes en toeristen. We rijden door naar de Fish ladder, die we niet hebben meegenomen in de wandeling, maar dit stelde ook niets voor. In ieder geval geen springende zalmen gezien. Bij de Fish ladder vragen we naar de vindplaats van de supermarkt: Vanaf de zalm ladder (en tevens het theater): Bij het 2de stoplicht naar rechts op de weg naar Braemar. Een vrij uitgebreide winkel (Coop) met een uitgebreid assortiment en uitgebreide openingstijden. 7 dagen per week van 6.00 tot 23.00 uur.
Aangekomen bij de caravan regent het en zitten we onder de luifel te genieten van het uitzicht dat we nog hebben tussen de caravans om ons heen. Bij het toilet gebouw is het file bij de afwasbak. Daar is er maar één van. En men wil allemaal tegelijk de afwas doen, tussen twee buien door.
De kwaliteit van deze campsite is afhankelijk van waar je staat. Het toiletgebouw is redelijk (slechts 1 afwasbak voor het afwassen).
Dit is niet wat we ervan hadden verwacht. We zitten er al over te denken om morgen alsnog naar een andere campsite te gaan . Maar we besluiten om te blijven. Advies, ga hier alleen heen als je zeker weet dat je een mooie plek aan het water hebt. Anders is het niet de moeite waard.
Het drinkwater op deze camping is wat bruin vanwege de veengrond, maar prima te drinken. Dat water schijnt ook erg goed te zijn voor de whisky. Er zijn in de omgeving van Pitlochry dan ook 2 whisky destilleerderijen.

Zaterdag 27 juli
Weer: warm (22°) en zonnig
Dagactiviteit: wandeling Glen tilt bij Blair castle
Overnachting: campsite Loch Tummel Caravan Park Ardgualich Farm bij Pitlochry


Vandaag is het mooi weer voor een lange wandeling: De Glen tilt: Walkhighlands.co.uk Glen tilt.
Via Tummel bridge rijden we naar het noorden richting de B847 en via de B8079 naar Blair Athol. Op de wandelparkeerplaats zien we veel mensen met mountainbikes. Navraag leerde dat men de Glen inrijdt per fiets en dan aan het eind nog een berg beklimt.

Lijkt Ineke ook erg leuk. Dat is tenminste leuk fietsen. De wandeling is ook prachtig. Volgens Walking Highlands maar een gebruikerswaardering van 3,5. Maar wij vinden deze wandeling veel beter dan dat. Aan het begin lopen we langs een veld met veel schapen waarvan één met zijn hoorn verstrikt zit in de omheining. Johan doet zij goede daad voor vandaag door het dier te bevrijden.

Dat gaat natuurlijk niet zonder het nodige gemekker. Ondertussen worden we ingehaald door een wandelgroep. Dat loopt niet prettig met een dergelijk groep op je hielen. En ze verbreken de stilte met hun geklets. We halen ze nog eens in als zij stoppen. Daarna zien we ze gelukkig pas weer op de andere oever als wij al aan de terugweg begonnen zijn. Onderweg veel verschillende landschappen: weide, bos, hei, bergen, rivieren.

Als we weer bij de auto zijn trekken we de wandelschoenen uit en de sandalen aan om nog een rondje Blair Castle te lopen. Dat lukt aardig, alhoewel het sneller had gekund. Er loopt vanaf de parkeerplaats een rechtstreeks bospad naar het castle. Die wij als terugweg hebben genomen. Onze route: wikiloc.com Glen tilt and Blair Castle.

Na de wandeling gaan we een pilsje/thee drinken bij het uit 1832 stammende Athol Arms hotel. Dat valt wat tegen. In Liverpool hebben we mooiere oude hotels en pubs gezien. Wel nemen we even een kijkje in de eetzaal en de andere bars alvorens we omlopen naar achter waar de pub zich bevind. Iedereen zit buiten op het terras. Wij halen ons drinken binnen op en zoeken een plekje bij anderen aan tafel buiten op het grasveld.

Via de kortste route keren we huiswaarts naar de caravan. Aangekomen op de camping zien we dat de plek voor ons, aan het water, leeg is. Ineke gaat direct vragen of wij daar mogen staan en dat mag. Een pracht plek. Snel verplaatsen we de caravan. Hebben wij even geluk! We barbequen en aan de oever beneden ons staat een gezin waarvan de vader elke avond een korte doedelzak recital geeft.

Aan de overkant van het meer zien we 24 reeën, vele ganzen en natuurlijk schapen. Een pracht plek met een Queens view. Dat hebben we toch maar even getroffen.

Zondag 28 juli
Weer: af en toe een bui (19°)
Dagactiviteit: wandelingen “birks of Aberfeldy” en “Falls of Acharn”
Overnachting: campsite Loch Tummel Caravan Park Ardgualich Farm bij Pitlochry


Het regent als we wakker worden. Dus slapen we eerst maar eens uit en drinken koffie in de caravan. Het is voor het eerst dat de dag echt begint met regen. Om een uur of 12 is het weer droog en gaan we een autotochtje maken, met een paar korte wandelingen. Eerst gaan we een kijkje nemen bij het “Soldier’s Leap” visitors centre bij Pitlochry. Vandaar uit wandelen we naar Soldier’s Leap. Leuk om te zien.

We vervolgen onze route via de A9 en de A827 naar Aberfeldy waar we de wandeling “de birks of Aberfeldy” lopen: Walkhighlands.co.uk Birk of Aberfeldy. De dichter Robert Burns heeft deze waterval ook bezocht in 1787 en heeft hier een gedicht over geschreven. Waarschijnlijk liepen er toen niet zoveel mensen en was het pad niet zo goed aangelegd. Een leuke korte wandeling. Onze route: Wikiloc.com Birks of Aberfeldy. Vervolgens rijden we door naar Kenmore waar we de “Falls of Acharn” hebben gelopen: Walkhighlands.co.uk Falls of Acharn. Het leuke van deze wandeling is dat je hier op de route omhoog, buiten de gorge loopt en dus ook nog wat van het meer en het landschap kunt zien. De waterval is te zien vanuit een kluizenaars hol, dat eigenlijk alleen maar bestaat uit 3 gangen, die bij elkaar komen. Het is best wel donker in die gangen, dus eerst enkele minuten de ogen dicht gedaan op advies van Johan om daarna schuifelend de weg te vervolgen.

De drie gangen zijn elk zo’n 3 meter lang. 1 gang is de ingang. 1 gang loopt naar het view punt met zicht op de waterval, en 1 gang is bedoeld als uitgang. Je kunt de route inkorten door op 3/4de van de weg naar boven via de planken loopbrug naar de ander kant van de gorge te lopen. Je mist dan niet veel. Wil je wel de gehele route lopen, ga dan niet op de heenweg op deze plek naar het viewpoint, zoals wij natuurlijk wel deden, ondanks dat het in de beschrijving duidelijk aangegeven is. Ineke was te lui om tijdig de beschrijving te lezen. Doe dat op de terugweg. Dan hoef je niet extra te klimmen. Op het eind van de wandeling begon het al weer te regenen, maar we hebben de route zonder gebruik van regenkleding kunnen afronden. Onze route: Wikiloc.com Falls of Acharn.

Op de terugreis vanuit Kenmore gaan we via de B846 richting Foss om vandaar langs de zuidoever van Loch Tummel te rijden, een single track road zonder passeerplaatsen. Gelukkig komen we geen tegenliggers tegen We stoppen op de plek waar we zicht hebben op de campsite met onze caravan.
We eten vandaag voor het eerst in de caravan. De doedelzakspeler speelt ’s avonds weer een paar deuntjes. Vandaag voor het laatst. De volgende dag is hij met zijn gezin vertrokken. ’s Avonds zien we weer herten aan de overkant van het water.

Maandag 29 juli
Weer: mooi wandelweer; iIn de middag regen.
Dagactiviteit: Munro’s baggen: Ben Lawers en Beinn Ghlas
Overnachting: campsite Loch Tummel Caravan Park Ardgualich Farm bij Pitlochry


Ineke heeft onrustig geslapen vanwege de spanning. We willen vandaag de Ben Lawers beklimmen. Best wel een uitdaging. Zelfs twee Munro’s in één keer. Munro’s baggen dus. Munro’s zijn bergtoppen in Schotland boven de 3,000 ft (914.4 m). Niet via de beschrijving van Walking Highlands (die gaat alleen heen en terug) maar via de routebeschrijving van de wandelgids Schotland ANWB (wandeling 33).

Om 7 uur staan we op en om half 10 starten we met de wandeling. Het is nog een uur rijden naar het opstappunt. We hadden nog wat problemen met het vinden van de wandelparkeerplaats. We zijn hem gewoon voorbij gereden. Ineke zag nergens een “visitors centre”. Ze was op zoek naar een gebouw. Wel staan ergens 2 auto’s maar ik dacht dat dat we er nog niet waren. Het visitors centre bleek een openlucht informatie punt te zijn.

Via de naturetrail lopen we naar boven. Op zich al een leuke route voor die mensen die de totale wandeling te moeilijk vinden. Gestaag loopt het pad omhoog. Pas aan de top is er even een moeilijk stuk, maar nergens echt moeilijk of gevaarlijk. De eerste Munro denken we al 2 keer te hebben bereikt, maar die blijkt steeds net even verder. Je kijkt niet steeds op je GPS. Onderweg nog mooi uitzicht en mooie foto’s gemaakt.

Op het laatst (en op de richel) is het mistig (top in de wolken). Maar de richel leek eigenlijk wel breed, dus nergens last van hoogtevrees. We halen nog een koppel in en er haalt ons een Duits koppel in met een hond. Die komen we later weer tegen omdat de hond (die even lost liep) er in de mist vandoor gegaan is. We geven nog het advies om het fluitje te gebruiken en om lawaai te maken, zodat de hond hen misschien hoort. Dat advies hebben ze opgevolgd, want later horen we ze af en toe roepen. Hoe hoger we komen hoe kouder en winderiger.

We trekken dus onze truien aan en later doet Ineke zelfs nog een sjaal om haar hoofd. We zijn het eerst boven, ten minste we hebben voor ons niemand gezien. Maar als we er net zitten, komen er steeds meer mensen op de top. Uiteindelijk zijn we wel met 12 man/vrouw. Ook de Duitsers met de hond komen op een gegeven moment aan met de hond. Ze hebben de hond na 20 minuten teruggevonden. Af en toe klaart het op en hebben we ineens zicht op het omringende landschap. Zo kunnen we ook op de top nog wat leuke foto’s maken. Ook maken voor de pret een foto met de telefoon en Whatsappen die naar de kinderen. Het eerste deel van de afdaling is even lastig tot aan de richel.

Vanaf dat moment is het een gestage daling. Met nog een uur te gaan, we zitten bijna weer op de track van de heenreis, begint het hard te regenen en moeten we de regenjassen aandoen. We lopen snel door, maar we zijn uiteindelijk toch kletsnat, maar voldaan! Dat hebben we toch maar even gedaan. In 7 uur 2 Munro’s gebagged. Onze route: Wikiloc.com Ben Lawers.
In de auto hebben we een lekker warm kopje koffie gedronken, alvorens via de snelste route weer terug te rijden naar de campsite. Bij de caravan genieten we in de caravan van een goed glas wijn om te vieren dat we het hebben volbracht. We eten in de caravan. Het regent nog steeds af en toe.


13-17 juli:
Keswick; Moffat
18-21 juli:
Strontian
22-25 juli:
Invergarry
22-25 juli:
Pitlochry
30 juli- 2 augustus:
Braemar; Melrose